บทที่ 121 หลี่เจ๋อถูกจับ

“แลกเปลี่ยนกันเถอะ”

ผู้ดูแลจงมองคนตระกูลมังกร เริ่มทำการแลกเปลี่ยนกับพวกเป่ยลู่

ทว่าในตอนนี้เอง สีหน้าของกลุ่มโจรมารก็พลันเปลี่ยนไป “ไม่ถูก!”

นับว่าพวกเขาไวต่อความรู้สึกพอสมควร สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของบรรยากาศโดยรอบ ราวกับว่าได้มีคนล้อมสถานที่แห่งนี้เอาไว้

ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างมองกันไปมา มีท่าทางเคร่งเครียด

สองฝ่ายที่ทำการแลกเปลี่ยนกันต่างก็ชะงักไป ในตอนที่กำลังจะชักปืนออกมานั่นเอง ทันใดนั้นมือปืนหลายคนก็รู้สึกชาไปทั้งตัวและล้มลงกับพื้น

“บ้าเอ๊ย!”

รองหัวหน้าตอบสนองเร็วกว่าใคร แต่มันก็สายไปแล้ว เพราะไม่ว่าจะยังไงเฉินอีและพวกก็ได้บีบล้อมเข้าประชิดตัวพวกเขาแล้ว

ระยะห่างเพียงน้อยนิด ต่อให้รู้ตัวแล้วก็ไร้ประโยชน์

เป็นอย่างที่คิด เขาพลันลงมือบีบพวกเขาเอาไว้

พวกกลุ่มโจรมารถูกมังกรเก้าและมังกรสิบเอ็ดล้อมเอาไว้

“พวกแกทำอะไรอยู่กันแน่!”

รองหัวหน้าของกลุ่มโจรมารสีหน้าไม่สู้ดีนัก เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองและพวกจะถูกคนสองคนบีบให้จนมุมจนถึงขั้นนี้ นี่ถ้าแพร่งพรายออกไปจะไม่เป็นการทำให้หัวหน้าขายหน้า และเสียชื่อเสียงหรอกเหรอ?

ในขณะนั้น พวกเขาคิดที่จะต่อต้าน

แค่สองคนเท่านั้นเอง จะสามารถทำอะไรได้

ในทางกลับกันทันทีที่ถูกองครักษ์ของประเทศต้าถังกระชั้นชิดละก็ เช่นนั้นต่อให้พวกเขาคิดจะหนีคงต้องลำบากมากแน่

กลุ่มโจรมารไม่เพียงต้องหนีไป แถมยังต้องหนีไปอย่างสวยงาม จะตกหลุมพรางในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ไม่ได้

แต่น่าเสียดาย หึ ๆ

“ตับ!”

มังกรเก้าถีบเข้าไปที่หน้าอกของรองหัวหน้าหนึ่งครั้ง รองหัวหน้าคิดจะตั้งรับเอาไว้แต่กลับพบว่าผู้หญิงคนนี้แรงเยอะมาก แม้จะเป็นคนที่นับว่ามีฝีมือของกลุ่มโจรมาร ตอนนี้ก็ยังโดนกระแทกจนรู้สึกชาที่หน้าอก ที่สำคัญก็คือความเร็วในการเคลื่อนไหวของเขา และพลังกลับสู้ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้

“อัปยศสิ้นดี!”

ในสายตาของรองหัวหน้าแล้ว นี่เป็นความอัปยศ พยายามที่จะสู้กับผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้งอย่างสุดชีวิตเพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่ที่น่าเสียดายก็คือมังกรเก้านั้นร้ายกาจเกินไป ต่อให้เขาพยายามอย่างสุดชีวิตก็ยังคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมังกรเก้า ร่างกายของเขาอ่อนฮวบลงไปกับพื้น

“รองหัวหน้า!”

“บ้าเอ๊ย!”

“ลูกพี่!”

หลายคนต่างอุทานออกมา

ถึงแม้พวกเขาจะสังกัดอยู่ในกลุ่มโจรมาร แต่พวกเขาก็อยู่ใต้บังคับบัญชาของรองหัวหน้าคนนี้มาโดยตลอด เป็นธรรมดาที่จะรู้ดีว่ารองหัวหน้าคนนี้แข็งแกร่งเพียงใด

ทว่าวันนี้ คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ กลับรับมืออีกฝ่ายไม่ได้เลยแม้แต่กระบวนท่าเดียว มันไม่เท่ากับเป็นเรื่องให้คนอื่นหัวเราะเยาะเอาหรอกเหรอ!

จากที่ความคิดนี้ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น

พวกกลุ่มโจรมารก็ไม่กลัวอะไรอีกต่อไป ต่างพลันลงมือ จะต้องใช้ความเหนือกว่าด้านกำลังพลปราบปรามไอ้สองคนที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำนี้ให้ได้

กล้ามาหาเรื่องกลุ่มโจรมาร ก็แค่พวกไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมังกรเก้าและมังกรสิบเอ็ด คนสิบกว่าคนถูกคนสองคนเอาชนะในลักษณะบดขยี้ คงต้องอับอายไปตลอดชีวิตแล้ว

หารู้ไม่ว่า ที่ตกใจกว่ายังคงเป็นพวกกรมอนามัยและความปลอดภัย โดยเฉพาะคนที่เยาะเย้ยเสียดสีเฉินอีเมื่อก่อนหน้านี้

“นี่ นี่ นี่!”

พวกเขาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

พวกเขาล้วนเป็นผู้บริหารระดับสูงของกรมอนามัยและความปลอดภัย ย่อมรู้ความลึกซึ้งทางภูมิหลังของกลุ่มโจรมารดี การดำรงอยู่ระดับนี้ใช่ว่าคนธรรมดาจะสามารถเอาชนะได้ ยิ่งไปกว่านั้นในมือของคนพวกนี้ยังมียังมีอาวุธอยู่ สุดท้ายแล้วกลับถูกมังกรเก้าและมังกรสิบเอ็ดปราบปรามไปในชั่วพริบตา คิดจะลั่นไกลปืนยังไม่มีโอกาส

หยางเหลียนหลงอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเฮือกใหญ่

“นี่ นี่มันเป็นความจริงเหรอ?”