บทที่ 307 ทหารกบฏ

เงียบ!!

ความเงียบแบบมรณะ

กลุ่มทหารรับจ้างที่ต่อสู้ในทะเลแห่งเลือดต่างตกตะลึงทีละคนในขณะนั้น และเซียวหยูและคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย

“พวกเจ้าเป็นอะไร รีบฆ่าเร็ว ฆ่าคนร้ายคนนี้!”

เซียวหยูออกคำสั่งอีกครั้ง เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ และรู้สึกว่าสถานการณ์รุนแรงเกินไป

เพราะทหารรับจ้างเหล่านี้ก็ถูกเขาขุดกลับมาจากต่างประเทศ จุดประสงค์คือเพื่อรวมอำนาจการปกครองของเขา แต่ผลที่ได้คือเขาไปเจอที่เกิดเหตุตรงหน้า ทีละคน พวกผู้ชายที่เลวทรามที่สุดมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ พวกเขาซื่อสัตย์เหมือนสุนัขป๊ก หัวใจของเขาไม่สามารถหยุดตกลงไป

เฉินอีคนนี้มีภูมิหลังที่ใหญ่โตจริงๆหรือ

ชั่วขณะหนึ่ง ดวงตาของทุกคนสั่นไหว พยายามอย่างยิ่งที่จะเรียนรู้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์บางอย่าง แต่ก็เป็นไปไม่ได้ชั่วขณะหนึ่ง

“บัดซบ เฉินอีผู้นี้เป็นเพียงคนบ้า ทำไมการฆ่าจึงยากนัก”

เซียวหยูรู้สึกไม่พอใจมากและจ้องไปที่ทหารรับจ้าง ส่งสัญญาณให้พวกเขารีบเร่งและไม่ช้าๆต่อไป

แต่!

"โดนตบ!"

"โดนตบ!"

"โดนตบ!"

เสียงของสิ่งอัปยศอดสูดังขึ้นทีละคน และผู้คนนับไม่ถ้วนในนั้นต่างตกตะลึงและสับสน

ให้ตายสิ นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?

เซียวหยูรู้เรื่องนี้มากที่สุด ดูเหมือนว่าเขาจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้ และส่ายหัวเล็กน้อยอย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างผิดปกติกับสิ่งนี้

แต่ดูเหมือนว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาสาเหตุ

“บอกมาเร็ว ทำไมไม่ขัดขืน!”

มีคนส่งเสียงคำรามออกมา แต่ถูกกลบด้วยเสียงระเบิดอย่างรวดเร็ว

“พวกเจ้ากำลังพยายามจะฆ่าพวกข้าหรือ?”

“ใช่แล้ว มีศัตรูที่ทรงพลังมากมายที่ต้องการให้ข้าขึ้น เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการให้ข้าตาย”

“มาเถอะ ไม่จำเป็นต้องรับใช้คนพวกนี้ต่อไป ถอยไปอย่างตรงไปตรงมา ไม่อย่างนั้นจะเสี่ยงชีวิตพวกเราไม่ดี”

ในขณะนี้ ทหารรับจ้างเหล่านี้ชี้นิ้วไปที่เซียวหยูทีละคน โดยเชื่อว่าเซียวหยูต้องการให้พวกเขาตาย ซึ่งทำให้เซียวหยูโกรธมาก

“พวกนายอยากตายเหรอ?”

เซียวหยูจ้องไปที่กลุ่มคนกลุ่มนี้อย่างโกรธเคืองราวกับจะเห็นว่าคนเหล่านี้พยายามจะทำอะไร

เฉินอีคนเดียว คุ้มไหมที่คนพวกเขาทรยศตัวเอง?

ต้องรู้ว่า เขาใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อจ้างคนเหล่านี้ แต่ตอนนี้คนเหล่านี้เปลี่ยนใจแล้ว และพวกเขาต้องการทำสิ่งของตัวเองเพื่อฉินอี แม้เป็นคนอื่นก็จะโกรธ

ในขณะที่ความคิดขยายออกไป ในไม่ช้าใครบางคนก็เงยหน้าขึ้นและจ้องไปที่เซียวหยู

“เซียว เจ้าโง่จริงๆ อย่าบอกนะว่าไม่รู้ว่าชายตรงหน้าเป็นใคร?”

"ใคร?"

คราวนี้ถึงคราวของเซียวหยูที่จะขมวดคิ้ว เขามองไปด้วยความสงสัยไม่รู้ว่าทำไม

สิ่งนี้ทำให้คนเหล่านี้โกรธจริงๆ

“หึ เจ้าช่างโง่เขลาเสียจริง”

“ใช่แล้ว เจ้าและพวกเจ้าคิดเสมอว่าตระกูลเซียวแข็งแกร่งมาก แต่คุณไม่รู้หรอกว่าคุณสามารถสร้างปัญหาได้ทางตะวันออกเฉียงใต้เท่านั้น หากถูกวางไว้นอกประเทศ ตระกูลเซียวของคุณจะถูกทำลายแบบง่ายดาย”