บทที่ 321 เฉียวเฟิงของตระกูลเฉียว

พฤติกรรมของเซียวจิ่ง เกินที่ทุกคนคาดหมายไว้จริงๆ

ทุกคนถึงขั้นลืมตากว้าง โดยเฉพาะตระกูลหลินแสดงออกสีหน้าแปลกใจมาก

“เซียวจิ่ง เธอบ้าไปแล้วหรือเปล่า ！”

“เธอไม่ช่วยครอบครัวเราจัดการสารเลวคนนี้ ยังจะช่วยเขาอีก？”

แม่ของชายหัวทองพูดตะคอกใส่ คิดว่าเซียวจิ่งน่าจะสมองเลอะเลือนไปแล้ว ไม่งั้นคิดได้ไงที่จะทำเรื่องโง่ๆแบบนี้ได้

แต่！

“พี่ ที่ผ่านมาพี่พูดอะไร ฉันก็ไม่ว่าอะไร แต่ครั้งนี้พี่ต้องฟังที่ฉันเตือนหน่อยเถอะ เรื่องนี้ต้องขอโทษคุณเฉินเท่านั้นแหละถึงจะได้”

เซียวจิ่งทำท่าทางเข้มงวดแล้วพูด

ปกติเขาทำตาทคำขอของพี่สาวและพี่เขยของตัวเองทุกอย่าง โดยเฉพาะหลานตัวเองไม่ว่าเรื่องอะไร ตามอำเภอใจทุกอย่างเลย

ขอแค่ไม่เอาถึงชีวิต เขาจะไม่ว่าอะไรเลยสักคำ

แต่ครั้งนี้ หลานตัวเองหาเรื่องผิดที่อย่างวายร้ายเฉินอี และยังสร้างปัญหาอย่างใหญ่หลวง เปลี่ยนเป็นใครก็รู้สึกว่ายุ่งยากมาก ต้องใช้เวลาอันสั้นเพื่อหาคำตอบที่พอใจให้กับเฉินอีด้วย

เพียงแต่ว่าคำแนะนำของเขาทำให้คนอื่นฟังแล้วน่ารังเกียจเป็นอย่างมาก ทุกคนไม่คาดคิดเลย และแม่ชายหัวทอง พี่สาวของเขาโกรธมาก พูดอย่างเสียงดัง ：“เซียวจิ่ง ไอ่เจ้าเล่ห์ ในเมื่อไม่สามารถช่วยอะไรได้ก็ไปไกลๆเลย！”

“พี่ ฉัน……”

สีหน้าของเซียวจิ่งเปลี่ยนทันที ยังอยากจะขอพูดต่อ แต่มีเสียงบางอย่างแทรกขึ้นมาก่อน

“คุณเซียวจิ่ง คุณทำให้ฉันผิดหวังมาก”

เสียงนี้เอาหลายคนตกใจอยู่ชั่วครู่ แล้วนิ่งไปชั่วขณะ ราวกับว่าไม่มีใครทันตั้งตัวว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แต่พอตั้งตัวขึ้นมาได้ แต่ละคนกลับตกใจเกือบตาย

มาจากคนใหญ่คนโตของตระกูลเฉียวนั่นเอง เขามาแล้วสิบกว่านาทีแต่ไม่พูดสักคำ แต่พอพูดกลับทำให้ทุกคนมีท่าทางไม่พอใจขึ้นมา

เซียวจิ่งน่าจะเจอโชคร้ายแล้วล่ะ！

จำนวนคนไม่น้อยถอนหายใจขึ้นมา เซียวจิ่งจากเดิมเป็นคนตรงไปตรงมาอนาคตไกล

และที่รู้ๆกันอยู่เซียวจิ่งเป็นคนแรกที่ผูกมิตรไมตรีความสัมพันธ์กับตระกูลเฉียวก่อนใครเลย

ถ้าหากเปรียบเทียบไม่นับความสัมพันธ์ที่เป็นญาติกัน เซียวจิ่งกับตระกูลเฉียวความสัมพันธ์ดีกว่าชายหัวทองกับตระกูลเฉียวเสียอีก

แต่ตอนนี้ เซียวจิ่งทำเรื่องแบบนี้ขึ้นมา แล้วมาพูดแบบนี้ ไม่มีใครคาดคิด ทุกคนคิดว่าเซียวจิ่งน่าจะโดนสมองกระทบกระเทือนแน่นอน ไม่งั้นคนปกติจะทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้ไง

คุณชายตระกูลเฉียวผู้สง่างามเดินทีละก้าวเข้ามา แล้วมองลงมาที่เฉินอี แต่กลับสนใจฉินปิงหลันที่อยู่หลังเฉินอีแทน

“ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ แต่น่าเสียดายที่ได้อยู่กับของชั้นต่ำแบบนี้ เหมือนนางฟ้ากับหมาวัดจริงๆ”

บางคนอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวให้ รู้สึกเรื่องนี้น่าเสียดายเป็นอย่างมาก

แต่เขาไม่คิดจะหยุดง่ายๆแบบนี้หรอก กลับเลียฝีปากรอบๆ แล้วเดินเข้าไปคิดจะลากมือฉินปิงหลัน แต่เขากลับทำให้ฉินปิงหลันกลัวจนเดินถอยหลังแทน แล้วหักหลบที่หลังของเฉินอีแทน ซึ่งทำให้ไปชนกับเฉินอีโดยตรง คราวนี้ยิ่งทำให้เขาโกรธมากขึ้น

“เจ้าหนู ฉันเตือนนายด้วยความหวังดี อย่าหาเรื่องฉันจะดีกว่า ไม่งั้นฉันไม่มีทางปล่อยนายไว้แน่！”