บทที่ 193 ฉันกับเขาเป็นสามีภรรยากัน

ฉินหว่านชิงอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ฉินปิงหลันและเฉินอี แววตาของเธอเปี่ยมไปด้วยความทระนงอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่เฉินอีและฉินปิงหลันไม่ได้สนใจ

โดยเฉพาะเฉินอี ถึงแม้เขาจะไม่ได้รังเกียจผู้หญิง และไม่มีทางตัดขาดความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นเพราะฉินปิงหลัน นั่นเป็นการกระทำของคนโง่ แต่เฉินอีรู้ดีว่าควรวางตัวอย่างไร

สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ผู้หญิงสกปรกอย่างฉินหว่างชิง คิดว่าสิ่งที่ได้สิ่งที่เห็นเพราะใช้ตัวเข้าแลกทำให้ตนอยู่เหนือกว่าคนอื่นจริงๆเหรอ?

ตลก！

เป็นเรื่องที่ตลกจริงๆ！

เขาขี้คร้านจะสนใจผู้หญิงคนนี้ สิ่งที่สื่อออกมาจากแววตาของเขาทำให้คนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

เธอสาบาน เธอต้องทำให้เฉินอีเห็นให้ได้

โดยที่ไม่รู้เลยว่า เวลานี้เธอเป็นแค่เรื่องตลก ในสายตาของเฉินอี คนแบบนี้ต่อให้เก่งแค่ไหน ความเป็นคนไม่ผ่าน ก็สูญเปล่า

แค่ว่าหลังจากพวกเขาเข้าไปในบ้านตระกูลฉิน กลับรู้สึกถึงบรรยากาศแปลกๆ

"ฉินปิงหลัน แกตายซะ！”

ทันทีที่เห็นฉินปิงหลัน ความโมโหที่หลิวฟางมีก่อนหน้านี้ระเบิดออกมาทันที

เธอโดนท่านย่าฉินและบ้านอื่นๆ ข่มจนหายใจไม่ออก ตอนนี้ย่อมเอาฉินปิงหลันมาเป็นที่ระบาย

ฉินปิงหลันตกใจกับคำด่าทอ มองผู้เป็นแม่ด้วยความไม่เข้าใจ

"แม่คะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นคะ?"

เธอไม่เข้าใจมาก ตนทำอะไรผิดอีกแล้ว?

เห็นคุณชายสามฉินอย่างรวดเร็ว เธอเข้าใจผิดคิดว่าคุณชายสามฉินพูดเรื่องที่เกิดขึ้นที่โจวตูอีกรอบ จึงทำให้เกิดบรรยากาศแบบนี้

แต่ตอนนั้นทั้งที่คุณชายสามฉินเป็นคนทำผิด แล้วทำไมคนในครอบครัวถึงโกรธตน?

ฉินปิงหลันไม่เข้าใจอย่างมาก อีกทั้งเธอเองก็ไม่มีความจำเป็นต้องเข้าใจ เฉินอีดึงมือเธอ ยิ้มแล้วพูด： “ไม่เป็นไรครับ พวกเขาไม่มีวันทำอะไรผม"

ขณะพูด สายตาของเขามองไปที่คุณชายสามฉิน คุณชายสามฉินนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่งานประมูล ภาพที่ปรมาจารย์ตระกูลมังกรดูข่มอย่างร้ายกาจ ตกใจจนสติกระเจิงไม่สามารถดึงสติกลับมาได้

สำหรับเรื่องนี้ เฉินอีไม่สนใจแม้แต่น้อย หันไปมองฉินต้าเจียง ประสานมือแล้วพูดด้วยความเคารพ： “คุณพ่อครับ”

มองไปทั่วทั้งตระกูลฉิน แทบไม่มีใครเป็นคนดี

แต่ฉินต้าเจียงควรค่าให้เฉินอีเคารพ เพราะฉินต้าเจียงนอกจากภาพลักษณ์ภายนอกที่เย็นชาแล้ว ความเป็นจริงเขาเข้าข้างลูกสาวตนเอง

เฉินอีเชื่อ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ฉินต้าเจียงต้องอยู่ข้างลูกสาวแน่นอน ไม่มีทางเกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไร

เรื่องนี้เขาไม่สงสัยแม้แต่น้อย

ถึงแม้ฉินต้าเจียงจะไม่สามารถช่วยให้ฉินปิงหลันได้ตำแหน่งประธาน

แต่ว่าเขาต้องปกป้องลูกสาวของตนเอง ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินอีอยู่ด้วย เรื่องที่ตระกูลหลี่ในตอนนั้น ฉินต้าเจียงต้องคัดค้านอย่างแน่นอน

เฉินอีคิดว่าตนเป็นคนมองคนออก เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าฉินต้าเจียงเป็นเสือที่เหี้ยมโหด เพียงแต่สิ่งที่เกิดขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ทำให้ความเหี้ยมโหดของเขาจางหายไป

เสือเหี้ยมโหดถึงอย่างไรก็เป็นเสือเหี้ยมโหดอยู่วันยังค่ำ

ถ้าถูกบีบมากๆ ถึงแม้จะเป็นเสือป่วย ก็ทำให้พวกหมาป่าที่มาล่วงเกินเข้าใจว่าอะไรคือความน่าเกรงขามและน่าหวาดกลัว！

นี่คือฉินต้าเจียง ผู้ชายเพียงคนเดียวท่ามกลางคนนับสิบของตระกูลฉินที่ควรค่าให้เฉินอีเคารพ

พ่อภรรยาของเขาเฉินอี！

หลังจากฉินต้าเตียงเห็นสายตาและท่าทีที่แสดงออกมาของเฉินอี พยักหน้าเล็กน้อย

ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่ไม่กี่เดือน แต่เขาดูออก เฉินอีดีกับฉินปิงหลันมาก อีกทั้งเด็กคนนี้ยังเป็นคนที่มีความสามารถ แค่ข้อนี้ เขาก็วางใจได้แล้ว

บางทีเด็กหนุ่มคนนี้อาจจะปกป้องลูกสาวของตน แทนตนได้

ทว่าตอนที่เขากับเฉินอีส่งสายตาให้กัน กลับทำให้หลิวฟางไม่พอใจอย่างมาก

"เฉินอี แกมาที่นี่ทำไม?"