บทที่ 253 ปรมาจารย์คนที่28แห่งตะวันออกเฉียงใต้

"คุณหลัวเทียน ฉันขอเตือนคุณหน่อย เชื่อฟัง และอย่านำภัยพิบัติมาให้ตระกูลหลัว"

หลังจากที่มังกรเขียวได้ยินคำพูดเยาะเย้ยของหลัวเทียน สีหน้ายังคงนิ่งเฉย

แต่หลัวเทียนต่างกัน

เมื่อมังกรเขียวพูดคำเหล่านี้ออกมา เขาก็รู้สึกทนไม่ได้

"คุณขู่ฉันเหรอ?"

"ลำพังแค่คนบ้านนอกจากชิงชวนอย่างพวกคุณ ก็กล้าขู่ฉันเหรอ? !"

"ดี ดีมาก ฉันอยากเห็นว่าพวกคุณจะทำลายตระกูลหลัวของเราได้อย่างไร!"

หลัวเทียนพูดอย่างจอมเผด็จการมาก

เขาไม่สนใจเฉินอี เจ้ามังกรอะไรนั้น

หากกล้าทำให้เขาโกรธ ก็ถือว่าทำให้ทั้งตระกูลหลัวโกรธ อยู่ในเขตของรัฐหนานเยว่ คนเหล่านี้มันคงอยากตาย

กล้ามาขู่เขา?

ช่างรนหาที่ตายจริงๆ!

"ใช่แล้ว ตระกูลหลัวของเราเป็นตระกูลอันดับ 1 ในรัฐหนานเยว่ และตระกูลร่ำรวยอันดับ 1 ในดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้รองจากสามผู้นำใหญ่ พวกคุณจะยั่วยุใครก็ได้ แต่การยั่วยุตระกูลหลัวของเราเป็นการกระทำที่โง่ที่สุดของพวกคุณ!"

มีคนพูดขึ้น

พวกเขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าคนเหล่านี้เอาความกล้ามาจากไหน กลับกล้ามาขู่ตระกูลหลัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ถูกขู่ ยังเป็นหลัวเทียน ผู้นำคนปัจจุบันของตระกูลหลัว

หลัวเทียนคนนี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์เหมือนหลัวปิน ที่เอาแต่พึ่งพาภูมิหลังของตระกูลหลัวเท่านั้น แต่เป็นคนที่มีความสามารถจริงๆ ว่ากันว่าเมื่อก่อนท่องอยู่ข้างนอก และถึงขั้นเคยไปภาคเหนือ อาศัยกำลังของตัวเองจนกลายเป็นผู้นำแห่งภาคเหนือ อันที่จริงความแข็งแกร่งในการกดขี่ข่มเหงนั้น เกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้

มังกรเขียวเป็นใครกันเนี่ย

พวกคนของชิงชวนโจว กล้าเรียกตัวเองว่าเป็นคนเก่งที่กล้าคิดสู้ ก็เป็นแค่ฝูงงูที่มีความสามารถนิดหน่อยเท่านั้นแหละ!

มังกรเขียวยังคงเงียบ

เขาพูดอย่างชัดเจนแล้ว จากนั้นแค่ต้องรอให้เฉินอีมาถึงก็พอแล้ว

สีหน้าของหลัวเทียนกลับเปลี่ยนไป เขาไม่นึกเลยว่ามังกรเขียวจะนิ่งได้ขนาดนี้ ยังคงมีท่าทีที่ไม่เกรงกลัวเทวดาฟ้าดิน

"ฉันขอสั่งให้คุณ ออกไปจากตระกูลหลัว ออกไปจากหนานเยว่ อีกสิบวันฉันจะพาคนไปที่ชิงชวน แม้ว่าจะมีตระกูลโฮ่ออกหน้า ฉันก็จะทำให้พวกคุณออกไปจากชิงชวน ออกไปจากตะวันออกเฉียงใต้ แน่จริงก็ไปอวดเก่งที่ตะวันตกเฉียงใต้!"

หลัวเทียนอดพูดขึ้นไม่ได้ และทีนี้ทำให้ความเดือดดาลของรุ่นหลังตระกูลหลัวเริ่มเดือดมากขึ้น

พวกเขารู้สึกว่าโลกทั้งใบเป็นของพวกเขา

แต่มังกรเขียวยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย จากนั้นก็เดินเข้ามา ทำให้สมาชิกในตระกูลหลัวหลายคนต้องถอยหลังหลายก้าว แต่ก็มีปรมาจารย์บางคนที่มีฝีมือดีของตระกูลหลัว ก้าวไปข้างหน้า อยากเข้ามาหยุดมังกรเขียว

"หยุด!"

"หยุด!"

"ฉันสั่งให้หยุด!"

ปรมาจารย์ของตระกูลหลัวเหล่านี้ยังคงมีท่าทางที่สูงส่ง ในสายตาของพวกเขา เฉินอีและคนอื่นๆ เป็นเพียงกลุ่มคนที่สามารถให้คนอื่นฆ่าได้ตามสบาย ไม่จำเป็นต้องใส่ใจมากนัก

ด้วยเหตุนี้ มังกรเขียวยิ้มเล็กน้อย แล้วก้าวออกไป เมื่อเขาก้าวไปข้างหน้า ทุกคนสังเกตเห็นว่ามีรอยแตกบนกระเบื้องปูพื้นที่มังกรเขียวเดินผ่าน

"เชี่ย!"

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตกตะลึง

นี่ไม่ใช่กระเบื้องปูพื้นจากวัสดุธรรมดา แต่ทำขึ้นเป็นพิเศษ แม้แต่แรกกระทบของกระสุนก็ไม่อาจสร้างความเสียหายมากเกินไปบนพื้นได้