บทที่ 338 ถูกลอบโจมตี

วิชาการอดทนที่ว่า ก็เพียงความแตกต่างของวิชาหยินหยางในประเทศตะวันออกเท่านั้น แท้จริงแล้วเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเอาออกมาเปิดเผยสู่โลกภายนอกได้เลย

สิ่งที่สำคัญคือไม่ได้มีแค่นี้ แต่เป็นคนบางคนในประเทศหยิงไห่ โดยเฉพาะคนที่ยืนอยู่จุดสูงสุด ต่างก็หวาดผวาเฉินอีกันทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นคนที่พูดถึงชื่อของเฉินอีเล็กน้อยก็กลัวจนแทบบ้า สุดท้ายคนพวกนี้ที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่กลัวตัวเองเลย

จะพูดยังไงดีล่ะ？

ผู้ไม่รู้ย่อมไม่ผิด？

แต่เฉินอีไม่คิดเช่นนี้

“พวกนายมาถึงประเทศต้าถัง เกรงว่าจะมาเพราะจุดประสงค์อื่นสิท่า”

เฉินอีถามอย่างใจเย็น ทำให้ผู้ชายอ้วนคนนั้นอึ้งไปสักพัก ต่อมาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า:“ยังมาแสร้งทำเป็นใจเย็นตรงนี้อีก ถามเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับเขาอีก”

“เจ้าเด็กน้อย ต้องขอบอกเลยว่า นายใจกล้ามากเลยนะ น่าเสียดายที่ฉันชอบทรมานคนที่ใจกล้าและเด็ดเดี่ยวเหมือนนาย”

“เพราะยังไงการบดขยี้กระดูกของนายทีละนิด ฉันจะดูสิว่าพวกนายจะมีความกล้าจนถึงวินาทีสุดท้ายหรือเปล่า！”

เฉินอีแสยะยิ้มมุมปากกว้างขึ้น

คนในประเทศหยิงไห่เวลาพูดนั้นชอบพูดเรื่องไร้สาระ และยังบอกว่าเป็นคำพูดของนักรบ

แต่เฉินอีไม่คิดเช่นนี้

เขาเชื่อมาเสมอว่าโลกใบนี้ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก และผู้แข็งแกร่งเมื่อแกร่งถึงระดับหนึ่งแล้ว ควรที่จะช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า และไม่รังแกคนที่อ่อนแอกว่า

นี่แตกต่างกับทัศนคติของนักสู้ในประเทศหยิงไห่อย่างสิ้นเชิง

แน่นอน เฉินอีก็ไม่สนใจเรื่องพวกนี้เหมือนกัน

“ในเมื่อพวกนายตัดสินใจได้แล้ว งั้นก็ไปลงนรกให้หมดเลยแล้วกัน ไปเจอบรรพบุรุษนักสู้ของพวกนายซะเถอะ”

เฉินอีรู้ว่าคนพวกนี้เป็นแค่พวกไร้ประโยชน์

แม้นักสู้ในประเทศหยิงไห่จะโอหังอวดดี แต่ไม่ถึงขั้นไปถึงพื้นที่คนอื่นแล้วส่งกำลังแกร่งออกมาเลย เพราะยังไงพวกเขารู้ดีว่าภายในประเทศต้าถังซ่อนคนเก่งๆเอาไว้มาก ถ้าไม่ระวัง พวกเขาอาจจะเสียคนเก่งๆที่นี่ ดังนั้นพวกเขารู้ดีว่า ขอแค่ส่งพวกไร้ประโยชน์มาโจมตีเป้าหมายที่ค่อนข้างอ่อนแอเป็นวิธีที่ดีที่สุด

และเฉินอี ในสาตาของพวกคนในประเทศหยิงไห่ เป็นแค่คนที่อ่อนแอรังแกง่าย

ถ้าถูกคนใหญ่คนโตที่ยืนอยู่บนสูงสุดของประเทศหยิงไห่รู้เข้า เกรงว่าจะด่าคนประเทศนี้ให้จมดินไปเลย

ถ้าคนและอิทธิพลอะไรบ้างในประเทศหยิงไห่ที่ไม่ควรรุกรานมากที่สุด นั่นก็คือเฉินอีกับสำนักมังกรลับจะอยู่ในรายชื่อจัดอันดับอย่างแน่นอน

ไม่บอกว่าไม่กล้ารุกราน แต่อย่างน้อยถ้าพวกเขาสามารถหลีกเลี่ยงปัญหากับเฉินอีและสำนักมังกรลับย่อมเป็นเรื่องที่ดีที่สุด

แต่คนพวกนี้กับคนเบื้องหลังของพวกเขา ไม่รู้ว่าเฉินอีเป็นเจ้ามังกรของสำนักมังกร

พวกเขาคิดไปเองว่าสืบเฉินอีอย่างละเอียดถี่ถ้วนดีแล้ว

เป็นแค่ลูกเศรษฐีตกอับที่ถูกตัดหางปล่อยวัดในเมืองหู้ จะมีอะไรให้ต้องระวังกัน

ในเมื่อเจอกันแล้ว งั้นก็ฆ่าเลยแล้วกัน ไม่จำเป็นต้องพูดไร้สาระอะไรอีก

นึกถึงตรงนี้ พวกเขาก็ไม่เกรงใจอีก พุ่งเข้าไปพร้อมจะฆ่าเฉินอีเต็มที่

ยังไงก็แค่ลูกที่ถูกตัดหางปล่อยวัด คนไร้ประโยชน์ เป็นการฆ่าโดยไม่ต้องเสียแรงเยอะด้วย

วินาทีต่อมา เขาถูกพลังลึกลับพัดพาเข้าไป จากนั้นก็ถูกกดเอาไว้อย่างแรง

โครม！

การต่อสู้และพลังของนักสู้ในประเทศหยิงไห่แข็งแกร่งก็จริง แต่วินาทีต่อมาก็ถูกต่อยด้วยหมัดพิฆาต

“เกิดอะไรขึ้น！”