บทที่ 267 ความหยิ่งของผู้อาวุโสใหญ่เฉิน

"ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปจับไอ้แก่ตายยากนั้นเดี๋ยวนี้เลย! "

อารมณ์ของมังกรเขียวไม่ได้ร้อนแรงเท่าเสือขาว แต่เขาก็ทนไม่ไหวที่คนอื่นมาเล่นงานเจ้านายของตน

ถูกไอ้แก่ตายยากที่โคตรดูถูกเล่นงานแบบนี้ เขาจะทนได้ยังไง?

มังกรเขียวแทบอยากจะบิดหัวไอ้แก่ตายยากนั้นออกและใช้เป็นโถปัสสาวะ

"ไม่ต้อง ฉันจะไปที่นั่นด้วยตัวเอง"

เฉินอีคิดๆดูแล้ว ไม่ว่ายังไงก็เป็นผู้อาวุโสของเขา แม้จะไม่เต็มใจที่จะยอมรับ แต่มันเป็นเรื่องจริง สุดท้ายตนก็ต้องมาไป

แน่นอนว่าถ้ามันเป็นสิ่งที่ไอ้แก่ตายยากนั้นทำจริงๆ เฉินอีก็จะไม่ปล่อยเขาไปแน่นอน

ไม่ว่าผู้อาวุโสรุ่นไหนๆ ถึงจะเป็นเฉินเทียนเหอทำแบบนี้ เขาก็ฆ่าตาย

เขาไม่เคยเป็นคนที่พึงชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธทางฉินปิงหลัน มีเจ้าเงาอยู่ ไม่ว่าใครก็ตามที่อยากจะทำไม่ดีกับฉินปิงหลัน ก็จะเข้าโรงพยาบาลโดยไม่มีเหตุผล ตอนนี้ฉินปิงหลันได้รับชื่อว่าลางไม่ดี แต่ไม่รู้ว่าพวกตระกูลเซียวยังจะเอาฉินปิงหลันไปจัดงานมงคลอีกไหม

"หวังว่าตระกูลเซียวและตระกูลฉินจะรู้มากกว่านี้หน่อย ไม่เช่นนั้น ฉันไม่ว่าหรอกนะ ถ้าจะเปลี่ยนทั้งตระกูลเซียวให้กลายเป็นสถานที่ลางไม่ดี!"

เฉินอีคิดในใจ จากนั้นเหลือบมองโฮ่ซี่และถามว่า:"ท่านโฮ่สามจะมากับผมหรือเปล่า?"

"ไปไหน?"

"ไปที่ที่ไอ้แก่ตายยากอยู่"

"ได้"

โฮ่ซี่ตกลง แต่กลับช้าหน่อย นี่คือสิ่งที่เฉินอี สั่ง เขารู้ว่าถ้าอยากยับยั้งคนในตระกูลเฉิน ใช้กำลังเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ

คุยเหตุผลกันก่อน

ถ้าวิธีการคุยเหตุผลไม่ได้ผล เฉินอีก็จะใช้อำนาจรังแกคนอื่นอย่างแน่นอน ยังไงนี่ก็เป็นกลอุบายทั่วไปที่อีกฝ่ายชอบใช้ เฉินอีไม่ได้ใส่ใจไรมาก

ในขณะนี้ ผู้อาวุโสใหญ่เฉินกำลังเป็นแขกที่คฤหาสน์แห่งหนึ่ง

นี้เป็นตระกูลร่ำรวยอันดับหนึ่งแห่งรัฐเจียงหนาน แม้ว่าจะไม่ได้ดีเท่ากับตระกูลเซียว ตระกูลเย่ และตระกูลโฮ่ทั้งสามตระกูล แต่ก็ไม่ใช่ตระกูลร่ำรวยที่อ่อนแอ อย่างน้อยก็แข็งแกร่งกว่าตระกูลเฉินมากๆ

"แต่ถึงจะเป็นตระกูลถัน ยังไงก็ต้องให้เกียรติฉันอยู่ดี ใครใช้ให้หลานสาวของฉันได้หลานเขยที่ดีกับฉันล่ะ"

มุมปากของผู้อาวุโสใหญ่เฉินเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ตระกูลถันนั้นไม่เด่นในรัฐเจียงหนาน แต่พอมองไปทั้งดินแดนตะวันออกเฉียงใต้ นั่นก็เป็นตระกูลร่ำรวยที่ใหญ่ แต่ถูกตระกูลเซียว เย่ โฮ่ ทั้งสามตระกูลกดขี่ไว้ และไม่สามารถเลื่อนเข้ารายชื่อสิบหกตระกูลเศรษฐีแห่งตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก็แข็งแกร่งพอๆ กับตระกูลหลัว

ตอนนี้ตระกูลเศรษฐีที่แข็งแกร่ง กลับเคารพตัวเองมาก ซึ่งทำให้ผู้อาวุโสใหญ่ฉินที่ชอบกุเรื่องสร้างภาพเหลิงยิ่งกว่าเดิม

"ผู้อาวุโสใหญ่เฉิน เราเพิ่งได้ข่าวว่า เฉินอีได้ไปคฤหาสน์ของโฮ่ซี่"

ผู้นำตระกูลถันพูดด้วยรอยยิ้ม

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ผู่อาวุโสใหญ่เฉินก็เย้ยหยัน:"โฮ่ซี่ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ แต่โฮ่เจวี้ยนกำลังรอเฉินอีมาอยู่ แต่ไม่นึกเลยว่าเด็กคนนี้จะโง่ จนมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับโฮ่ซี่"

"นั่นสิ ต้องรู้ว่าข้างๆโฮ่เจวี้ยนยังมีน้องชายของตาเหยี่ยว มือสังหาร 100 อันดับแรกในอันดับลับ ฝีมือในตัวนั้นไม่ธรรมดาเลย ถึงจะเป็นฉันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา คนเหล่านี้ไปก็ถือว่ารนหาที่ตาย"

มุมปากของนายท่านตระกูลถันเผยความดูถูกเหยียดหยามเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะพูดว่าอยู่ในอันดับสิบของดินแดนตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นของอันดับท้ายใน10ปรมาจารย์ และมีปรมาจารย์สองสามคนที่อยู่ที่สิบกับเขา แต่ความแข็งแกร่งของก็ดีมากเช่นกัน แม้ว่าตัวเองก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ แล้วจะเป็นคนที่พวกเฉินอีสามารถรับมือได้อย่างไร?

แต่ตระกูลถันอยากรู้เรื่องหนึ่งสุดๆ นั่นคือสาเหตุที่ตระกูลหลัวยอมจำนนต่อเฉินอี ต้องรู้ว่าถึงแม้ความแข็งแกร่งโดยรวมของตระกูลถันจะเทียบได้กับตระกูลหลัว แต่ถ้าจะแยกอย่างละเอียดจริงๆ ตระกูลหลัวยังคงแข็งแกร่งกว่าตระกูลถันหน่อย