บทที่ 106 ผมไม่ได้เกรงใจคุณ

เมื่อเห็นว่ามู่หรงหมิงมีท่าทีให้ความร่วมมือมาก พวกตระกูลมังกรจึงพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นจึงมองหน้ากับผู้ดูแลจงของตระกูลเฉิน

“อธิบดีมู่หรง คำขอของเราง่ายดายมาก ช่วงนี้เรื่องเกี่ยวกับแถบหมู่บ้านในเมือง เราอยากเข้าไป คุณลองดูว่าให้เอกสารทางราชการได้ไหม”

ประโยคนี้ ทำให้อธิบดีมู่หรงขมวดคิ้ว

เขาคิดไม่ถึงว่าคนตระกูลมังกรสองท่านนี้ จะพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

“เอ่อ คุณมังกร คุณอาจจะไม่รู้”

หมู่หรงหมิงอยากอธิบาย “โครงการก่อสร้างหมู่บ้านในเมือง ไม่ได้อยู่ในความดูแลของผม ถ้าคุณอยากได้เอกสารพิจารณา ต้องได้รับการอนุมัติจากวังซื่อกรุ๊ปและกรมการก่อสร้าง ไม่งั้นฝั่งผมก็ทำงานยากครับ”

แน่นอนว่าเขามีวิธีอื่น ที่จะทำให้คนของตระกูลมังกรเข้าไป แต่ปฏิเสธก่อนดีกว่า

แต่เหมือนคนของตระกูลมังกร เตรียมการมาแล้ว รีบหันไปมองผู้ดูแลจงของตระกูลเฉิน

ผู้ดูแลจงเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพูดว่า “สำหรับเรื่องนี้ ผมว่าเรายังมีเวลาทำความเข้าใจกัน คุณไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมกับเรา”

“แค่คุณเอาเอกสารพิจารณามาได้ เช่นอนุญาตเป็นการพิเศษ ให้พวกเราตรวจสอบไซต์งานหมู่บ้านในเมือง ภายใต้การนำของเจ้าหน้าที่สาขาสำนักงานของคุณ แค่นี้ก็พอแล้ว”

มู่หรงหมิงยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้น

เขาคิดไม่ออกกับคนพวกนี้จริงๆ ทำไมถึงเอาแต่จ้องโครงการก่อสร้างหมู่บ้านในเมือง

ถึงบอกว่าโครงการนี้ไม่เลว แต่ไม่เห็นจำเป็นต้องพาตระกูลใหญ่แห่งเมืองชิงชวน กับตระกูลสูงส่งแห่งเมืองอสูร มาพร้อมกันแบบนี้

“ทั้งสี่ท่านครับ ช่วยอธิบายเหตุผลให้ชัดเจนหน่อยได้ไหมครับ”

“คุณแค่ทำตามที่เราพูดอย่างว่าง่ายก็พอแล้ว จะพูดไร้สาระเยอะแยะไปทำไม!”

ครั้งนี้เป็นเฉินฝู เขาโดนเล่นงานจนทนไม่ไหวแล้ว

เรื่องแบบนี้ทำได้ง่ายดายมากในเมืองอสูร ทำไมพอมาอยู่ในเมืองเล็กๆ อย่างเมืองฉือ กลับมีเรื่องอะไรวุ่นวายเยอะแยะไปหมด

มู่หรงหมิงโดนตำหนิใส่จนไม่กล้าพูดอะไร สีหน้าของเขาแดงเถือก

แต่ก็จนปัญญา ถึงขนาดต้องห้ามความคิดที่จะด่าคนของมู่หรงหลันหลัน

“ระวังคำพูด”

เขาส่ายหน้าให้อีกฝ่ายเบาๆ มู่หรงหลันหลันเห็นดังนั้น ทำได้เพียงแค้นจนกัดฟันกรอด แต่เธอก็วางมือลง ภาพนี้ทำให้เฉินฝูสะใจมาก

นี่คือท่าทีที่คนพวกนี้ควรจะมีอยู่แล้ว เหอะๆ

มู่หรงหมิงรู้ความสามารถของคนพวกนี้ดี แต่ละการกระทำล้วนส่งผลกระทบในทุกด้าน

โดยเฉพาะตระกูลมังกร ตระกูลใหญ่แห่งเมืองชิงชวน ถ้าใช้เส้นสายของคนพวกนี้ หัวหน้าสาขาสำนักงานธรรมดาๆ อย่างเขา คงล้มลงทันที

เมื่อคิดถึงตรงนี้ มู่หรงหมิงสูดหายใจลึก และพูดอย่างจนปัญญา “เมื่อเป็นเช่นนี้ ผมจะเซ็นข้อตกลงให้ฉบับหนึ่ง แต่ถ้าเกิดว่าหน่วยงานดูแลการตลาด ตรวจสอบขึ้นมา......”

“วางใจเถอะ พวกเขาต้องยินยอมแน่นอน”

เฉินฝูพูดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ

ผู้ดูแลจงกับคนของตระกูลมังกรทั้งสองคน ก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

ขณะนั้น!

“เหอะๆ ใครบอกว่าฉันจะยินยอม!”

“เฉินฝูแห่งตระกูลเฉิน ดูเหมือนว่าครั้งก่อน ขังนายไว้ไม่กี่วัน คงยังไม่หลาบจำสินะ ยังคิดว่าตัวเองถูกต้องอยู่ตลอดเวลา”

เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น ทุกคนที่นี่ ถึงกับใจสั่นทันที

นี่มันเกิดอะไรขึ้น

ทำไมถึงมีคนโผล่มาอีก!

จู่ๆ มู่หรงหมิงกับมู่หรงหลันหลันมองไปด้านนอก

คนของตระกูลมังกร ผู้ดูแลจง ที่ขัดแย้งกับพวกเขาสองพ่อลูก โดยเฉพาะเฉินฝู เขามองไปข้างนอกอย่างไม่พอใจ

แต่ไม่นาน เขาถึงกับชะงักอยู่ที่เดิม

“เฉิน เฉินอี!”