บทที่ 102 เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย มู่หรงหลันหลัน

ลุงจงสีหน้าราบเรียบ แต่สีหน้าของเฉินฝูดูทนไม่ไหว

“ผู้ดูแลจง ใครมากันแน่เนี่ย ถึงกล้าให้เรารอแบบนี้”

ตอนนี้เฉินฝูพูดอย่างไม่สบอารมณ์

เป็นถึงคุณชายตระกูลเฉินแห่งเมืองอสูรอันยิ่งใหญ่ ถึงเป็นคำร่ำลือที่เกินจริง แต่คนทั่วไปก็ไม่สามารถเทียบได้ เขาไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมคนพวกนี้ถึงกล้าไม่เห็นความสำคัญของพวกเขา และผิดนัดพวกเขา

“เงียบ!”

ลุงจงดูไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

เขาไม่สนใจการมาสายของฝ่ายซื้อขาย แต่นิสัยของเฉินฝูไม่แน่นอน ทำให้คนหงุดหงิดจริงๆ

“ฉันหิ้วนายออกมาด้วย ไม่ได้ให้นายมาทำอวดนู้นอวดนี่ข้างนอก ทางที่ดีนายจำเอาไว้ นายไม่มีสิทธิ์มาพูดไร้สาระที่นี่ ถ้ายังกล้าทำแบบนี้อีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนาย”

เขามองเฉินฝูอย่างเย็นชา และอดส่ายหน้าไม่ได้

ถึงลุงจงไม่คิดว่าเฉินอีจะก่อเรื่องใหญ่อะไรได้ในตอนนี้ แต่เมื่อเปรียบเทียบระหว่างสองคน เฉินฝูยังไม่ถึงหนึ่งในสิบของเฉินอีเลย

“แค่ใช้ปากที่พูดเก่งเท่านั้น ไม่งั้นนายท่านจะเห็นความสำคัญของไอ้หมอนี่ได้ยังไง เหอะๆ”

“เฉินอีในตอนนั้น เป็นโอรสสวรรค์ที่สร้างอี้หยวนกรุ๊ปด้วยกำลังของเขาเพียงคนเดียว ถึงล้มลง แต่คนธรรมดาอย่างเฉินฝู ก็คงไม่สามารถรับมือได้หรอก”

“แต่เฉินอีคือระเบิดเวลาจริงๆ ฉันต้องกำจัดไอ้หมอนี่ ภายในระยะเวลาที่สั้นที่สุด ไม่งั้นผลที่ตามมา ต้องเหนือความคาดหมายมาก”

ลุงจงอดนวดหน้าผากไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าเขาสัมผัสได้ถึงระดับความวุ่นวายของเรื่องราว

แต่เห็นได้ชัด เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เห็นแวบเดียวก็เข้าใจ ไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้ากำจัดเฉินอีไม่ได้ กลัวว่านายหญิงจะไม่ปล่อยวางอย่างแน่นอน

“รอให้ธุรกิจครั้งนี้เสร็จสิ้น รอให้ตระกูลเฉินของเราผูกธุรกิจตลาดมืด กับตระกูลมังกรแห่งเมืองฉืออย่างเป็นทางการ นั่นคือเวลาที่เราจะก้าวออกไป”

เขาอดลูบจมูกไม่ได้ และแอบคิดในใจ

จำเป็นต้องรับมือและจัดการเฉินอีแน่นอน

ธุรกิจตลาดมืดก็ต้องเอามาอยู่ในมือให้ได้ เขารู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าอันไหนสำคัญกว่ากัน

แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ ตอนนี้โดนคนแน่ใจแล้วว่าเป็นสวะ แค่เป็นคนที่ถือโอกาสจัดการ และกำลังจับตามองเขากับเฉินฝูทุกฝีก้าว

“ทำไมสายขนาดนี้ ผู้ซื้อยังไม่มาอีก”

รออยู่พักหนึ่ง เฉินอีลูบคางอย่างสงสัยเล็กน้อย เพราะไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

มังกรเก้าเดินเข้ามา พูดด้วยเสียงต่ำ “ผิดนัดหรือเปล่า”

“นั่นเป็นเรื่องวุ่นเลยนะ”

เฉินอีส่ายหน้า

เขาไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ

เพราะอยากจับคน ต้องจับคาหนังคาเขา ถ้าทำให้คนพวกนี้ยอมจำนนไม่ได้ เฉินอีก็ไม่อยากเริ่มทำอะไร

ตอนนี้คนของกรมอนามัยและความปลอดภัย อยู่บริเวณนี้ คงไม่ได้โดนจับได้แล้วหรอกนะ

คิดไม่ถึง ในเวลานี้ คนที่พวกเขาเตรียมไว้อย่างดี โดนจับได้เสียแล้ว

ไม่ใช่สิ

ถ้าพูดให้ถูกคือ คนของพวกเขาจับคนกลุ่มหนึ่งได้แล้ว

ตอนนี้สีหน้าของหลงจื่อโยว ไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก

เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ตอนแรกแค่อยากลองเชิงความซื่อสัตย์และความสามารถ ในการทำงานของพวกคนตระกูลเฉินแห่งเมืองอสูรเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะโดนไปด้วย

“พวกนายเป็นใคร”

หลงจื่อโยวมองคนพวกนั้นอย่างหวาดระแวง

เขาไม่กล้าเชื่อว่าคนพวกนี้คือกรมอนามัยและความปลอดภัย หรือคนของทางการ ความน่าจะเป็นไปได้มากที่สุด น่าจะเป็นตระกูลใดตระกูลหนึ่งอยากต่อยตีแย่งผลประโยชน์กันเองของพวกนักเลง