บทที่ 176 คุณต้องเชื่อฟังผม

“ที่นี่ ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คลับเว่ยหยางแล้วนะ แต่เป็นที่พักส่วนตัวของกวนจื่อโยว”

“กวนจื่อโยวเป็นคนรักสันโดษ อย่างน้อยหลังจากที่เขากลับมาเมื่อหลายปีก่อนก็มีนิสัยเช่นนี้ ไม่มีใครได้เข้ามาเหยียบที่นี่มาก่อน แม้กระทั่งผู้อาวุโสของตระกูลกวนเองยังถูกปฏิเสธให้รออยู่ด้านนอก”

“เฉินอีผู้นี้เป็นใครกันแน่ ทำไมถึงสามารถเข้าพักที่นี่ได้ ?”

“หากเป็นเมื่อก่อนอาจพูดได้ว่ากวนจื่อโยวสมองมีปัญหา ชอบแส่หาเรื่อง แต่ครั้งนี้คงไม่ใช่เพียงเพราะชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นเท่านั้น ดูเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างเฉินอีผู้นี้กับกวนจื่อโยวจะไม่ธรรมดา”

ถึงแม้คนเหล่านี้จะเย่อหยิ่งและทรงพลัง

แต่พวกเจาก็ไม่ได้โง่ เพียงเห็นที่นี่พวกเขาก็รู้แล้วว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเฉินอีและกวนจื่อโยว เป็นความสัมพันธ์ที่พวกเขานั้นคาดไม่ถึงอย่างแน่นอน

จู่ ๆ เกาเจี้ยนซินก็นึงถึงเจ้าเก้าเฟิงขึ้นมา จึงบ่นพึมพำด้วยความโมโหทันที : “ดูเหมือนเจ้าเก้าเฟิงจะรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเฉินอีและกวนจื่อโยวเป็นอย่างดี แต่ไม่ยอมบอกกับฉัน เจ้าหมอนี่ฉันไม่มีวันปล่อยเขาไปเด็ดขาด”

แต่เขากลับไม่คิดว่า ต่อให้เขารู้ เขาก็คงไม่สนใจนัก

เพราะเขามีท่านช่าวคอยหนุนหลังอยู่ ถึงแม้ฐานะของเขาไม่อาจเทียบเท่ากับคุณชายของตระกูลมั่งคั่งอย่างกวนจื่อโยวได้ แต่ก็คงไม่ด้อยกว่าสักเท่าไหร่

มีท่านช่าวคอยสนับสนุน อีกทั้งยังมีเฉินฉือฮั๋วจากตระกูลเฉินแห่งเมืองหยูอีก เขายังคงสามารถทำเรื่องเลวร้ายบางอย่างกับเฉินอีได้ ส่วนเจ้าเก้าเฟิง เขาก็ไม่เคยคิดจะปล่อยไว้แต่ต้นอยู่แล้ว ตอนนี้ก็แค่รอจัดการกับคนที่คอยคุ้มหัวเขาอยู่เท่านั้น

แต่ฝั่งของท่านช่าวกลับคิดมากกว่านั้น

“ก่อนหน้านี้คุณชายใหญ่ของตระกูลกวนเอาแต่เรียกเฉินอีว่าเจ้ามังกรอยู่ตลอด มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่ แล้วยังมีผู้หญิงคนนี้อีก ฝีมือการใช้อาวุธลอบทำร้ายของเธอนั้นยอดเยี่ยมมาก ทั่วทั้งโจวตูแห่งเมืองชิงชวนดูเหมือนจะไม่มีใครเทียบได้ อีกทั้งยังมีมังกรสิบเอ็ดอีกคน ซึ่งดูแล้วก็น่าจะเป็นยอดฝีมือเช่นกัน”

“ประกอบกับกวนจื่อโยวเองก็แข็งแกร่งไม่น้อย คนพวกนี้จะต้องมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เกรงว่าจะเกี่ยวพันถึงอดีตของกวนจื่อโยว”

อย่างไรเสียขิงแก่ก็ย่อมเผ็ดกว่าอยู่ดี

พวกของเกาเจี้ยนซินมองออกเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้น

ส่วนท่านช่าวกลับมองลึกเข้าไปด้านในอีกหลายชั้น

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ ต่อให้เขาจะคิดมากเท่าไหร่ แต่ก็ไม่สามารถนึกหาเหตุผลได้

เขามีอำนาจอย่างมากในเมืองชิงชวน แต่หากนับรวมทั่วทั้งภาคตะวันออกเฉียงใต้แล้ว เมืองชิงชวนก็เป็นเพียงแค่เมืองที่อยู่ในอันดับรั้งท้าย และเป็นเมืองที่อยู่ในระดับล่างของประเทศ ด้วยประสบการณ์ของเขา จะรู้ได้อย่างไรว่าอะไรคือสำนักมังกรลับ

เป็นที่รู้กันดีว่า แม้แต่เฉ่าเฉียงซึ่งเป็นถึงผู้ว่าการ เป็นถึงข้าราชการระดับสูง ก็รู้จักเพียงแค่สำนักมังกรลับ แต่ไม่รู้ว่าสำนักมังกรลับมีความสำคัญในต่างประเทศขนาดไหน นี่ถือเป็นความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่มาก

ต่อให้นำบันทึกการต่อสู้จำนวนมากของสำนักมังกรลับมากองเอาไว้ตรงหน้าของท่านช่าว เขาก็ไม่มีวันเข้าใจ เพราะเขาเป็นเพียงแค่ผู้ทรงอิทธิพลของกองกำลังใต้ดินในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเท่านั้น แล้วจะเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นในต่างประเทศได้อย่างไร

ไม่ช้าพวกเขาก็พบกับเฉินอี

เหนือความคาดหมายของท่านช่าว เฉินอีผู้นี้ไม่ได้ดูเคร่งขรึมเหมือนมังกรเก้าและมังกรสิบเอ็ด และดูไม่ดุดันและโหดเหี้ยมมากนัก

และไม่ดูโผงผางอย่างเช่นกวนจื่อโยว

แต่กลับดูเรียบง่าย สบาย ๆ

แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หัวใจของท่านช่าวจึงเต้นระส่ำ ราวกับว่าเฉินอีเป็นเพชฌฆาตที่ดุร้ายอย่างไรอย่างนั้น

นี่คือท่านช่าว

เป็นผู้โหดเหี้ยมที่เอาชีวิตรอดมาจากยุคมืดในตอนนั้นได้ นี่ถือเป็นสัญชาตญาณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขามี แต่เพราะสิ่งนี้ที่ทำให้เขามีชีวิตอยู่รอมาได้

หลังจากที่รู้ว่าเฉินอีผู้นี้ไม่ธรรมดา ท่านช่าวเองก็แอบถอนหายใจออกมาอย่างหนัก

เขาแอบตัดสินใจเอาไว้ในใจ

แต่ก่อนอื่น เขาต้องรอดูการคัดเลือกคนของผู้นำคนนี้เสียก่อน......

ท่านช่าวเหลือบมองเฉินฉือฮั๋ว และรู้แจ้งแก่ใจในทันที

ให้พวกโง่เหล่านี้ลองหยั่งเชิงอีกฝ่ายดูเสียก่อน

ไม่มีใครรู้ความคิดของท่านช่าว

กวนจื่อโยว มังกรเก้า และมังกรสิบเอ็ด ทั้งสามคนค่อย ๆ ทำความเคารพและเอ่ยเรียก : “เจ้ามังกร”

ตอนนี้เอง เฉินอีจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา ท่าทางขี้เกียจของเขาปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจน

“เอ๊ะ มากันมากมายขนาดนี้เชียวหรือ”

เฉินอีหันมองคนจำนวนเกือบร้อย จากนั้นจึงหันมองคนที่ถูกทำร้ายจนพิการทั้งสามคน ก็อดไม่ได่ที่จะแสยะยิ้มออกมา : “ทำไมพวกนายชอบทำร้ายคนนัก มิหนำซ้ำยังทำร้ายจนพิการด้วย”

“มีใจเมตตาหน่อยไม่ได้หรืออย่างไร หากเรื่องนี้ถูกแพร่งพรายออกไป พวกนายจะแต่งงานมีครอบครัวได้อย่างไร”