บทที่ 405 ความคิดของท่านย่าฉิน

ทุกคนในตระกูลฉินตัวสั่นไม่กล้าปริปากพูดสักคำ

พวกเขาจำได้ว่าครั้งก่อนที่เฉินอีเอากองเอกสารมาที่บ้าน มันบีบให้ทั้งตระกูลฉินมาถึงจุดที่ไม่สามารถกลับมาฟื้นฟูได้อีก แต่สุดท้ายเป็นเพราะฉินปิงหลันที่ช่วยพูดเพื่อตระกูลฉินทำให้เฉินอียอมปล่อยตระกูลฉิน

ในเมื่อพวกเขายอมรับเฉินอีแล้วคิดว่าเรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก ฉะนั้นเราจึงควรเป็นครอบครัวเดียวกันและต้องช่วยเหลือกัน ไม่ใช่มาทำลายผลประโยชน์ของตัวเองที่นี่ ดวงตาของทุกคนที่อยู่นี่ที่เริ่มสั่นไหวทันที

“เฉินอี อย่าพูดถึงเรื่องไร้สาระพวกนี้เลย ตอนนี้พวกเราทุกคนก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เราควรอยู่ร่วมกันอย่างสันติไม่ใช่หรือ? ”

ท่านย่านฉินพูดขึ้น

ไม่มีทางเลือกแล้วเพราะคนอื่นๆในตระกูลฉินนั้นไร้ประโยชน์กันทั้งนั้น หากจะให้พวกเขาโต้แย้งเฉินอีมันยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีก

เมื่อคิดได้อย่างนี้แล้วในใจท่านย่าฉินเต็มไปด้วยความแค้นและความเกลียดชังอย่างมาก

เธอเกลียดเฉินอีและฉินปิงหลันหลานสาวตัวเอง ทั้งๆที่ฉินปิงหลันเป็นคนรุ่นหลังของตระกูลฉิน ตามหลักแล้วต้องเคารพและให้เกียรติเธอ ทว่ากล้าเหยียบย่ำเธอเพื่อเลื่อนตำแหน่งตัวเองให้สูงขึ้น มันน่าโมโหจริงๆ

และด้วยความรู้สึกที่ประสานกันเข้านี้ ทำให้ตาของหลายคนกระตุก และพวกเขารู้สึกได้ชัดเจนว่ามีมีบางอย่างไม่ปกติ แต่ว่าหากจะพูดให้ชัดเจนในตอนนี้คงไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่ยังดีที่ท่านย่าฉินคนนี้ยังอยู่ เพียงแค่ตัวเองยังมีชีวิตอยู่ เฉินอีและคนทรยศของตระกูลฉินอย่างฉินปิงหลันก็ไม่มีทางทำอะไรตามใจได้

“เฉินอี ฉันอยากจะคุยดีๆกับเธอ”

“ก่อนอื่น เธอต้องจำไว้อย่างหนึ่งว่า เธอคือเขยของตระกูลฉินและควรทำทุกอย่างเพื่อตระกูลฉินของเรา”

“และคนรุ่นหลังของตระกูลฉินอีกหลายคน พวกเขาต่างก็เป็นเป็นพี่เขย น้องเขย และพี่น้องของเธอ แม้ว่าพวกเขาจะทำผิดสักแค่ไหน เธอก็ไม่สิทธิกล่าวโทษพวกเขา ในเมื่อเธอเป็นลูกเขยต้องจำสิ่งนี้ไว้ตลอดเวลา เข้าใจไหม？”

ท่านย่าฉินพูดอย่างช้าๆ สบายๆ แต่น้ำเสียงและท่าทางของเธอเต็มไปด้วยความหนักแน่น ซึ่งทำให้คนอื่นพูดไม่ออก

เฉินอีรู้สึกว่ามันตลกมาก

“คุณย่า หมายความของย่าคือ ต่อให้พวกเขาทำผิดอย่างมหันต์หรือแม้แต่ฆ่าคนตาย ฉันก็ควรปกป้องพวกเขางั้นหรือ”

“ถูกต้อง”

“ตอนนี้เธอคือผู้ทรงอิทธิพลแห่งตะวันออกเฉียงใต้ ทุกคนรู้ดีว่าอำนาจนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด แม้ว่าคนในตระกูลเราจะทำความผิดมหันต์สักเท่าไหร่ ในเมื่อเราทุกคนคือครอบครัวเดียวกัน เธอต้องปกป้องคนในครอบครัว เข้าใจไหม”

ท่านย่าฉินยังคงพูดอย่างสบายๆ ในความคิดของเธอคำพูดของตัวเองนั้นไร้ที่ติและเฉินอีก็ควรจะทำในสิ่งที่เธอต้องการ

ทว่าเมื่อเฉินอีฟังคำพูดของเขาก็ยิ่งหัวเราะด้วยความโกรธ