บทที่ 278 เนรคุณ

โฮ่เจวี้ยนมองไปที่ท่านปู่โฮ่อย่างจริงจัง คำถามของเขาก็ทำให้คนจำนวนไม่น้อยหัวใจเต้นรัว

พวกเขารู้ดีว่า โฮ่เจวี้ยนยังคงยืนกรานอยู่ฝั่งเดียวกับตระกูลเซียว

ไม่สิ

พูดให้ถูกก็คือ ไม่ว่าโฮ่ต้าวฝู่หรือโฮ่เจวี้ยน ล้วนเป็นคนที่ภักดีต่อตระกูลโฮ่ อยากจะนำพาตระกูลโฮ่ก้าวไปสู่ถนนหนทางที่กว้างใหญ่ไร้ซึ่งอุปสรรค

แต่วิธีการของพวกเขากลับแตกต่างกัน

ฝ่ายของโฮ่ต้าวฝู่ต้องการเปิดศึก

ฝ่ายของโฮ่เจวี้ยนกลับต้องการสงบศึก

เพราะความคิดเห็นที่แตกต่างกันของทั้งสองกำลังปะทะกันอยู่จึงทำให้มีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น

มาวันนี้คำพูดของเฉินอีวางอยู่ตรงหน้า ซึ่งมันทำให้คนจำนวนมากต่อต้าน

ถึงคนของฝ่ายโฮ่ต้าวฝู่จะรู้ดี ถึงแม้พวกเขาจะเปิดศึก แต่เป้าหมายของตระกูลโฮ่ยังคงไม่มีความสามารถในการเปิดศึกกับตระกูลเซียว

เมื่อเริ่มเปิดศึก ตระกูลโฮ่อาจจะต้องพ่ายแพ้ พอถึงตอนนั้นดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้ก็จะไม่ใช่สามตระกูลใหญ่อีกต่อไป แต่เป็นตระกูลเดียวที่สามารถครอบครองดินแดนแห่งนี้

ไม่เห็นหรอว่า ที่ตระกูลเย่ยังสามารถเป็นหนึ่งในสามผู้นำใหญ่ได้ ก็เป็นเพราะว่าการคุกคามของตระกูลโฮ่ ทำให้ตระกูลเย่รู้สึกว่าขอแค่ตระกูลโฮ่ไม่รนหาที่ตาย ดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้ก็จะยังคงสงบสุข

แต่เมื่อตระกูลโฮ่ตบสิ้นไป ดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมดก็จะเทไปอยู่ด้านเดียว

เวลานี้เองมังกรเขียวก็ได้พูดขึ้นมาว่า

“โฮ่เจวี้ยน ความคิดของคุณเราเข้าใจดี แต่พวกคุณต้องรู้ว่า ถ้าหากพวกคุณยอมจำนนต่อตระกูลเซียว ตระกูลเย่ก็จะไม่ต่อต้านอีกต่อไป กระทั่งจะเป็นคนแรกที่ยอมจำนน ถึงเวลานั้นตระกูลโฮ่ของพวกคุณก็จะถูกตระกูลเซียวกับตระกูลเย่เข้าครอบงำ”

“เป็นไปไม่ได้！”

โฮ่เจวี้ยนพูดอย่างจริงจัง“คนของตระกูลเซียวรับปากฉันแล้วว่า จะรักษาความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ขอแค่ตระกูลโฮ่ของเราไม่โง่ ก็พอแล้ว”

เมื่อคำพูดของเขาถูกพูดออกไป คนของฝ่ายตัวเองก็พากันพยักหน้า คิดว่าโฮ่เจวี้ยนพูดถูก

แต่เฉินอีกลับหัวเราะ

“ท่านโฮ่ครับ คุณก็ไม่ใช่เด็กสามขวบ หรือแม้แต่กลอุบายตื้นๆแบบนี้คุณก็ดูไม่ออก？”

“เฉินอี นายหมายความว่าไง？”

“หึๆ”

เฉินอีหัวเราะ หลังจากนั้นก็หยิบรายงานออกมาหนึ่งฉบับ แล้วกล่าวว่า“นี่เป็นข้อมูลที่คนของผมที่แทรกซึมอยู่ภายในของตระกูลเซียวส่งกลับมา พวกคุณเอาไปดูก็ได้นะ”

คนของตระกูลโฮ่รับไปอย่างไม่เข้าใจ ผ่านไปไม่นานสีหน้าของแต่ละคนก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

โฮ่เจวี้ยนก็หยิบไปดูเช่นกัน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

“นี่มันล้อเล่นอะไรกัน！”

สีหน้าของโฮ่เจวี้ยนไม่อยากจะเชื่อ เพราะบนรายงานนี้มีข้อมูลน้อยมาก แต่ก็ชัดเจนมากเช่นกัน——

ยึดตระกูลโฮ่

เมื่อรวมกันแล้วมีทั้งหมดสี่คำ

คราวนี้ คนที่อยู่ในเหตุการณ์สีหน้าเปลี่ยนไป

เฉินอียังคงใบหน้าเรียบเฉย แล้วกล่าวว่า“ท่านโฮ่ครับ ตอนนี้คุณยังยืนกรานจะสานสัมพันธ์กับตระกูลเซียว หลังจากนั้นถูกอีกฝ่ายหักหลังขายให้คนอื่นก็ยังไม่รู้ตัวอีกไหม？”

น้ำเสียงของเฉินอียังคงไม่รีบไม่ร้อน ราวกับรายงานที่อยู่ตรงหน้าของเขาไม่มีค่าแม้แต่นิดเดียว

แต่โฮ่เจวี้ยนกลับส่ายหัวไปมา จากที่หน้าเสียในตอนแรกก็เปลี่ยนเป็นมั่นคง และเย้ยหยัน

“เฉินอี นายคิดว่าสร้างข้อมูลนี้ออกมา แล้วคิดจะโกหกตระกูลโฮ่ของเราอย่างงั้นหรอ？”

“ถ้านายมีความคิดแบบนี้ งั้นฉันก็คงพูดได้แค่ว่านายโง่เกินไปแล้ว บอกว่านายส่งคนเข้าไปแทรกซึมในตระกูลเซียวเนี่ยนะ หึๆ ต้องรู้ว่าตระกูลโฮ่ของเราใช้ความคิดเสียแรงไปมากตั้งเท่าไร ยังไม่เคยส่งสายเข้าไปแทรกซึมในตระกูลเซียวเลย แต่นายกลับบอกว่าสามารถส่งคนเข้าไปแทรกซึมเพื่อส่งข่าวออกมาให้นายได้”

“นอกจากนี้นายไม่รู้สึกว่าข่าวนี้บังเอิญเกินไปรึเปล่า？ทั้งๆที่กำลังจะถูกตระกูลโฮ่ของเราปฏิเสธถึงได้เอาออกมา ทำไมนายถึงไม่เอาออกมาตั้งแต่ตอนแรกล่ะ ต้องเป็นวัวสันหลังหวะแน่！”