บทที่ 304 การคิดของคนในตระกูลเซียว

ทุกคนรู้สึกขนหัวลุกไปหมด

พวกเขายิ่งรู้สึกปวดหัวไปใหญ่ เพราะสถานการณ์ในปัจจุบันทุกอย่างดูยุ่งยากไปหมด

มังกรเขียวนั่งก็เก่งอะไรนักหนา แม้กระทั่งสิบแปดเสือในภาคเหนือก็ยังพ่ายแพ้ในครั้งเดียว พลังแบบนี้คือพลังต่อสู้ระดับสูงสุดไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

ตอนนี้ฝ่ายของพวกเขาก็อิจฉาริษยา

นี่เป็นเพราะมังกรเขียว เป็นคนของ เซียวกงหมิงไม่ใช่คนของพวกเขา

แต่แน่นอนว่าสิ่งที่มีมากกว่านั้นคือความกลัว

ฝ่ายของ เซียวกงหมิงมีพลังการต่อสู้เช่นนี้ ทำให้สถานการณ์สงบลงคงเป็นแค่เรื่องง่าย

เว้นเสียแต่ว่า……

“พวกเจ้าไปพร้อมกันสิบหกคน จำเป็นจะต้องฆ่าเจ้านี่!”

หัวหน้าของตระกูลเซียวออกคำสั่งให้เสือทั้งสิบแปดตัวในภาคเหนือ เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเสือทั้งสิบหกก็ มีสีหน้าไม่พอใจปรากฏ

แต่พวกเขารู้ดีถ้าไม่จัดการมังกรเขียว พวกเขาสิบแปดเสือก็เท่ากับไร้ประโยชน์ ไม่มีค่าแม้แต่น้อย

ถึงแม้พวกเขาจะมีพลังมหาศาล แต่ถ้าตระกูลเซียว ไม่รับเลี้ยงพวกเขา สมัยที่ห้ามการใช้พลังนี้คงจะทำให้พวกเขาหิวตาย

ต้นทุน ถึงจะเป็นพลัง

พลังจะมากแล้วจะเป็นไรไป

ดูไอ้หมอนี่มังกรเขียวสิ ก็เชื่อฟังและยอมอยู่ฝ่ายของเซียวกงหมิง นี่ก็คือสิ่งที่น่าสงสารของผู้ฝึกฝนพลัง

ถึงแม้จะมีพลังที่ยิ่งใหญ่ แต่พอเผชิญกับผู้มีเงินทุน ก็ต้องก้มหัวให้

“คุณพี่ท่านนี้เองก็เป็นผู้ฝึกฝนพลัง งั้นคงจะเข้าใจว่าสิ่งที่พวกเราต้องการคืออะไร ก็แค่พวกเงินทอง ที่คุณพี่ไปเคารพเซียวกงหมิง ก็เพื่อเงินเช่นกัน”

“ถ้าเป็นเช่นนี้ พวกเราสามารถตัดสินใจได้ จะยื่นเงินเดือนไม่น้อยให้กับคุณ แค่คุณยอมที่จะมาอยู่ฝ่ายเดียวกันกับพวกเราเพื่อต่อต้านเซียวกงหมิง อย่างต่ำก็จะให้เงินเดือนที่เซียวกงหมิงให้มาสองเท่าเลย”

เสือซ่างชาน พูดด้วยน้ำเสียงที่ต่ำ

ถ้าบอกว่าเสือผาซานพ่ายแพ้ เสือเซี่ยซานคงไม่รู้สึกอะไร แต่ถ้าเสือซ่างชานแพ้จริงๆ เขาก็ต้องกลัวมังกรเขียวเป็นพิเศษ

ชายหนุ่มที่ชื่อมังกรเขียวนี้ บอกได้เลยว่าพลังที่มีนั้นคาดไม่ถึง แต่ถ้าจะสู้กันขึ้นมาจริงๆ สิบแปดเสือ ก็คงจะขาดไปหลายคน

ในขณะเดียวกัน ก็มีคนไม่น้อยเข้าใจความหมายในคำพูดของเสือซ่างชาน ตังค์ก็มองไปทางมังกรเขียวด้วยสายตาที่ปรารถนา

ถ้าปรมาจารย์ขั้นนี้มาอยู่ฝ่ายของตัวเองคงจะเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว

“สมควรตายจริงๆ เลย”

มีคนหนังตากระตุกดวงตาวิบวับ เพราะพวกเขาเริ่มสงสัยถ้ามังกรเขียวย้ายมาอยู่ที่ฝ่ายของตัวเองคงจะไม่ดีกับต้น

และคนพวกนั้นก็คือสามสิบหกอินทรีในอินทรีโจว้ซาน

พวกเขาเก่งกว่า สิบแปดเสือ อย่างน้อยจำนวนคนก็ชนะสิบแปดเสือ ทุกการต้อนรับก็เลยดีกว่าสิบแปดเสือ โดยเฉพาะเรื่องชื่อเสียง

แต่ถ้าตอนนี้มังกรเขียวเพิ่มเข้ามา ผลที่ตามมาจะซับซ้อนมาก ไม่มีใครจะทนให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

“ไม่ได้ ถ้าอนุญาตให้ใช้หนุ่มคนนี้เข้ามาจริงๆ ผลที่ตามมาจะแย่ พวกเราจะต้องห้ามไว้”

“ใช่ครับพี่ใหญ่ ไอ้หนุ่มที่ชื่อมังกรเขียวดูอวดเก่งด้วย แถมยังมีสิบแปดเสือนี่อีก กล้าที่จะรับมังกรเขียวต่อหน้าพวกเรา ไม่เห็นพวกเราสามสิบหกอินทรีอยู่ในสายตานี่น่ะ”

“จะต้องลงโทษให้หนักเลย ไม่อย่างนั้นพวกเราสามสิบหกอินทรี จะมี ศักดิ์ศรีหลงเหลือสักที่ใด!”

พวกเขาต่างก็มั่นใจ คิดว่าถ้าให้พวกเขาไปที่สนามก็จ่ายกับจัดมังกรเขียวได้

แต่ครั้งนี้ อินทรีโจว้ซานผิดปกติ โบกมือพูดว่า “ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น”

“ทำไม？”