บทที่2845พ่ายแพ้หนีกระเจิดกระเจิง

พลังดาบที่ฉับพลันเช่นนี้ทำให้ผู้คนไม่ทันตั้งตัว

ผู้คุมไม่เคยเห็นอาวุธประหลาดเช่นนี้มาก่อนหรือไม่?

นิ้วทั้งห้าถูกตัดขาดและเลือดไหลทะลักออกมา

เฉาซ่งหยางรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง และพุ่งดาบไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ดาบยาวคริสตัลแทงเข้าที่หน้าอกของชายคนนั้นราวกับไม้ไผ่โดยปราศจากพันธนาการ

"ดี!!"

หยวนซิงและคนอื่น ๆ ที่วิ่งมาจากด้านหลังก็รู้สึกพอใจมาก ลุกขึ้นและล้อมรอบผู้ผู้คุม แทงอย่างดุเดือดด้วยมีดที่แหลมคมของพวกเขา

เฉือะ!

เฉือะ!

เฉือะ!

...

มีดแหลมคมของทุกคนแทงเข้าที่ร่างของผู้คุมเขตต้องห้ามโดยไม่ลังเลเลย

มีรูมากกว่าสิบรูที่ถูกแทงทะลุจากร่างกายของเขา ซึ่งทำให้หนังศีรษะของเขารู้สึกเจ็บปวด

ขวัญกำลังใจของชาวหยางหัวด้านล่างได้รับการส่งเสริมอย่างมาก

ปรากฎว่าลัทธิปีศาจสวรรค์สำหรับพวกเขาแล้ว! ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้เลยซักนิด!

เช่นนี้ ต้องสู้ให้ล่าถอย!

แต่ในวินาทีถัดมา ผู้คุมเขตต้องห้ามที่ถูกแทงก็เคลื่อนไหวกะทันหัน และกระแทกหน้าอกของเฉาซ่งหยางอย่างแรง

พรึบ!

เฉาซงหยางกระเด็นออกไปทันที พร้อมอาเจียนเป็นเลือด และล้มลงกับพื้นอย่างแรงจนไม่สามารถลุกขึ้นได้

เมื่อมองใกล้ๆ เนื้อหน้าอกส่วนใหญ่ของเขาบุ๋มลงไปตรงๆ

“ท่านเฉา!!”

ผู้คนรีบไปช่วยเขา

หยวนซิงตกใจมาก และชักดาบออกมาฟันศีรษะของผู้คุมเขตต้องห้ามทันที

อย่างไรก็ตาม มันก็สายเกินไปแล้ว

บูม! บูม! บูม! บูม! บูม...

พลังงานสีดำที่ล้อมรอบผู้คุมเขตต้องห้ามกลายเป็นมือขนาดใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัว ตบและฆ่าทุกคน

อย่างไม่มีข้อยกเว้น คนเหล่านี้ล้วนถูกตบจนลอยขึ้นไปในอากาศ

บางคนเสียชีวิตเพราะอวัยวะภายในถูกทุบจนเสียหาย

บุคคลที่ทรงพลังอย่างหยวนซิงแทบจะไม่สามารถต้านทานการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้เลย เขาล้มลงกับพื้นพร้อมกับกระอักเลือดออกจากปากและได้รับบาดเจ็บสาหัส และเป็นการยากที่จะลุกขึ้นอีก

ทุกคนต่างก็แตกตื่น

แต่ผู้คุมเขตต้องห้ามจ้องมองคนด้านล่างอย่างไม่แยแส จากนั้นค่อยๆ ยื่นมือออกไปดึงดาบที่อยู่บนตัวออกมา

หลังจากที่ดาบทั้งหมดถูกดึงออกมา เลือดก็พุ่งออกมาจากรอยแผลเป็นบนร่างกายของเขา ทำให้ศีรษะของเขามึนงงเล็กน้อย

แต่เลือดที่พุ่งกระฉูดก็กินเวลาน้อยกว่าสามลมหายใจ แล้วก็หยุดทันที ทุกอย่างหยุดลง

หลังจากนั้น บาดแผลเหล่านั้นก็หายดีอย่างรวดเร็ว

ภายในไม่กี่วินาที ผู้คุมเขตต้องห้ามก็ดูเหมือนจะไม่เสียหาย...

"มันเป็นไปได้ยังไง??"

หยวนซิงเบิกตากว้างและพูดอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

“อาวุโสสูงสุด ตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี?”

คนจากนิกายตงหวงตัวสั่นเทาและถามอย่างเร่งรีบ

“สกัดกั้นพวกมันด้วยอาวุธลำแสงไอออน ส่วนึนที่เหลือ...ทั้งหมดวิ่งออกไปทางประตูหลัง...เร็วเข้า!”

หยวนซิงตะโกนในขณะที่กระอักเลือดออกมา

เขารู้แล้วว่าผู้คุมเขตต้องห้ามเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาสามารถต่อกรด้วยได้

ถ้าสู้ต่อไปก็มีแต่ทางตันเท่านั้น

สำหรับตอนนี้ ทางเลือกเดียวคือหนี

มิฉะนั้น ถ้าเขายังคงฝืนต่อต้านต่อไป ไม่ว่าหยางหัวก็จะมีคนอีกมากเท่าไหร่ก็ไม่พอให้ฆ่า

ทุกคนรีบถอยและรีบไปที่ห้องวิจัย

ชวี่เจิ้งและคนอื่น ๆ ได้เตรียมพร้อมการเคลื่อนย้ายไว้ล่วงหน้าแล้ว

ในตอนนี้ มีเหล่าเพียงนักสู้เท่านั้นที่เหลืออยู่ในสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

หลายคนจากนิกายโบราณนั่งลงล่วงหน้า และได้รับคำสั่งจากหยวนซิง เพื่อเปิดใช้งานอาวุธลำแสงไอออนที่กำลังจะถูกใช้งาน

ฟ้าว ฟ้าว ฟ้าว ฟ้าว...

ลำแสงไอออนพุ่งเข้าใส่ผู้คุมเขตต้องห้ามทั้งแปด

ฝีเท้าของคนทั้งแปดช้าลงเล็กน้อย

"ฮึ่ม มันก็เป็นแค่ลูกไม้ตื้นๆบางอย่างเท่านั้นแหละ!"

ผู้คุมเขตต้องห้ามสองคนกระโดดไปข้างหน้า พวกเขาเองก็ตกใจด้วยกัน

บูม! !

ชิ้นส่วนของพลังงานปีศาจสีดำสนิทลอยออกมา กลายเป็นโล่รูปเพชรสองอันและกระแทกไปข้างหน้า

ลำแสงไอออนเหล่านั้นกระทบกับโล่และสะท้อนกลับออกไปทันที

อย่างไรก็ตาม โล่นั้นก็อยู่ได้ไม่นาน และในไม่ช้าก็มีรอยแตกจากแรงกระแทกของอาวุธลำแสงไอออนนี้ และมันกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

แต่ก่อนที่มันจะระเบิด โล่อีกอันก็ถูกยื่นให้ต้านทาน