บทที่3442 บัตรผ่านทาง

"ใช่แล้ว!"

ดูเหมือนว่าชายคนนั้นจะสังเกตเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงจากการแสดงออกของหลินหยาง ในใจก็พลันรู้สึกดีใจขึ้นมา และรีบพูดอย่างรวดเร็วว่า "ใช่แล้ว! หัวหน้าของข้าเป็นผู้มีชื่อเสียงในชีพจรมังกรใต้ดิน! หากเจ้ากล้าที่จะทำร้ายข้า ถ้าเจ้านายของข้ารู้ว่าเข้า เขาจะยอมปล่อยเจ้าไปง่ายๆงั้นเหรอ?"

หลังจากพูดคำเหล่านี้ การแสดงออกของผู้คนรอบตัวเขาก็เปลี่ยนไป

ชายคนนั้นดูได้ใจ ภาคภูมิใจและมีหวัง

แต่ในวินาทีต่อมา หลินหยางก็ตอบกลับทันที

“ถ้าข้าฆ่าเจ้า หัวหน้าเจ้าจะรู้ไหม?”

เมื่อชายคนนั้นได้ยินดังนั้นเขาก็ตกตะลึงไป

“หัวหน้าของเจ้าไม่อยู่ที่นี่ และหัวหน้าของเจ้าก็ไม่รู้จักข้า! ถ้าข้าฆ่าเจ้า เขาจะรู้ไหมล่ะว่าใครฆ่าเจ้า?”

หลินหยางส่ายหัว

ชายคนนั้นหมดหวังและมองดูหลินหยางพร้อมตัวสั่นเทา พูดอะไรไม่ออกอยู่พักหนึ่ง

“เอาล่ะ ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเดินทางไกลแล้ว!”

หลินหยางพูดอย่างใจเย็นและกำลังจะลงมีด

แต่วินาทีต่อมา ชายคนนั้นก็รีบคุกเข่าลงตรงๆ

"ท่าน ได้โปรดไว้ชีวิตข้า! ไว้ชีวิตข้าเถอะ! ได้โปรด!"

ชายคนนั้นร้องไห้และเว้าวอน

ครั้งนี้ ท่าทางและความคิดที่เย่อหยิ่งของเขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง และรูปลักษณ์ที่เย่อหยิ่งเมื่อครู่ก็ถูกละทิ้งไปทั้งหมด

เขาแค่อยากมีชีวิตรอด

“ฮึ่ม ในเมื่อเจ้ามหัวหน้า แล้วพวกเราจะไว้ชีวิตเจ้าได้อย่างไร? ถ้าปล่อยเจ้าไป แล้วเจ้ารีบกลับไปนำกำลังเสริมมาทันที พวกเราจะต้านทานได้อย่างไรล่ะ?” ฉู่ชิวตะคอกอย่างเย็นชา

"ใชแล้ว ผู้นำพันธมิตรต้องถอนรากถอนโคน และฆ่าให้ไว!"

ผู้นำหมู่บ้านหยุนเซียวก็พูดโน้มน้าวเขาเช่นกัน

ทุกคนต่างก็เป็นเช่นนี้

เมื่อชายคนนั้นได้ยินเสียงเหล่านั้นก็หน้าซีดเผือด

แต่ในขณะนั้นเองหลินหยาง ก็พูดขึ้นทันที

“ถ้าไม่อยากใหข้าฆ่าเจ้า เช่นนั้นก็ได้ แต่เจ้าต้องทำอะไรสักอย่างให้ข้า”

“เรื่องอะไรหรือ? ท่านไม่สำคัญว่าท่านจะบอกให้ทำอะไร ตราบใดทข้าทำได้ ข้าจะไม่มีวันปฏิเสธแน่นอน!”

ชายคนนั้นละล่ำละลักพูดอย่างรีบร้อน

“ข้าอยากให้เจ้าพาข้าไปที่ชีพจรมังกรใต้ดิน”

หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น

"อะไรนะ?"

ชายคนนั้นตกตะลึง และหลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็ขอร้อง: "ท่านขอรับ ท่านสามารถเปลี่ยนเงื่อนไขได้หรือไม่?"

“ข้าว่า ข้าส่งเจ้าไปดีเลยดีกว่า”

"ไม่ ไม่ ไม่ ไม่... ท่านขอรับ ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากพาท่านไปที่นั่น แต่... ข้าทำไม่ได้จริงๆนะ!"

“ทำไม? เจ้ายังไมช่ำชองวิธีการเข้าออกเส้นทางงั้นเหรอ?”

“ท่านขอรับ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้วิธีเข้าออกเส้นทาง โดยทั่วไปแล้ว มีเพียงผู้ที่มีพลังแท้จริงในชีพจรมังกรใต้ดินเท่านั้นที่จะเชี่ยวชาญมัน แล้วอย่างข้าจะไปมีคุณสมบัติที่จะรู้วิธีเข้าและออกจากเส้นทางได้อย่างไร?”

“แล้วเจ้าเข้าออกได้ยังไงล่ะ?”

“ทุกสิ่งที่ข้าพึ่งพาคือบัตรผ่านที่ท่านหัวหน้ามอบให้ ด้วยบัตรผ่านนี้ ข้าสามารถเข้าและออกจากชีพจรมังกรใต้ดินโดยไร้อุปสรรค!”

ชายคนนั้นพูดขณะที่เขาหยิบบัตรผ่านออกมาจากตัวเขาแล้วมอบให้หลินหยาง

หลินหยางหยิบมันขึ้นมาและสังเกตมันครู่หนึ่ง จากนั้นก็ขมวดคิ้ว

"บัตรนี้ไม่เพียงแต่มีวัสดุที่มีความพิเศษมากเท่านั้น แต่ลวดลายบนบัตรยังแปลกและแตกต่างอีกด้วย... มันยากที่จะลอกเลียนแบบ..."

“ครับท่าน ข้าไม่สามารถพาท่านเข้าไปด้วยได้เลย และบัตรนี้ผูกมัดกับตัวตนของข้าชั่วคราว หากมีคนอื่นถือ บัตรนี้ก็จะใช้ไม่ได้ ดังนั้นข้าจึงทำอะไรไม่ได้…”

ชายคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"เจ้าพูดถูก!"

หลินหยางพยักหน้า โยนบัตรผ่านให้ชายคนนั้นแล้วพูดอย่างใจเย็น: "เมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นเจ้าก็รอที่นี่ประมาณสองวัน หลังจากสองวัน ข้าจะไปที่ชีพจรมังกรใต้ดินกับเจ้า และเจ้าก็ต้องช่วยข้าค้นหากันสองคน เข้าใจไหม?”

“แล้ว ท่านจะเข้าไปได้ยังไงกัน?”

ชายคนนั้นถามด้วยความประหลาดใจ

“อย่ากังวลไป นี่เป็นโอกาสเดียวของเจ้าที่จะมีชีวิตรอด หากเจ้ายังอยากมีชีวิตรอด เพียงแค่เชื่อฟังข้า ถ้าไม่ ข้าจะส่งเจ้าไปตายเดี๋ยวนี้!”

หลินหยางพูดอย่างใจเย็น จากนั้นจึงจ่อมีดไปที่คอของชายคนนั้น

“อยาก! อยากสิ! ไม่ว่าท่านจะอยากให้ผู้น้อยทำอะไร ผู้น้อยก็ต้องทำมันอย่างแน่นอน!”

ชายคนนั้นตกใจกลัวอย่างยิ่งและกรีดร้องโดยไม่กล้าลังเล...