บทที่ 282 ความกังวลของเซียวกงหมิง

สำหรับในตอนนี้แล้วนั้น สถานการณ์ในตอนนี้ได้อยู่เหนือการควบคุมไปแล้ว

แต่ก็เป็นโอกาสที่ฟ้าประทานให้

เหตุการณ์สำคัญที่ครอบคลุมไปทั่วตะวันออกเฉียงใต้ เป็นหายนะครั้งใหญ่ในสายตาของใครหลายคน แต่สำหรับตระกูลเซียวแล้วกลับเป็นโอกาสหนึ่ง

เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะล้มล้างและกลืนกินตระกูลโฮ่

“เดิมทีฉันคิดจะทำให้ตระกูลโฮ่สงบลงก่อน ไม่ให้พวกมันแอบก่อเรื่องอยู่ลับหลัง คิดไม่ถึงว่าพวกมันจะคลั่งได้ถึงขนาดนี้ ดูเหมือนว่ากลยุทธ์ก่อนหน้านี้ของพวกเราจะมีประสิทธิภาพไม่น้อย? เหอะ ๆ”

ผู้มีอำนาจอีกคนของตระกูลเซียวก็ได้แสดงท่าทางสนอกสนใจออกมาเช่นเดียวกัน เดิมทีพวกเขาคิดจะเสแสร้งแกล้งทำเป็นดีกับตระกูลโฮ่ ไม่ใช่กลัวว่าตระกูลโฮ่จะประกาศศึก แต่กังวลว่าตระกูลโฮ่จะแล่นลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ลับหลัง

คนอื่นไม่กลัวคุณหาเรื่องตรง ๆ แต่กลัวว่าคุณจะแอบหาเรื่องอยู่ลับ ๆ นี่ถึงทำให้ปวดหัวที่สุด เพราะคุณก่อปัญหาอยู่ลับหลังผมก็ทำได้เพียงกัดฟันทน และยังไม่สามารถประกาศสงครามกับคุณได้ ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นผมที่หาเรื่องโดยไร้เหตุผล

แต่ทว่าในตอนนี้ตระกูลโฮ่กลับโง่จนถึงขั้นเป็นคนประกาศสงครามเอง เหนือความคาดหมายของทุกคนที่อยู่ตรงนี้ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาตื่นเต้นไม่น้อย

คราวนี้ เกรงว่าคงเพียงพอที่จะกวาดล้างตระกูลโฮ่โดยสิ้นเชิง เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพลังอำนาจของกลุ่มบริษัทที่มีตระกูลเซียวเป็นผู้นำ

เหล่าผู้นำระดับสูงของตระกูลเซียวต่างมีสีหน้าที่พอใจ ราวกับได้มองเห็นอนาคตที่งดงาม

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ!

“ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเราทำมาจนถึงตอนนี้ นับว่าไม่เลวเลยจริง ๆ แต่พวกคุณเคยคิดหรือไม่ว่า? เฉินอีคนนี้เป็นใครมาจากไหนกันแน่ ถ้าเกิดตระกูลโฮ่และเฉินอีร่วมมือกันจัดเตรียมกองกำลังที่ตระกูลเซียวของราวไม่สามารถต้านทานได้เอาไว้จริง ๆ ล่ะ?”

และได้มีผู้นำระดับสูงของตระกูลเซียวอีกคนซักถามขึ้นมา เขามีชื่อว่าเซียวกงหมิง เป็นคนที่ไม่ชอบทำตัวเป็นจุดสนใจ แต่ไม่ว่าใครต่างก็รู้สึกหวาดกลัวคนหนึ่งในตระกูลเซียว

ยิ่งคิดมาถึงตรงนี้แล้ว ดวงตาของพวกเขาต่างก็มีความเย็นยะเยือกปะปนขึ้นมา เรื่องนี้ทำให้คนรู้สึกปวดสมองเล็กน้อย

แต่ไม่พูดไม่ได้ว่า แค่เดินก้าวต่ออีกก้าว ก็อาจจะสามารถทำงานใหญ่อย่างรวบรวมดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้เข้าเป็นหนึ่งเดียวได้สำเร็จ

ในทางกลับกัน กองทัพพ่ายแพ้เหมือนกับภูเขาถล่ม ช่างน่าเวทนายิ่งนัก

สิ่งที่เซียวกงหมิงเป็นกังวลนั้นก็คือจุดนี้

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ไม่นานก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา และกล่าว: “คืออย่างนี้ พวกเราตรวจสอบที่มาเฉินอีให้ละเอียดก่อนจะดีกว่านะ”

“อีกอย่าง ที่เฉินอีเป็นปรปักษ์กับพวกเราก็เพื่อชิงเอาภรรยาของเขากลับไป และประเด็นนี้ก็เป็นตระกูลเซียวของพวกเราที่ไม่ยืนอยู่บนหลักเหตุผล......”

“ไม่ยืนอยู่บนหลักเหตุผลอะไรกัน!”

“มีส่วนไหนที่ตระกูลเซียวของพวกเราทำผิด?”

“ฉันหาครอบครัวที่ดีให้กับลูกชายของฉัน ยิ่งไปกว่านั้นฉันไม่ตำหนิที่ไอ้เฉินอีนั่นมีความสัมพันธ์กับลูกสะใภ้ของฉันก็นับว่าบุญแล้ว มันกลับกล้ามาเป็นฝ่ายมาตำหนิพวกเรา?”

เซียวหยูเหลือบมองเซียวกงหมิงอย่างอย่างเฉยชา เขาไม่พอใจกับสิ่งที่เซียวกงหมิงพูดเป็นอย่างมาก

คนตระกูลเซียวคนอื่น ๆ ต่างก็เพียงแค่ยิ้มเล็กน้อยเท่านั้น เหมือนกับไม่ได้เก็บคำพูดของเซียวกงหมิงเอามาใส่ใจ

“เฮ้อ”

เซียวกงหมิงอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ ในตอนที่เขาลุกขึ้นและกำลังจะจากไปนั่นเอง เซียวซิวก็ได้ทำการตัดสินใจขั้นสุดท้าย

“เตรียมการ กำจัดเฉินอีก่อน จากนั้นค่อยกวาดล้างตระกูลเซียว

“ถึงยังตระกูลโฮ่ก็เป็นหนึ่งสามผู้นำใหญ่แห่งตะวันออกเฉียงใต้เช่นกันกับพวกเรา ถึงจะยั่วโมโหบ้างแต่ก็พอให้อภัยได้ แต่แค่เพียงเฉินอี คนต่ำต้อยเพียงคนหนึ่งยังกล้ามายั่วยุพลังอำนาจของพวกเรา เรื่องนี้ฉันไม่สามารถทนได้ กำจัดไอ้คนนี้ก่อน เพื่อประกาศศักดาในการสู้รบครั้งนี้ให้กับตระกูลเซียวของเรา”

เมื่อคำพูดนี้ถูกพูดออกมา ก็ได้รับเสียงปรบมือขึ้นมามากมายทันที พวกเขาต่างก็มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม คิดว่าสั่งสอนเฉินอีเป็นแค่เพียงเรื่องเล็ก ๆ เท่านั้นเอง

มีเพียงเซียวกงหมิงที่มีท่าทางจนปัญญา เขาส่ายหัวพลางกล่าว: “พวกคุณทำไปเถอะ ผมมักจะรู้สึกว่า เฉินอีคนนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ ขนาดที่มีความเป็นไปได้สูงว่าจะทำให้พวกเราพบกับความสูญเสียครั้งใหญ่”