บทที่ 339 แก๊งมังกรดำที่ไร้ยางอาย

ผู้ชายอ้วนแม้จะไม่เก่งมาก แต่ก็ถือว่าเป็นคนแกร่ง

อย่างน้อยการมาของแก๊งมังกรดำในครั้งนี้ คงจะเอาแต่คนเก่งๆมาไม่ได้ ตายแค่คนเดียวก็เพียงพอต่อการที่อีกฝ่ายเจ็บปวดอยู่นานแล้ว

และผลกระทบแค่นี้ก็พอแล้ว เฉินอียังไม่อยากเปิดศึก เพราะยังไงตอนนี้ตัวเองมีภรรยาและลูกสาว ตัดเรื่องอันตรายออกไปให้ได้มากที่สุดจะดีกว่า

ถ้าถูกพวกศัตรูรู้เข้า เกรงว่าจะโกรธจนกระอักเลือด

เฉินอีในเมื่อก่อนไม่ใช่คนแบบนี้ เขามีฉายาเป็นนักฆ่าหุ่นยนต์อย่างแท้จริง ไม่มีทางปล่อยศัตรูไปเพียงเพราะเหตุผลใดๆแน่นอน

ดังนั้น พวกนักสู้ของประเทศหยิงไห่ที่เหลืออยู่ตอนนี้เป็นคนโชคดี แน่นอนว่าเป็นเพราะพวกเขาอ่อนแอกว่า ฆ่าแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไร เทียบไม่ได้กับผลกระทบการฆ่านักสู้อันดับหนึ่งของประเทศหยิงไห่

หลังจากที่ขับไล่อีกฝ่ายไปได้แล้ว เฉินอีก็ลดสายตาลง จากนั้นก็มองไปทางอื่น

ยังมีคนอีกพวก

ไม่รู้ว่ามาเมื่อไหร่ แต่เฉินอีไม่สนใจเลย

“ไสหัวไป！”

เฉินอีมองดูคนอื่นๆอีกครั้ง จากนั้นก็ตะคอกเสียงดัง หลังจากที่คนพวกนี้หนีหัวซุกหัวซุนแล้ว คนกลุ่มก็ตามมา เป็นพวกโฮ่ซี่เซียวกงหมิง พวกเขาเพิ่งได้ข่าว พอเห็นภาพที่นี่ แต่ละคนต่างก็ตกใจไม่เบา

“นี่มัน เป็นไปได้ยังไงกัน！”

“พระเจ้า มีคนตายด้วย และดูการแต่งกายแล้วน่าจะเป็นนักสู้ของประเทศหยิงไห่ พวกนั้นเริ่มลงมือแล้วเหรอ”

“และยังลงมือต่อกรกับคุณเฉินอีก！”

“คุณเฉิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม！”

โฮ่ซี่เป็นห่วงเฉินอี เพราะยังไงด้านหลังก็เป็นคนของโฮ่ต้าวฝู่ ถ้าบอกว่าเฉินอีเกิดเรื่องขึ้น งั้นตัวเองก็คงไม่มีเรื่องดีๆไปรายงานโฮ่ต้าวฝู่

เห็นแบบนี้แล้ว เฉินอีก็ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ฉันไม่เป็นไรหรอก แถมยังไม่ได้บาดเจ็บมากด้วย ท่านโฮ่รองวางใจได้”

“จิ๊ๆๆ！”

“พระเจ้า นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ ที่แท้คุณเฉินก็เป็นนักสู้นี่เอง และยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย”

“ไม่เลวเลยนะ อีกฝ่ายเป็นถึงปรมาจารย์ของแก๊งมังกรดำเชียวนะ！”

พวกเขาต่างสูดหายใจเข้าลึกๆ

ถึงขั้นนี้แล้ว พวกเขาต่างก็รู้ดีว่าอิทธิพลของประเทศหยิงไห่ไม่มีทางสั่งให้พวกไร้ประโยชน์มาลอบฆ่าเฉินอีแน่ ดังนั้นนักสู้พวกนี้เก่งพอตัว แต่คนคนหนึ่งถูกฆ่า คนอื่นๆกลับตกใจจนวิ่งหนีหางจุกตูด การต่อสู้ของเฉินอีน่ากลัวแค่ไหนกันนะ？

พวกเขาไม่อยากจะนึกภาพเลยจริงๆ

ก่อนหน้านี้เป็นเพราะความเก่งของเฉินอี มาจากพวกมังกรเขียว แต่ตอนนี้ดูแล้ว ระดับการต่อสู้ของเฉินอีเข้าขั้นปรมาจารย์เลยล่ะ ไม่งั้นก็คงไม่ทำให้นักสู้ของประเทศหยิงไห่ถอยทัพไปได้ง่ายๆหรอก

มีเพียงเซียวกงหมิงที่ใจเย็น

เป็นถึงเจ้ามังกรแห่งสำนักมังกรลับ มีความสามารถนี้ เป็นเรื่องที่ปกติมากไม่ใช่เหรอ？

พวกเขาไม่ใช่คนที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ง่ายๆ ในเมื่อมีคนมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีขนาดนี้แล้ว ไม่ต่อสู้สักหน่อย นั่นก็ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่นัก

คนอื่นๆก็ต่างพยักหน้าตอบใช่ รู้สึกว่าเรื่องพวกนี้พูดได้มีเหตุผล

คนของประเทศหยิงไห่น่าโมโหเสียจริง ถึงแม้พวกเขาอยากถอยหลังก็ช่างเถอะ ทำไมต้องยืนกรานอยู่แบบนี้ ถ้าให้โอกาสที่ดีไม่ได้ พวกเขาไม่อยากยุ่งกับคนนอกพวกนี้เลยด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้ คนพวกนี้เอาเท้ามาเหยียบถึงหน้าแล้ว ถ้าไม่ต่อสู้อีก เกรงว่าจะกลายเป็นที่หัวเราะเยาะของทุกคน

“เจ้าเด็กน้อย ฉันขอเตือนนายว่าอย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน ไม่งั้นฉันก็ไม่ว่าอะไรที่จะฆ่านาย”