บทที่ 273 ความช็อกของท่านโฮ่สาม

โฮ่ชี่สำลักกับคำพูดของเฉินอี พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียวด้วยซ้ำ

เขาไม่ใช่คนโง่ จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าถ้าหากไม่พยายามสู้สุดตัว ขอเพียงแค่ตระกูลโฮ่สิ้นโฮ่ต้าวฝู่ไป ก็จะต้องล่มสลายไปอย่างแน่นอน

ในฐานะตระกูลโฮ่เป็นผู้มองการณ์ไกล แน่นอนว่าโฮ่ชี่ไม่อยากเห็นเรื่องนี้เกิดขึ้น เขาจึงกัดฟัน แล้วพูดว่า“ขอแค่คุณเฉินสามารถโน้มน้าวคุณลุงใหญ่ของผมได้ เรื่องนี้ผมก็จะทำตามคุณ ผมโฮ่ชี่จะติดตามคุณไปทุกที่！”

ในที่สุดโฮ่ชี่ก็ทุ่มสุดตัว แทนที่จะไม่ทำอะไรอยู่เฉยๆต่อไป สู้ทุ่มสุดตัวไปเลยดีกว่า จะให้ปัญหาดำเนินต่อไปอีกไม่ได้เป็นอันขาด ถึงอย่างไรซะคนที่พลิกสถานการณ์ได้ก็คือเฉินอี

หลังจากที่เฉินอีได้รับคำตอบของโฮ่ชี่ จึงพยักหน้าอย่างเห็นด้วย แล้วพูดว่า“ท่านโฮ่สามครับ คุณวางใจเถอะ คุณจะไม่มีวันล้มลงภายใต้คำสัญญาของวันนี้อย่างแน่นอน และคุณจะพบว่าการตัดสินใจนี้มันฉลาดมากแค่ไหน”

“ผมก็หวังอย่างนั้นเหมือนกัน แต่คุณต้องถามคุณลุงใหญ่ของผมก่อนนะครับ เขาเป็นนายท่านของตระกูลโฮ่ แม้แต่ต้าวฝู่ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของผมคนนั้นก็ต้องฟังคำสั่งของเขา”

“จุดนี้ท่านโฮ่สามไม่จำเป็นต้องเป็นกังวลหรอกครับ ผมจะพยายามพูดโน้มน้าวท่านปู่โฮ่เอง”

เป็นไปตามคาด ผ่านไปไม่นานท่านสามของตระกูลโฮ่ก็ออกเดินทาง จุดหมายของเขาง่ายมาก นั่นก็คือเมืองหยู่หวา ที่เขาไปเมืองหยู่หวาก็เพื่อพูดเกลี้ยกล่อมเพื่อนบางคน เพื่อที่เขาจะได้รับการสนับสนุนจากผู้มีอิทธิพลบางคนทางดินแดนตะวันออกเฉียงใต้ในสงครามในอนาคต ซึ่งจะเป็นการเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับตระกูลโฮ่เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

หลังจากที่ได้รับการอนุญาต โฮ่ชี่ก็พยายามทุ่มสุดท้าย

สำหรับเฉินอีที่อยู่อีกด้านก็ตรงไปที่คฤหาสน์ตระกูลโฮ่ทันที

“ท่านปู่โฮ่เป็นคนที่ฟังคำสั่งโฮ่ต้าวฝู่มาตลอด แต่ในช่วงเวลาที่อยู่ในความเป็นความตายแบบนี้ เกรงว่าจะไม่ตอบรับเราง่ายๆ”

“เหมือนกับครั้งก่อน ตระกูลโฮ่แสดงออกท่าทีในการสนับสนุนเรา และถูกวิพากษ์วิจารณ์จากหลายฝ่ายเช่นกัน ทำให้ส่วนแบ่งทางการตลาดในอุตสาหกรรมของตระกูลโฮ่ลดฮวบลงอย่างต่อเนื่อง นี่เป็นเรื่องที่ทำให้ท่านปู่โฮ่ปวดหัวมากในตอนนี้”

“คำพูดของโฮ่ต้าวฝู่ไม่สามารถทำให้ตระกูลโฮ่ตัดสินใจได้งั้นหรอ？”

“เพราะโฮ่ต้าวฝู่เป็นคนของหน่วยทหาร คำพูดของเขาไม่สามารถฟื้นฟูความสูญเสียครั้งใหญ่ของตระกูลโฮ่ได้”

สายตาของพวกเขาค่อยๆเปลี่ยนไป เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ตรงหน้าทำให้บางคนเหมือนขาดอากาศหายใจ แต่พวกเขาไม่เชื่อว่ามีข้อเท็จจริงที่น่าเศร้าอยู่เบื้องหลัง

เฉินอีไม่ได้พูดอะไร หลังจากเดินเข้ามาในประตูของคฤหาสน์ตระกูลโฮ่ ถึงค่อยๆพูดออกมาว่า“อีกเดี๋ยว พวกคุณห้ามลงมือง่ายๆเด็ดขาด ท่านปู่โฮ่เป็นคนที่ผมรู้จัก เป็นคนแก่ที่ควรค่าแก่การเคารพนับถือ”

“โดยเฉพาะท่านปู่ทวดโฮ่รุ่นก่อน ยิ่งเป็นคนใหญ่คนโตที่มีชื่อเสียง ในอดีตที่ประเทศต้องเผชิญกับความยากลำบาก ท่านปู่ทวดโฮ่เคยได้อุทิศทุกสิ่งทุกอย่างในตระกูลโฮ่ ไม่อย่างนั้น……”

หลังจากที่พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป ผ่านไปไม่นานก็กลับมาเป็นปกติ

เห็นได้ชัดว่า เฉินอีเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ที่ทำให้เขาไม่ตอบ

มังกรเขียวและคนอื่นๆตกตะลึง พวกเขาคิดไม่ถึงว่าเจ้ามังกรของตนเองยังมีเรื่องที่ไม่อยากเอ่ยถึง สิ่งนี้ทำให้พวกเขาตกอยู่ในภวังค์

ดูท่าในนี้จะมีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่เล็กเลย จึงทำให้พวกเขาไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไร

“เจ้ามังกรครับ วางใจเถอะครับ”

“วางใจไม่วางใจอะไรกัน ผมแค่นึกถึงความยากลำบากที่ประเทศต้องเผชิญในอดีต เลยทำให้รู้สึกเจ็บปวดแค่นั้นเอง”

นัยน์ตาของเฉินอีเกิดความเศร้าสร้อย แต่ผ่านไปไม่นานเขาก็กลับมาเป็นปกติ

“ไปพบท่านปู่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน แต่ก่อนอื่นพวกคุณห้ามพูดอะไรนะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ”

นัยน์ตาของเฉินอีมีประกายความเย็นชา มองเห็นมังกรเขียวและคนอื่นๆสะดุ้ง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาดูออกว่าเฉินอีไม่ได้ล้อเล่น ถ้าหากพวกเขากล้าขัดคำสั่ง ตนเองและคนอื่นๆก็ต้องจบเห่แน่