บทที่ 275 ความคิดแตกต่าง

พูดตามตรง อย่ามองว่าตระกูลโฮ่เป็นหนึ่งในสามผู้นำใหญ่ มีอิทธิพลยิ่งใหญ่ แต่ภายในกลับมีความขัดแย้งไม่ลงรอย

นั่นก็คือกลุ่มโฮ่ต้าวฝู่ และกลุ่มโฮ่เจวี้ยน

ท่านปู่ไม่เคยแทรกแซงหรือแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น แต่ไม่พูดคงจะไม่ได้ว่า ถึงแม้โฮ่ต้าวฝู่จะไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับกิจการภายในของตระกูลโฮ่ แต่ฝ่ายที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเขาสามารถกดขี่ฝ่ายของโฮ่เจวี้ยนได้เสมอ ไม่ใช่ด้วยเหตุผลอื่นใด เพียงเพราะชื่อเสียงที่สูงเกินไปของโฮ่ต้าวฝู่

ถึงจะโกรธเกลียดโฮ่ต้าวฝู่ยังไง ผู้ที่เป็นศัตรูก็ต้องยอมรับว่า นอกจากโฮ่ต้าวฝู่จะโง่เอง ไม่อย่างนั้นภายในยี่สิบปีนี้ก็ไม่มีทางโค่นล้มโฮ่ต้าวฝู่ได้ง่ายๆ และนี่ก็ยังต้องอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ว่าโฮ่ต้าวฝู่จะไม่ก้าวต่อไป และทำให้เส้นสายของตัวเองสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

ดังนั้น โดยทั้งไปโฮ่เจวี้ยนจะไม่มีทางมีเรื่องกับโฮ่ต้าวฝู่ จนถึงวันนี้！

“คุณลุงใหญ่ครับ ครั้งนี้เป้าหมายที่ผมมาบริสุทธิ์ใจมาก อีกไม่นานด้านตระกูลเซียวก็จะจัดงานวิวาห์ ผมคิดว่าคุณลุงใหญ่จะไปเข้าร่วมงานด้วยตัวเอง เนื่องจากคุณชายตระกูลเซียวเป็นคนไม่ธรรมดา เป็นถึงน้องชายของผู้หญิงคนนั้นเชียวนะครับ”

โฮ่เจวี้ยน นำเรื่องงานแต่งงานของตระกูลเซียวพูดออกไป ราวกับว่ามองไม่เห็นเฉินอีและคนอื่นๆ

คนในตระกูลเซียวจำนวนไม่น้อยมองไปที่เฉินอีด้วยใบหน้าแปลกประหลาด

ใครๆก็รู้ดีว่า เจ้าสาวที่ตระกูลเซียวเตรียมไว้ ก็คือภรรยาของเฉินอี โฮ่เจวี้ยนเชิญท่านปู่ไปร่วมงานแต่งของตระกูลเซียว เป็นการแสดงเจตจำนงแล้วว่าจะเป็นปริปักษ์กับเฉินอี

ไม่ใช่สิ

ถ้าพูดให้ถูกต้องก็คือ เขาไม่เคยเห็นเฉินอีอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ เนื่องจากเมื่อเทียบกับผู้มีอิทธิกว้างขวางอย่างตระกูลเซียวแล้ว เฉินอีสู้ไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยว

ท่านปู่โฮ่สีหน้าไม่ค่อยสู้ดี เขาส่งสายตาให้โฮ่เจวี้ยนหยุด แต่กลับทำท่าขี้เกียจเกินกว่าจะใส่ใจ สิ่งนี้จึงทำให้ท่านปู่โฮ่รู้สึกไม่ดี

โฮ่เจวี้ยนคนนี้ เหมือนกับจะตกลงปลงใจกับตระกูลเซียว ไม่อย่างนั้นจะกล้าขัดคำสั่งตัวเองแบบนี้หรอ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ท่านปู่โฮ่ก็พูดอย่างจริงจังว่า“เจวี้ยนเอ๋อ เรื่องนี้ ตระกูลโฮ่ของเรากำลังคุยกันอยู่ แกเข้าร่วมด้วยเลยแล้วกัน”

ท่านปู่ให้ทางลงกับโฮ่เจวี้ยน แต่โฮ่เจวี้ยนกลับหัวเราะแล้วกล่าวว่า“ท่านปู่ครับ เรื่องแบบนี้ยังต้องคิดอีกหรอครับ？”

“การตกลงร่วมงานกับตระกูลเซียว ประจบตระกูลเซียว เป็นเป้าหมายที่เราสมควรทำในตอนนี้”

“ผมคิดว่าทุกท่านอาจจะยังไม่รู้ว่า ผู้หญิงของตระกูลเซียวคนนั้นจะแต่งงานกับทายาททางภาคเหนือในอีกไม่ช้า พอถึงตอนนั้นตำแหน่งของตระกูลเซียวทางตะวันออกเฉียงใต้ก็จะไม่ถูกแทนที่ ถ้าหากตระกูลโฮ่ของเราไม่อาศัยจังหวะในตอนนี้คว้าโอกาสประจบตระกูลเซียว ถึงตอนนั้นเมื่อตระกูลเซียวเตรียมการเสร็จก็จะเป็นวันที่ตระกูลโฮ่ของเราถูกโค่นล้ม

ถึงจะเป็นโฮ่ต้าวฝู่ก็ไม่สามารถช่วยตระกูลโฮ่ของเรากลับมาได้ เนื่องจากเขาเป็นคนของหน่วยทหาร และเรื่องของโลกธุรกิจก็ถูกควบคุมดูแลโดยฝ่ายกิจการมาตลอด”

“เรื่องของกิจการไม่ใช่สิ่งที่หน่วยทหารจะเข้ามายุ่งได้ ดังนั้นตอนนี้ ผมหวังว่าคุณลุงใหญ่จะไตร่ตรองให้ดี จำเป็นจะต้องคว้าโอกาสที่ดีที่สุดให้กับตระกูลโฮ่”

คำพูดของโฮ่เจวี้ยนเต็มไปด้วยเหตุผลและสัจธรรม ความหมายก็คือถ้าพวกคุณไม่ฟังผมล่ะก็ ตระกูลโฮ่ก็ต้องจบเห่แน่อะไรประมาณนี้

คราวนี้ คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันเงียบลง

พวกเขารู้ว่าถ้าหากล่วงเกินตระกูลเซียวผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร

แต่เมื่อเห็น ตระกูลโฮ่เป็นเหมือนหนามยอกอกในสายตาของตระกูลเซียว ประกอบกับตระกูลเย่ แทบอยากจะเข้ามาหุบแบ่งสมบัติกิจการของตระกูลโฮ่ ถึงจะทำได้ แต่เกรงว่าจะสายไปเสียแล้ว

ท่านปู่โฮ่เงียบไม่พูดอะไร ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไร

เมื่อโฮ่เจวี้ยนเห็นอย่างนั้น มุมปากจะแสยะยิ้มขึ้น เขาคิดว่าแผนการของตนเองสำเร็จแล้ว จึงหันกลับไปมองเฉินอี

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเฉินอี หลังจากที่เขาเข้ามาในนี้ และทำให้คนจำนวนไม่น้อยรู้สึกหวาดหวั่น