บทที่ 143 คุณชายสามฉิน

มังกรเก้าเห็นรอยยิ้มของเฉินอีก็ได้แต่ชะงักไป

ในมุมมองของเธอ ควรจะช่วยนายหญิงเคลียร์เรื่องราวร้ายแรงต่างๆ ให้พ้นไปถึงจะถูกต้องไม่ใช่หรือ

“ไม่จำเป็นหรอก”

“คอนเนคชั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของอำนาจ หากฉินหวยจือสามารถหาทรัพยากรมาเพิ่มแล้วทำให้ตระกูลฉินรุ่งเรืองขึ้นได้ อย่างนั้นก็เป็นความสามารถของเขาเอง”

“ปิงหลัน ได้โครงการก่อสร้างหมู่บ้านในเมืองไปแล้ว ลำพังแค่โครงการนี้อย่างเดียวก็เพียงพอให้ปิงหลันขยายตลาดออกไปกว้างขวางได้แล้ว หากเธอไม่อาจรักษาตำแหน่งนี้ของตัวเองเอาไว้ได้ นั่นก็ไม่ต่างอะไรกับคนทั่วไปคนหนึ่ง ปล่อยให้ต่อสู้ในตลาดเองบ้างก็ดี”

“แน่นอนว่าหากฉินหวยจือไม่ใช้ความสามารถของตัวเอง แต่ใช้อำนาจกลั่นแกล้งคนอื่น ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน”

น้ำเสียงของเฉินอีราบเรียบ

ราวกับกำลังเล่าเรื่องราวธรรมดาๆ เรื่องหนึ่ง

มังกรเก้ายังคงลังเล เพราะเธอกังวลว่านายหญิงจะสู้ตระกูลฉินที่เมืองโจวตูไม่ได้ แต่เฉินอีกลับมีท่าทางที่แตกต่างออกไป

การต่อสู้ ย่อมเกิดขึ้นแน่

ขอแค่ต่อสู้อยู่ภายในกฎเกณฑ์ เขาจะไม่ว่าอะไรและจะไม่เข้าไปยุ่ง

ตระกูลฉินแห่งเมืองโจวตู ในสายตาของตระกูลทุกตระกูลในเมืองฉือถือว่าเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ แต่ในสายตาของเฉินอีกลับไม่มีความหมายอะไร

เขาไม่อาจใช้อิทธิพลรังแกคนอื่น อย่างเช่นเที่ยวไปข่มขู่เรื่องต่างๆ นานา หากคนอื่นกล้ามอบงานใดๆ กับฉินหวยจือ

เมื่อก่อนที่เฉินอีเคยทำแบบนั้น ข้อแรกเป็นเพราะสิ่งที่ตระกูลฉินปฏิบัติต่อฉินปิงหลันน่ารังเกียจเกินไป ทั้งยังบังคับฉินปิงหลันแต่งงานกับตระกูลหลี่

เรื่องต่อมาคือ ตระกูลฉินแห่งเมืองฉือนั้นไม่เอาไหนจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉินหวยจือ เขาไม่ยอมใช้วิธีการที่ใสสะอาดแต่กลับอยากขายน้องสาวของตัวเองเพื่อแลกตำแหน่งประธาน เฉินอีไม่อาจทนดูเรื่องนี้ได้

แต่หากฉินหวยจือสามารถยืมมือของตระกูลฉินแห่งเมืองชิงชวนมาช่วยเหลือได้ จนได้งานและโครงการก่อสร้างมา เฉินอีก็คงจะไม่ว่าอะไร แม้ว่าวิธีการนี้จะถือเป็นการรังแกคนอื่นอยู่บ้าง แต่บนโลกใบนี้ไม่มีอะไรบริสุทธิ์ยุติธรรมไปซะทั้งหมด อีกอย่างเขาเป็นคนช่วยให้ฉินปิงหลันเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีได้ เพียงพอที่จะก้าวหน้าขึ้นไปในทิศทางที่ดีขึ้น ฉินหวยจือก็มีตระกูลฉินแห่งเมืองโจวตูช่วยเหลือ แต่ก็คงไม่ง่ายนักที่จะแย่งตำแหน่งประธานไปได้ นี่นับเป็นสงครามแห่งการเชื่อมสัมพันธ์อย่างชัดเจน

แน่นอนว่าโครงการก่อสร้างหมู่บ้านในเมืองนี้ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ฉินหวยจือจะขอให้ตระกูลฉินที่โจวตูช่วยทำเรื่องตุกติกได้ หากฉินหวยจือใช้วิธีการที่ไม่ถูกต้องเหมือนเช่นในอดีตที่เคยทำมาเช่นการขัดขาผู้อื่น ก็อย่าหาว่าเฉินอีใช้อำนาจในการรังแกเขาก็แล้วกัน

หลังจากที่ฟังเฉินอีแจกแจงความคิดให้ฟังแล้ว มังกรเก้าจึงพยักหน้าเล็กน้อย แต่ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจมากนัก

ทว่าสิ่งหนึ่งที่พวกเขาไม่รู้หรือบางทีอาจจะรู้แต่ไม่อยากจะพูดถึงคือ บนโลกใบนี้มักจะมีคนประเภทหนึ่งที่ต่ำช้าเสียยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน จนไม่อาจเปลี่ยนแปลงสันดานเลวร้ายของตัวเองได้

คฤหาสน์ปี้สุ่ย

วิลล่าตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวแห่งหนึ่ง ฉินหวยจือกำลังยืนอกสั่นขวัญแขวนอยู่หน้าประตู ผ่านไปพักใหญ่กว่าจะมีคนออกมาเปิดประตู

“เข้ามาสิ”

คนคนนี้เป็นคนรับใช้ในวิลล่าอย่างไม่ต้องสงสัย ดีขึ้นมาหน่อยอาจเป็นผู้ดูแลบ้าน แต่สายตาที่ใช้ในการมองทายาทตระกูลแยกอย่างฉินหวยจือก็ยังคงเต็มไปด้วยอาการดูถูก

นี่คือความแตกต่าง

ถึงแม้ว่าในร่างกายจะมีสายเลือดของตระกูลฉินอยู่ แต่อย่างไรก็แตกต่างจากตระกูลฉินที่โจวตูมากอยู่ดี

หากจะเปรียบให้เหมาะสม ที่นี่เทียบเท่ากับบ้านของขุนนางระดับเจ็ด อย่างอัครมหาเสนาบดี เพราะที่วิลล่าแห่งนี้คือบ้านของคุณชายสามฉินแห่งโจวตู

แม้ว่าฉินหวยจือจะรู้สึกไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว ได้แต่เดินตามผู้ดูแลเข้าไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ตอนนี้เขาเบาใจลงมากแล้ว

เมื่อสองวันก่อนที่เขามาก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าพบ ดังนั้นการได้พบกับคุณชายสามตระกูลฉินแห่งโจวตูในวันนี้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ไม่ ถ้าจะพูดให้ถูกคือ คุณชายสามตระกูลฉินแห่งที่สองของเมืองโจวตู

“คุณชายสามครับ ฉินหวยจือจากตระกูลแยกมาถึงแล้ว”

ผู้ดูแลกล่าวรายงานเสียงเบาอยู่ด้านนอกของห้องโถง