บทที่ 260 แม่งเอ้ย โครตน่ากลัวเกินเลย

ความเย่อหยิ่งของเฉินอี มันค่อนข้างเกินความคาดหมายของหลัวเจิ่นสิง

"เฉินอี นายอย่าขี้โม้เกินไป ภาคเหนือ และทั้งประเทศจ้าถัง อยู่ไกลเกินเอื้อม นายไม่กลัวว่าคำพูดเหล่านี้จะลามไปถึงหูของสิบตระกูล และพาภัยมาให้นายและคนรอบข้างนายเหรอ?"

หลัวเจิ่นสิงแสร้งทำเป็นใจดีและเตือนสติ

เช่นนี้ เฉินอียังไม่ทันอ้าปาก ลู่เทียนฟ่างก็เริ่มยิ้มเยาะเย้ยรัวๆก่อน:"10ตระกูลแล้วไงล่ะ? ตราบใดที่เราเต็มใจ 10ตระกูลก็ต้องก้มหัว!"

เย่อหยิ่ง เย่อหยิ่งสุดๆ

ทันใดนั้น สมาชิกของตระกูลหลัวทุกคนแสดงท่าทีที่เหลือเชื่อ

พญาเสือตระกูลลู่

แต่ว่า ความแข็งแกร่งนั้นเปรียบได้กับเสือโหด และศักดิ์ศรีของเขาเปรียบได้กับราชาอสูร

ไม่ใช่เสือสิบสามอะไร

สุดท้ายครั้งนี้ลู่เทียนฟ่างสมองพิการ หรือเขารู้สึกว่าเฉินอีสามารถพิชิตภาคเหนือ พิชิต 10 ตระกูล และกวาดล้างทั้งประเทศต้าถังได้จริง?

น่าขัน

น่าขันสุดๆ!

"อย่าพูดเหลวไหลมากนัก ฉันบอกว่าเป็นไปไม่ได้ก็คือเป็นไปไม่ได้!"

ใครบางคนจากตระกูลหลัวพูดขึ้น คือหลัวเหริน ท่านชายสี่ตระกูลหลัว

ไม่พูดไม่ได้ว่า สายตรงรุ่นที่สองของตระกูลหลัว นอกจากหลัวปินที่เป็นขยะแล้ว พี่น้องอีกสามคนต่างก็มีความสามารถทั้งหมด ตอนนี้เห็นพี่รองตายอย่างน่าสลดใจ แม้ว่าปกติหลัวเหรินจะไม่มีความสัมพันธ์ที่กลมกลืนกับเขา แต่ ณ เวลานี้ ก็ไม่สามารถยอมรับความจริงข้อนี้ได้

ตระกูลหลัว ต้องตายด้วยน้ำมือของตระกูลตัวเอง หรือตายในน้ำมือของคนใหญ่โตเท่านั้น ถือเป็นเกียรติ

สุดท้ายกลับตายอย่างหดหู่ในมือของพวกเฉินอี!

ไม่อาจจะทนได้!

"พ่อหนุ่ม ฉันขอเตือนนาย ยืดคอให้ฉันสับดีๆ มิฉะนั้น อย่าโทษฉันไม่เกรงใจ!"

หลัวเหรินเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำอีก

ลู่เทียนฟ่างพ่นลมอย่างเย็นชา:"ไอ้ขี้แพ้อย่างนาย?"

"นายไม่เห็นเหรอว่าขนาดพ่อและพี่รองของแกก็ยังไม่กล้าออกเสียงสักนิดเลยเหรอ?"

พลังของหลัวเหรินนั้นแข็งแกร่งกว่าหลัวตี้หนึ่งขั้น แต่ก็แย่กว่าหลัวเทียนมาก ยิ่งไม่ต้องเอาหลัวเจิ่นสิง หนึ่งใน10ปรมาจารย์ในตะวันออกเฉียงใต้มาเทียบ

จากมุมมองของลู่เทียนฟ่าง หลัวเหรินคนนี้คงจะเบื่อที่จะมีชีวิตแล้ว

"เหอะๆ ฉันเอาชนะนายไม่ได้ แต่นายสามารถทนกับสิ่งนี้ได้รึเปล่า?"

วินาทีถัดมา หลัวเหริน ก็เยาะเย้ยและดึงสิ่งหนึ่งออกมา

ปืนพกสีดำ

คราวนี้ทุกคนมองจนตะลึง

ปืน!

"คุณ คุณ คุณ!"

มีคนแสดงท่าทางที่น่าเหลือเชื่อ พวกเขาไม่เคยคิดว่า หลัวเหรินจะชักปืนออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว

นี่ไม่ใช่อาวุธปืนทำเอง แต่เป็นปืนจริง ซึ่งหายากมาก

ครั้งก่อนพวกมือสังหารก็ใช้แบบนี้แหละ

แค่ว่าตอนนั้นเฉินอีและคนอื่นๆ เตรียมพร้อมอยู่แล้ว แต่คราวนี้พวกเขาไม่ทันตั้งตัว

"คุณกลับซ่อนของแบบนี้ไว้ อยากถูกขังงั้นเหรอ?"

ลู่เทียนฟ่างยังแสดงท่าทางที่น่าทึ่งอีกด้วย

ใจกล้าเกินไปจริงๆ ที่เอาของแบบนี้ออกมาตรงๆ หรือว่าเขาอยากต่อสู้กันจนตายไปข้าง

คนอื่น ๆ มองหน้ากันและกันด้วยความตกใจ และแม้แต่หลัวเจิ่นสิงและหลัวเทียน ก็เปลี่ยนสีหน้า

"น้องสาม รีบเก็บไว้!"

หลัวเทียนตะคอกด้วยความโกรธ

นี่เป็นบาปใหญ่

ถ้าแพร่ออกไป เกรงว่าทั้งตระกูลหลัวคงจะจบแห่

แต่หลัวเหรินพูดอย่างไม่ใส่ใจ:"ตระกูลหลัวของเรามีธุรกิจที่ใหญ่โต จะปกปิดเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้งั้นเหรอ? ไม่ว่ายังไง ขอแค่คนพวกนี้ตาย เรายังจะกลัวอะไรอีกล่ะ?"