บทที่ 182 ศัตรูพบกันลูกตาลุกเป็นไฟ

“คุณชายสามครับ นั่น คนคนนั้นก็คือเฉินอี”

“ไม่ผิด เป็นเขาจริง ๆ ด้วย คนที่พวกเราตามหามาหนึ่งเดือน!”

มีลูกน้องอุทานออกมาติดต่อกัน

พวกเขาก็คือคนที่รออยู่ที่ด้านนอกคลับเว่ยหยาง ที่คิดจะสังหารพวกเฉินอีเมื่อก่อนหน้านี้ แต่กลับถูกคนกลุ่มหนึ่งสั่งสอนอย่างหนักนั่นเอง

ตอนนี้เมื่อเห็นพวกเจ้าเหลือง คนพวกนี้ก็เข้าใจขึ้นมาทันที

ที่แท้คนพวกนั้นเป็นคนของเฉินอีนี่เอง

พวกกเขายังคาดเดาอยู่หลายครั้ง ที่แท้ก็เป็นคนของเฉินอี

ครั้งนี้นับได้ว่าศัตรูพบกันลูกตาลุกเป็นไฟ

ความโกรธแค้นที่มีต่อเฉินอีนั้นยิ่งเข้มข้นขึ้นมากว่าเดิม

ทางด้านเฉินอี

“ลูกพี่ เป็นพวกที่ขวางอยู่ที่ด้านนอกคลับเว่ยหยาง เมื่อก่อนหน้านี้ครับ”

ใครบางคนพูดกับเจ้าเหลือง ส่วนเจ้าเหลืองก็พูดกับเฉินอี และถามในเชิงขอคำแนะนำ: “เถ้าแก่ครับ จะให้พวกเราไปจัดการกับคนพวกนั้นไหมครับ”

“ไม่ต้องหรอก ถ้าหากพวกมันคิดจะมาหาเรื่อง ก็ต้องมีคนลงมืออย่างแน่นอน ไม่จำเป็นต้องให้คนของเราลงมือ”

เฉินอียิ้มกล่าว เขาเหลือบมองพวกกวนจื่อโยวแวบหนึ่ง จากนั้นก็ไปที่พวกคนกกลุ่มนั้น นั่นก็คือพวกท่านช่าวนั่นเอง

ท่านช่าวในตอนนี้นั้นเชื่อฟังเฉินอีอย่าเคร่งครัด

แทบอยากจะทำคุณงามความดีเพื่อเอาอกเอาใจเฉินอีในตอนนี้เลย

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ เฉินอีไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้เลยสักนิด

เรื่องพวกนี้เดิมทีก็เป็นสิ่งที่ท่านช่าวควรทำ เพราะยังไงเขาก็ต้องให้ค่าตอบแทนตามที่ท่านช่าวควรจะได้รับ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือสามารถช่วยให้ท่านช่าวไปถึงที่สูงได้

แน่นอน ในเวลานี้ยังจำเป็นต้องให้ท่านช่าวเป็นคนลงมือ พวกเจ้าเก้าเฟิงก็ใช่ว่าจะจัดการได้ง่ายๆ

ระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือน อิทธิพลของเฉินอีที่โจวตูก็ได้เพิ่มขึ้นมาไม่น้อย

แต่นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น

วันนี้เป็นโอกาสที่ดี

ถ้าหากคนตระกูลเฉินนั่นคิดจะมาหาเรื่อง เขาก็ไม่เกี่ยงที่จะลงมือสั่งสอน

อย่างไรก็ตาม ร้ายมาร้ายกลับ

เอาคืน สิบเท่า ร้อยเท่า พันเท่า

สำหรับเรื่องทางฝั่งเฉินอีนั้น ทางฝั่งคุณชายสามฉินนั้นไม่รู้เลยสักนิด ล้วนมีท่าทางโกรธจัด

“หืม?”

“เฉินอี? หรือว่าจะเป็นเฉินอีคนนั้น?”

คุณชายสามฉินได้ยินที่บอดี้การ์ดของตัวเองพูด ตอนแรกยังไม่ทันนึกขึ้นได้

แต่คิดไปคิดมา เหมือนกับว่าจะเพียงแค่รู้จัก ไม่สิ เพียงแค่เคยได้ยินชื่อเฉินอีคนนี้ คราวนี้ทำให้คุณชายสามฉินเลิกคิ้วขึ้นมาทันที บนใบหน้าเต็มไปด้วยความโมโห

ต้าจินหยาสัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไปของคุณชายสามฉิน อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองเฉินอีนั่น แล้วเอ่ยถาม: “คุณชายสามฉิน หรือว่านายจะหมายถึงเฉินอีคนนั้น?”

“ถูกต้อง”

“เขาล่วงเกินคุณชายสามฉินได้ยังไง?”

คุณชายสามฉินเล่าเรื่องราวออกมาหนึ่งรอบ

ในเวลานี้ ต้าจินหยาที่เดิมทีมีท่าทางเฉยเมย พลันเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

“คุณชายสามฉิน นายนี่ไม่ค่อยจริงใจสักเท่าไหร่เลยนะ”

“ของขวัญที่ดีแบบนี้ ไม่ยอมแนะนำให้ฉันรู้จัก ถ้าหากพวกเราร่วมมือกันแล้วมอบให้ท่านชายมีงกรท่านนั้น พวกเราสองคน หึ ๆ”

บนใบหน้าของต้าจินหยาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

คุณชายสามฉินกลับแอบด่าอยู่ในใจว่าจิ้งจอกเฒ่า