บทที่120 ลงมือเถอะ

“ฮึด ๆ ๆ!”

หลายคนอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจ และถามด้วยความประหลาดใจ “โบราณวัตถุหลายล้านนั้นไม่มีอะไร แต่หัวหน้ามีผู้มีบุญคุณช่วยชีวิตด้วยหรือ? นี่มันไร้เหตุผลจริง ๆ”

มุมปากของคนเหล่านี้อดไม่ได้ที่จะกระตุกเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เหนือความคาดหมายของพวกเขามาก

ต้องรู้ว่าหัวหน้ากลุ่มโจรมารของพวกเขาเป็นคนใหญ่โตอย่างแท้จริง ว่ากันว่าเขาเป็นลูกชายขุนนางสมัยโบราณของเป่ยลู่ มีสถานะที่สูงศักดิ์ ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะสามารถจินตนาการได้

คนเช่นนี้ ยังต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่นอีกหรือ??

“เรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างที่เห็นแน่นอน เจ้าหนู อย่าคิดมาก”

รองหัวหน้าเหลือบมองผู้ใต้บังคับบัญชาและกล่าวเบา ๆ ว่า “พวกคุณก็รู้จักนิสัยของหัวหน้าดี ถึงแม้ว่าชาติกำเนิดของเขาจะไม่ธรรมดา แต่เขาเป็นคนที่ชอบเที่ยวเล่นมากจนเกินไป การที่เกิดเรื่องเช่นนั้นมันก็สมเหตุสมผล ไม่เห็นมีอะไรน่าแปลก?”

เขากล่าวอย่างเฉยเมย

ขณะนี้ ทุกคนตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ แต่เมื่อลองคิดแล้วสิ่งที่รองหัวหน้ากล่าวนั้นมันก็มีเหตุผล

รองหัวหน้าไม่ได้พูดเรื่องนี้ต่อไป แต่เปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปเรื่องอื่น

“ว่ากันว่าคราวนี้สิ่งที่พวกเขาซื้อขายนั้นเป็นจี้หยกที่พิเศษมาก และจี้หยกนี้ได้รับคำสั่งจากหัวหน้า ดูเหมือนว่าผู้หญิงที่หัวหน้าชอบเคยใส่จี้หยกนี้ คราวนี้มาเพื่อต้องการแย่งชิงไปคืนให้กับผู้หญิงคนนั้น เพื่อที่จะสามารถเอาชนะใจผู้หญิงคนนั้นได้ ดังนั้นพวกคุณจำเอาไว้ให้ดี ไม่ว่ายังไงก็ต้องเอาจี้หยกนี้มาให้ได้ ถ้าใครตุกติก แม้แต่ผมก็ปกป้องพวกคุณไม่ได้ เข้าใจไหม?”

เขาไม่ได้ขู่ให้คนพวกนี้กลัว แต่มันเป็นเรื่องจริง

คราวนี้ชัดเจนแล้วว่าเจ้าพ่อคนนี้ต้องการของชิ้นนั้น ถ้าใครกล้าทำให้เสียเรื่อง ชีวิตของคนนั้นต้องจบเห่อย่างแน่นอน

หารู้ไม่ว่าเมื่อคนอื่นได้ยินคำพูดที่พวกเขาพูด แล้วไปรายงานเฉินอี

“ผู้หญิงที่ห้อยจี้หยก?”

“เป็น ฉินหว่านชิงหรือผู้หญิงจากตระกูลหลิน? ยังไงก็ตามอย่าเป็นภรรยาของผมก็โอเคแล้ว มิเช่นนั้น ฮ่า ๆ”

เฉินอีแสดงรอยยิ้มขี้เล่น ขอแค่คนเหล่านี้กล้าทำให้ตนเองไม่พอใจ พวกเขาจะถูกจัดการอย่างแน่นอน

มุมปากของมังกรเขียวและคนอื่นกระตุกเล็กน้อย แอบกล่าวในใจว่า “พวกคุณห้ามมีเรื่องกับนายหญิงเด็ดขาด มิเช่นนั้นเดิมทีพวกคุณอาจจะไม่มีปัญหาอะไร แต่สุดท้ายอาจตายอยู่ในมือของเจ้ามังกร”

พวกเขารู้ดีว่าตอนนี้สำหรับเจ้ามังกรแล้ว นายหญิงและนายน้อยทั้งสองก็ไม่ต่างจากเกล็ดมังกรที่ไม่สามารถแตะต้องได้ ถ้าใครกล้าเข้าไปยุ่งกับสองคนนี้ ก็เหมือนกับรนหาความตาย

แน่นอนว่าหากมองข้ามประเด็นนี้ไป คนเหล่านี้ก็มีความผิดเช่นกัน

“เมื่อก่อนอดีตเจ้ามังกร กับเมื่อหลายปีก่อนเจ้ามังกรได้ออกคำสั่งเด็ดขาด นักฆ่าทุกคนที่ไปรับจ้างในต่างประเทศ ห้ามนักฆ่าข้ามพรมแดนด้านตะวันออกแม้แต่ครึ่งก้าว หากละเมิดฆ่าอย่างไร้ความปรานี”

“ดูเหมือนว่าเจ้ามังกรเพิ่งออกจากสำนักมังกรลับเพียงหนึ่งเดือน พวกคนตะวันตกพวกนี้ก็ทนไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่ให้บทเรียนแก่พวกเขา ผมรู้สึกทนไม่ได้จริง ๆ!”

พวกเขายังคงเคาะโต๊ะ และความเยือกเย็นในดวงตายังคงประกายอย่างต่อเนื่อง

มังกรเขียวและคนอื่นร้อนอกร้อนใจมากกว่าเฉินอี อยากจะบอกให้บางคนรู้ว่าการฝ่าฝืนกฎของสำนักมังกรลับมันเลวร้ายแค่ไหน แต่น่าเสียดายตอนที่พวกมันรู้ เกรงว่าจะต้องทุกข์ทรมานอย่างน่าสังเวช

ขณะนี้ กลุ่มโจรมารคิดว่ามีคนที่ตนเองรออยู่ที่นี่ และการซื้อขายคราวนี้ปลอดภัยอย่างยิ่ง และหลังจากนั้นได้จี้หยกก็จบแล้ว

ผลลัพธ์ คนที่ไร้วิสัยทัศน์ มักเล็งผลระยะสั้นโดยไม่ระวังว่าจะมีผลร้ายในระยะยาวรออยู่ พวกเขาคิดว่าเป็นคนกลุ่มเดียวกัน แต่ความจริงแล้วพวกเขาตกเป็นเป้าหมายของผู้อื่นแล้ว

ตอนนี้ซ่งยี่หายใจเสียงดังอย่างต่อเนื่อง อยากจะฟื้นพลังงานแต่ไม่มีวิธีเลย

“ให้ตายสิ”