บทที่ 306 มังกรทองห้ากรงเล็บ

หลายคนประจานหน้ากัน

พวกเขาทั้งหมดรู้ว่าปัญหาในปัจจุบันนั้นใหญ่และร้ายแรงมาก ต้องใช้เวลาที่สั้นที่สุดเท่านั้นในการจัดการเฉินอี และอื่นๆ

ยิ่งนานวันยิ่งแย่

พวกเขาไม่กล้าดูถูกเฉินอี มังกรเขียวและคนอื่นๆ และแน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้ได้อย่างง่ายดาย

“ดูเหมือนว่าเราต้องเชิญเซียวหยูออกมาได้เท่านั้นในขนาดนี้”

ทุกคนในตระกูลเซียวต่างชำเลืองมองกันและกัน แล้วหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว

พวกเขาทั้งหมดบรรลุข้อตกลง สุดท้ายก็ละสายตาไปในทางที่ไม่ไกล

“ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่คนเหล่านี้อาจยังมีวิธีอยู่”

“ซียวหยูคนนี้ไม่ง่ายแน่นอน เขามีไพ่เด็ดอยู่ในมือไม่น้อยแน่เลย ตราบใดที่เราสามารถหาไพ่เด็กเหล่านี้ได้ เราอาจจะยังมีวิธีสู้ได้”

“หึหึ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะยากขึ้นเรื่อยๆ และเราก็ต้องพบกับการต้องสู้ที่ดูดเดือดกับศัตรูต่อไป”

สมาชิกในตระกูลอซียวเหล่านี้ยังเผชิญหน้ากับเฉินอี มังกรเขียวและคนอื่นๆ แต่ยังคงมีความตั้งใจที่จะฆ่าเฉินอี มังกรเขียว และคนอื่นๆ

คนอื่นๆต่างมองหน้ากันยังตกตะลึง และละสายตาจากไปอย่างรวดเร็ว สิ่งต่างๆ ได้ระเบิดขึ้น

แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก

มังกรเขียวยิ้มอย่างเย็นชา ราวกับว่าเขาไม่สนใจเรื่องนี้

คราวนี้สมาชิกในตระกูลเซียวหลายคนโกรธ

“ไอ้เด็กน้อย ข้าแนะนำว่าอย่าเย่อหยิ่งเกินไป มิฉะนั้นข้าจะกดขี่ข่มเหงเจ้าด้วยมือของข้าเอง”

“ถูกแล้ว ถึงแม้พวกข้าจะอายุอยู่มากแล้ว แต่ก็ไม่ใช่คนง่ายๆ เจ้าอยากสู้กับพวกเราหรือ”

”หึๆ ผู้ชายคนนี้ไม่กล้าแน่นอน นั่งดูเขาคุกเข่าลงอย่างสมัครใจเลย ฮาฮาฮา”

คราวนี้ ทุกคนต่างคนต่างโม้ และทุกคนที่ดูก็กระตุกเปลือกตาเล็กน้อย

ความมั่นใจของทุกคนในตระกูลเซียวนั้นสูงมาก และพวกเขาคิดว่าตัวเองสามารถบดขยี้ทุกสิ่งได้

แต่มังกรเขียวเย้ยหยัน จากนั้นสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เฉินอี และถามด้วยเสียงต่ำ:เจ้ามังกร เจ้าต้องการจะฆ่าคนเหล่านี้หรือไม่ ข้าไม่ชอบคนเหล่านี้เลยจิงๆ

“หึๆ ตอนนี้ยังไม่ต้องการ การกลั่นแกล้งคนงี่เง่ามันน่าเบื่อจริงๆ”

เฉินอียิ้ม แล้วเดินออกไปหนึ่งก้าว มองไปรอบๆลูดด้วยเสียงที่ลึกล้ำ: “ตอนนี้ข้าจะให้โอกาศ พวกเจ้ามอบคนให้กับข้า ไม่เช่นนั้น อย่าโทษข้าที่หยาบคาย“

“………”

คราวนี้สมาชิกในตระกูลเซียวหลายคนเลิกคิ้ว รู้สึกโกรธเป็นพิเศษ

ผู้ชายคนนี้จะหยิ่งผยองและเย่อหยิ่งกว่าตระกูลเซียวของพวกเขาได้อย่างไร

“ในเมื่อเจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระ งั้นทิ้งชีวิตของเจ้าไว้ที่นี่เลย”

ทันใดนั้น มีเสียงมาจากส่วนลึกข้างใน และวินาทีต่อมาก็มีเสียงคำราม และวินาทีแรกที่ปะทุก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตัวสั่นเล็กน้อย

ตู๊ม!

การระเบิดครั้งนี้ทำให้หลายคนที่อยู่ตรงนั้นมองดูกันไปมา และดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายด้วยความปิติยินดี

เซียวหยูหัวหน้าตระกูลเซียวในที่สุดก็ปรากฏตัว!

คนอื่นๆ ต่างเชียร์และเชียร์

ถ้าเป็นเมื่อก่อนพวกเขาคงจะไม่พอใจกับเซียวหยูบ้าง เพราะทุกคนต้องการตำแหน่งของเซียวหยูแต่ตอนนี้ชีวิตของเขาตกอยู่ในความเสี่ยง บทบาทของเซียวหยูถูกเปิดผย

ตราบใดที่เซียวหยูสามารถออกมาได้ เรื่องนี้ก็จะได้รับการแก้ไขอย่างง่ายดาย

ทุกคนรู้ดีว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตระกูลเซียวนั้นไม่ได้อยู่ที่เสือสิบแปดตัวและนกอินทรีสามสิบหกตัวทางตอนเหนืออย่างแน่นอน แต่อยู่ในกลุ่มคนที่ถูกเลี้ยงโดยเซียวหยู

อย่างที่เราทุกคนทราบกันดีว่าเซียวหยูได้เลี้ยงกลุ่มคนที่ลึกลับ โหดเหี้ยมและคาดเดาไม่ได้อยู่ภัยใต้มือของเขา และความแข็งแกร่งของเขานั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ตราบใดที่คนเหล่านั้นเริ่ม นั่นจะเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น