บทที่ 310 การมาถึงของโฮ่ต้าวฝู่

การแสดงออกของเฉินยังคงสงบนิ่งราวกับว่าไม่มีอะไรสามารถกระตุ้นอารมณ์ของเขาตั้งแต่ต้นจนจบ

“เซียวหยู เจ้าทาผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว และตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุด สำหรับเจ้าที่จะชดใช้ ดังนั้นยอมจำนนอย่างเชื่อฟังและ อย่าเล่นซอกับสิ่งอื่นไม่เช่นนั้นอย่าโทษข้าที่หยาบคาย”

เฉินอี พยายามเกลี้ยกล่อมเซียวหยู

ผู้ชายคนนี้จะงี่เง่าไปหน่อยแต่ก็ดุพอๆกันถ้าเขาทาอะไรหุนหันพลันแล่นเกรงว่าจะมีพายุนองเลือดที่ชายแดนทาง ตะวันออกเฉียงใต้และเมื่อถึงเวลานั้นจะทาให้เกิดความโกลาหลในโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ผลที่ตามมาจะเป็นไปไม่ได้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย และในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงร่างที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล การแสดงออกของคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน แต่รวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วในที่เดียว

ไม่เป็นไร สู้ๆ !

ความคิดของเซียวหยู ลดลง และเขาก็โบกมืออย่างรวดเร็ว ตามที่คาดไว้ ผ้ชายชุดดำที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีหลายคนก็ รีบออกมาในวินาทีถัดมา

ตระกูลเซียวทหารหน่วยกล้าตาย ในวินาทีนี้สมาชิกในตระกูลเซียวหลายคนตกตะลึง

ทหารหน่วยกล้าตายในตระกูลเซียว เหล่านี้อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมอาวุโสเสมอ เมื่อใดที่เซียวหยูมีอำนาจในการ ระดมคนตายเหล่านี้?

เป็นเพียงว่าพวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้คิดมากเกินไปมันสายเกินไปทหารหน่วยกล้าตายเหล่านี้รีบวิ่งไปอย่างรวดเร็วและ พวกเขามีความต้องการที่จะฆ่าตระกูลโฮ่ เซียวกงหมิง และคนอื่น ๆ

ในเวลานี้การแสดงออกของหลายคนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันพระเจ้า ตระกูลเซียวพร้อมที่จะเผาหยกและหินทั้งหมด!

คราวนี้ตระกูลเซียวทหารหน่วยกล้าตายแต่ตระกูลเซียวได้ฝึกฝนมาในอดีตและมันใช้ทรัพยากรไปมากแต่ตอนนมี้ีความ อยากอย่างมากที่จะฆ่าเขา และแน่นอนว่าหลายคนเห็นเปลือกตากระโดดเล็กน้อยเมื่อพวกเขาเห็น

หลงัจากใช้ทรัพยากรไปมากมายบางทีสำหรับคนส่วนใหญ่จริงๆแล้วมนัไม่ใช่สิ่งที่ดี แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก

ท้ายที่สุด เซียวหยู ได้ตัดสินใจไปแล้ว และไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะหยุดได้อย่างแน่นอน "ฆ่า!"

คราวนี้ทหารหน่วยกล้าตายในตระกูลเซียวไม่กลัวความตาย และรีบเร่งไปฆ่าพวกเขาทีละคน และตระกูลโฮ่และ ใต้ผู้บังคับบัญชาของเซียวกงหมิงก็รวบรวมรัศมีอาฆาตและพุ่งออกไปโดยตรง

ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!

ก่อนที่ทั้งสองฝ่ายจะต่อสู้ได้ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นนั่นคือเฉินอี

เมื่อร่างของเฉินอี ถูกเปิดเผย หลายคนก็หยุดนิ่งอยู่กับที่

เพราะในตอนนี้เฉินอีไม่สงบเหมือนเมื่อก่อนแต่เต็มไปด้วยคลื่นแห่งความเกลียดชัง หลายคนที่ตกตะลึงอดไม่ได้ที่จะถอย ออกมา

ช่างเป็นเรื่องตลกระดับนานาชาติผู้ชายคนนมี้ีทักษะที่โหดเหี้ยมมันช่างเหลือเชื่อจริงๆ “บูม บูม บูม!”

หลายคนถอยกลับแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเพราะเฉินอีถือปืนขนาดใหญ่แล้วพุ่งออกไปทันทีและยิงกระหน่ำไปที่ผู้คน จนพวกเขาทำอะไรไม่ถูก

นอกจากนี้มังกรเขียวและคนอื่นๆก็ต่อสู้และเข้ามา

หลายคนแสดงทัศนคติที่ไม่พอใจต่อชนชั้นสูง หลายร้อยคน ซึ่งทาให้ผู้คนจำนวนมากที่เข้าร่วมมีความสงสยั เกี่ยวกับชีวิต

พระเจ้า นี่เป็นเรื่องตลกเหรอ?

เซียวหยู รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องตลกที่ยิ่งใหญ่

ด้วยปรมาจารย์ชั้นยอดจำนวนมากที่ได้รับการปลกูฝังจากตระกูลเซียวของเขากองทพัที่น่าเกรงขามของทหารที่ตายไป แล้วก็ถูกบดขยี้และเกือบจะกวาดล้างออกไป

"ประณามมัน ."

เซียวหยูไม่สามารถช่วย คำรามไม่หยุดหย่อนและตอนนี้เขารู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆซึ่งเป็นการตบหน้า

ปวดแสบปวดร้อน!

มือและเท้าของเฉินอี และคนอื่นๆ ก็เร็วมากเช่นกัน และความรุนแรงของการโจมตีก็ดีมากเช่นกัน

มนั ไม่ได้ฆ่าคน แต่ก็เพียงพอแล้วท่าจะทำให้คนเหล่านี้ไม่สามารถลุกขึ้น หรือกลายเป็นคนพิการได้

ไม่ใช่ว่าเฉินอีและคนอื่น ๆ โหดเหี้ยมและไม่ทิ้งแถว