บทที่ 415 ถานชิว

เฉินยีควบคุมพฤติกรรมของตระกูลเหล่าขุนนางเหล่านี้ได้ 70-80% ตั้งแต่ต้นจนจบ

เขารู้ดีว่าสาเหตุที่ตระกูลขุนนางเหล่านี้สามารถหยั่งรากในประเทศต้าถังได้นั้นแน่นอนว่าไม่ได้ผ่านวิธีการที่ถูกต้อง

วิธีเหล่านี้ที่จริงแล้ว เฉินยีก็ไม่ได้รังเกียจ

“อย่างไรก็ตาม ผมเพิ่งได้ข่าวมาว่า ไม่นานมานี้ มีกลุ่มนักศึกษาหญิงถูกบังคับให้เข้าไปที่นั่น หนึ่งในนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อถานชิว”

“ถานชิว!”

คราวนี้ สีหน้าของ เฉินยีเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน จ้องมองไปที่เจ้าเงาและทันทันที “นายแน่ใจหรือว่าเป็นถานชิวคนนั้นที่ฉันคิดจริงๆ”

“ผมไม่แน่ใจสักเท่าไหร่ครับ เพราะเวลานั้นสั้นเกินไปและข้อมูลก็ไม่เพียงพอ แต่ถานชิวคนนี้ไม่เพียงมีชื่อและนามสกุลเหมือนที่พูดครับ และยังเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเยี่ยนจิงอีกด้วย"

เจ้าเงาตกใจกับออร่าของเฉินยี

เฉินยีไม่ค่อยแสดงท่าทางจริงจังเช่นนี้ เว้นแต่สำหรับนายหญิง และนายน้อยสองคน หรือในสนามรบ

แต่ตอนนี้ นี่ไม่ใช่สนามรบ เฉินยียังคงเผยให้เห็นถึงลมหายใจอันเยือกเย็น ซึ่งเพียงพอแล้วที่จะแสดงว่าถานชิวคนนี้มีความสำคัญมาก

แต่แล้ว สิ่งนี้ต้องเกี่ยวข้องกับบุคคลอื่น ซึ่งก็คือคนตาย

พี่ชายของเฉินยีเป็นพี่น้องกันที่ตายให้กันได้

ถานเซี่ย

เขาเคยเป็นผู้ที่ต่อสู้เคียงข้างกันและเป็นเพื่อนกับเจ้าเงาด้วย เพราะผู้ชายคนนี้ เฉินยีถึงเติบโตจากมือใหม่ที่โง่เขลากลายเป็นนักรบที่แท้จริงทีละขั้นแล้วค่อยก้าวมาจนถึงทุกวันนี้ กลายเป็นเจ้าของสำนักมังกรที่ซ่อนอยู่ กลายเป็นผู้อยู่ยงคงกระพันของรัฐต้าตง และกลายเป็นชายที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนี้

แต่แล้ว!

เขาเป็นคนที่ทำให้ เฉินยีไม่สามารถตอบแทนบุญคุณของชายได้ตลอดทั้งชีวิต ชายคนนั้นเสียชีวิตอย่างโหดเหี้ยม

มันถูกไล่ล่าและฆ่าโดยคนหลายคน และในที่สุดก็เสียชีวิตด้วยน้ำมือของผู้อยู่ยงคงกระพันในอีกด้านหนึ่งของแอตแลนติก เมื่อได้รู้ข่าวนี้ ก็เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขึ้นทั้งบนและล่างที่สำนักมังกรลับ

แม้แต่ท่านเจ้ามังกรก็ออกมา เพราะในตอนนั้น เฉินยีถูกแค้นในใจกวาดล้างไปหมด และในตอนนั้น เฉินยียังไม่ใช่ผู้เก่งกาจชั้นเทพ เพียงแค่ใกล้เคียงกับผู้เก่งกาจชั้นเทพ เขาต้องการที่จะหาผู้เก่งกาจชั้นเทพที่อีกฟากหนึ่งของแอตแลนติก เพื่อแก้แค้น แต่สุดท้ายเขาถูกอาจารย์นั้นควบคุมไว้ได้ ห้ามเขาภายในสิบปีไม่ให้ออกจากแอตแลนติกแม่แต่ก้าวเดียว นอกจากถึงขึ้นผู้เก่งกาจชั้นเทพ

ในการต่อสู้เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว เฉินยีก้าวเข้าสู่ผู้เก่งกาจชั้นเทพได้แล้วจริงๆ

แต่เรื่องจากเรื่องของฉินปิงหลัน การเดินทางไปยังอีกฟากหนึ่งของแอตแลนติกจึงล่าช้าไปอย่างสิ้นเชิง

เฉินยีเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แต่เขาก็ควบคุมได้อย่างรวดเร็ว

เขาไม่ได้โง่

แอตแลนติกนั้นเป็นสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองกว่ารัฐต้าตง

หากว่าต้องการที่จะไปที่นั่น เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้เก่งกาจชั้นเทพของโลกอยู่ภาคตะวันออกกันหมด