บทที่ 320 การกระทำที่แปลกของ

สมาชิกในตระกูลเฉียวคนนี้ดูท่าเหมือนผู้ที่อยู่อย่างสูงส่ง ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนรู้สึกว่าออร่าของบุคคลนี้รุนแรงเกินไป และพวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะมองตรงมาที่เขา

แน่นอนว่า 99.9% ของปัจจัยทั้งหมดมาจากกลุ่มใหญ่ของตระกูลเฉียว

ผู้ใต้บังคับบัญชาของตระกูลเฉียว จะมีอำนาจเพียงใดถึงจะสามารถเอาชนะ โฮ่ซี่ซึ่งเป็นผู้อยู่ในตำแหน่งสูงสุดมาหลายปีและปฏิบัติงานในภาคตะวันออกเฉียงใต้มาหลายปีแล้ว?

ดวงตาของ เฉินอี ก็จ้องไปที่คนของตระกูลเฉียว แล้วเขาก็ละสายตาไป เขายังคงจ้องไปที่ชายผมสีเหลืองและถามเบาๆ ว่า “ผู้ช่วยให้รอดของคุณอยู่ที่นี่แล้ว ดูเหมือนว่าคุณไม่ได้ตั้งใจจะขอโทษเรา ? "

"ฮ่าฮ่า ต้องการให้ฉันคุกเข่าขอโทษพวกแก เป็นแค่ความคิดเพ้อฝัน!"

ชายผมเหลืองเยาะเย้ย

ในเรื่องนี้ เฉินอีทำได้เพียงหัวเราะเท่านั้น

เขาพูดเมื่อไหร่ว่าเขาอยากให้เด็กคนนี้คุกเข่าขอโทษ?

สมาชิกตระกูลหลินที่เป็นผู้ข่มขู่ แต่ตอนนี้พวกเขากำลังหลบเลี่ยงและเอาเรื่องนี้ให้เป็นความผิดเขา เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจจริงๆ

ดังคำกล่าวที่ว่า คนจนต้องเกลียดชัง

สำหรับสมาชิกตระกูลหลินที่กดขี่เขา ชายผมเหลืองไม่ได้คิดเกี่ยวกับการแก้แค้น แต่แทนที่จะแก้แค้นคนที่รักแกตัวเอง แต่กลับคิดแต่แก้แค้น

นี่คือธรรมชาติของมนุษย์

เฉินอีมีประสบการณ์มาแล้ว ฝ่าฟันอุปสรรคชีวิตและความตายมากมาย จำนวนคนที่เขาเห็นก็หลายแปลกแนว แน่นอนว่าเขามีความเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์เป็นอย่างดี

เขาเข้าใจดีว่าชายผมเหลืองคนนี้กลายเป็นคนที่มีชื่อเสียง และดูเหมือนไม่สมจริงที่จะพยายามสอนให้เด็กคนนี้

"ถ้าเป็นกรณีนี้ ผมก็ทำได้แค่ทำตามสัญญาก่อนหน้านี้ และคุณสามารถนอนบนรถเข็นได้ตลอดชีวิต"

เฉินอี พูดจบ ร่างของเขาก็วาววับ และทันใดนั้นเขาก็มาถึงหน้าของชายผมสีเหลือง จากนั้นจึงก้าวขาลงไป และขาอีกข้างของชายผมสีเหลืองก็พังไปเลย

"อ้าๆๆๆๆ!"

ชายผมเหลืองทำเสียงที่น่าสังเวชอย่างยิ่ง นแรงกว่าก่อนหน้านี้ เห็นได้ชัดว่า คราวนี้ เฉินอี ออกแรงที่เท้ามากขึ้น ทำให้เขาเป็นพิการไปเลย จะไม่มีพลังที่จะต่อสู้กลับอีกต่อไป

ด้วยการพัฒนาของเรื่องต่าง ๆ จนถึงจุดนี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างก้หายใจเข้าลึก ๆ

เอ้ย!

พวกเขาไม่มีใครคิดได้ เห็นว่าผู้ใหญ่ของตระกูลเฉียวมาที่นี่ ทำเหมือนราชาที่กำลังลาดตระเวน แต่พอหยุดอยู่ตรงหน้า ลูกเขยของเขากลายเป็นคนพิการไปเลย

ความกล้าหาญของ เฉินอี นี้ยิ่งใหญ่จริงๆ!

หลายคนมองหน้ากันอย่างตกตะลึง ไม่รู้จะพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง

ต้องบอกเลยว่าพวกเขาไม่คิดว่า เฉินอี จะทำถึงขั้นตอนนี้

ครอบครัวของชายผมเหลือง สมาชิกตระกูลหลินเหล่านั้นจ้องมองที่ เฉินอี ด้วยดวงตาเบิกกว้างและเหลือเชื่อ

ก่อนหน้านี้พวกเขาทุกคนคิดว่า เฉินอี จะคุกเข่าลงเมื่อเขาได้ยินชื่อตระกูลเฉียว แต่ เฉินอี ไม่ได้ทำ แต่ยังทำให้ขาของชายผมเหลืองใช้งานไม่ได้

จากนั้นพวกเขาก็คิดอีกว่าเฉินอีจะคุกเข่าลงอย่างตรงไปตรงมาและยอมรับความผิดพลาดของเขาหลังจากได้เห็นผู้ใหญ่ของตระกูลเฉียวด้วยตาของตัวเอง แต่เขาไม่ได้ทำ กลับกัน เขาเคลื่อนไหวอย่างโหดเหี้ยมและทำขาอีกข้างของชายผมเหลือง

ถ้าคิดตามนี้ ชายผมเหลืองไม่ต้องใช้แม้แต่ไม้ยันรักแร้ในอนาคต และสามารถนั่งในรถเข็นได้ทั้งชีวิตเลย “ลูกเอ้ย！”

คราวนี้พ่อแม่ของชายผมเหลืองร้องไห้กอดลูกชายและคำรามที่ด้านหลัง: "ให้ตายสิ ผู้เป็นลุงเมื่อเห็นหลานชายของตัวเองถูกดูหมิ่นเช่นนี้ สูญเสียขาทั้งสองข้าง แกยังจะไม่ออกมาอีกเหรอ?”

“……”

ทางด้านหลัง ในทีมที่มีผู้ใหญ่ของตระกูลเฉียว ชายวัยกลางคนคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นค่อยเดินออกไปอย่างช้าๆ แล้วดวงตาของเขาก็จ้องไปที่เฉินอี

“คุณเฉินอี”