บทที่ 429 ความกลัวของอาจารย์ตระกูลเถียน

“ฉันจำได้ว่าฉันเคยบอกแล้ว ว่าฉันเป็นคนที่ไม่ชอบล้อเล่นกับคนอื่นมาโดยตลอด และฉันไม่ชอบที่จะถูกคนอื่นมาข่มขู่ด้วย”

“แน่นอน ถ้าหากว่าคุณต้องการช่วยชีวิตเขาจริงๆก็ได้ แต่คุณต้องเอาชีวิตของคุณมาแลก ตกลงไหม？”

เฉินอียังคงดูเหมือนยิ้มเยาะเย้ยแต่ไม่ได้ยิ้ม ทำเอาทั้งกลุ่มดูแล้วรู้สึกชาไปทั้งตัว

พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนตรงหน้านี้จะโหดเหี้ยมขนาดนี้ เริ่มแรกก็เอาแบบนี้เลย ทำให้ไม่มีใครกล้าสบตาเลยทีเดียว

แน่นอน หากพวกเขาต้องทนทุกข์เพื่อคุณชายของตระกูลเถียนจริงๆ คนพวกนี้ไม่เห็นด้วยแน่นอน หลังจากที่เฉินอีพูดอะไรบางอย่าง คนเหล่านี้ก็เงียบไปทีละคน เฉินอีเห็นแล้วทำเอายิ้มดีใจเลย

ทีละคนเรียกได้ว่าไร้ความปราณีมาก แต่เมื่อพวกเขาต้องทำสิ่งต่าง ๆ พวกเขากลับเป็นคนขี้ขลาดมากกว่า ซึ่งทำให้พูดไม่ออกจริงๆ

แน่นอนว่าบางคนยังเข้าใจด้วยว่า หากพวกเขาไม่สามารถบรรลุเป้าหมายโดยเร็วที่สุด ผลที่ตามมาจะเป็นที่น่าสังเวชสำหรับทุกคน

เมื่อเขาเห็นฉากนี้เองที่ทำให้เถียนปู้ยี่โกรธจัด แต่โชคดีที่อาจารย์ระดับปรมาจารย์ของเขามาถึงแล้ว

“คุณอาลั่ว ช่วยผมด้วย!”

นี่คือชายวัยกลางคน การที่จะสามารถไปถึงระดับปรมาจารย์ระดับสูงในวัยนี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงว่าพรสวรรค์ด้านศิลปะยุทธ์ของเขาไม่ได้ด้อยเลย แม้ว่าเขาจะไม่ใช่อัจฉริยะ แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายเกินไปอย่างแน่นอน

และเขาก็เป็นนักยุทธ์จากที่อื่น ๆ จนกระทั่งเขาได้รับคัดเลือกจากตระกูลเถียน เขาเริ่มมีโอกาสที่ดีกว่าและเริ่มเพลิดเพลินไปกับความรุ่งโรจน์และความมั่งคั่ง ดังนั้นถือได้ว่าเขาช่วยตระกูลเถียนทำสิ่งต่าง ๆ งั้นแน่นอนว่าต้องทำให้ดี ตอนนี้คุณชายตระกูลเถียนถูกคนอื่นเหยียดหยาม เลยเป็นไปไม่ได้ว่าเขาจะสามารถทนได้

เพราะสำหรับคนจำนวนมากแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ แต่สำหรับคนอื่น ๆ มันอาจจะเป็นไปได้ที่จะรักษาความสงบไว้ แต่พ่อของคนนี้เป็นคนที่เก่งมากและเขาก็เป็นยอดฝีมือปรามาจารย์ที่สุดยอดเช่นกัน หากรู้ว่าไม่ได้ปกป้องลูกชายของเขาดีเลย งั้นผลที่ตามมายากที่จะจินตนาการได้

หลายคนเริ่มเข่าอ่อนไปชั่วขณะหนึ่ง แน่นอนว่า ในไม่ช้าบางคนก็เริ่มคิดถึงเรื่องนี้ บางทีถ้าคนนี้ลงมืออาจจะสามารถช่วยเถียนปู้ยี่ได้

และเถียนปู้ยี่ก็ตั้งหน้าตั้งตารอเช่นกัน คุณอาลั่วคนนั้นก้าวไปข้างหน้าและดุว่า：“เจ้าหนู เธอช่างกล้าจริงๆ แม้แต่ลูกชายของตระกูลเถียนของเราก็ยังกล้ารังแก ใครให้ความกล้าหาญแก่เธอ？”

เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ผู้ชายคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าเขาเอาความกล้ามาจากไหนขนาดนี้ และยังกล้าที่จะลงมือกับคุณชายของพวกเขา และฉากนี้ทำให้หลายคนส่ายหัวไม่หยุด

อันที่จริงพวกเขาไม่ใช่คนโง่เลย พวกเขาเห็นเฉินอีสามารถทำได้ถึงขนาดนี้ ชัดเจนอยู่แล้วว่าเฉินอีคนนี้ต้องมีเบื้องหลังไม่ธรรมดาแน่ๆ

แต่ในสถานที่อย่างเมืองหลวงที่มีมังกรและเสือหมอบซ่อนอยู่ แม้ว่าคุณจะมีเบื้องหลังไม่ธรรมดาก็ตามคุณก็ต้องซื่อสัตย์ เพราะคนที่นี่สามารถเอาใครไปทำอะไรที่ข้างนอกก็ได้

ยิ่งกว่านั้นเป็นถึงลูกหลานของตระกูลที่มั่งคั่งอย่างตระกูลเถียน หากทำเช่นนี้ คือหาเรื่องใส่ตัวอย่างไม่ต้องสงสัย และจะพบหนทางแห่งความตายของตนเองอย่างไม่ต้องสงสัยเช่นกัน

อาจารย์ตระกูลเถียนก้าวไปทีละขั้นบิดบังคับเข้ามา เต็มไปด้วยพลัง และมีอุปนิสัยเหมือนปรมาจารย์รุ่นหนึ่ง ทำให้ไม่มีใครกล้าสบตรงแบบซึ่งๆหน้า เพราะคนนี้คือระดับปรามาจารย์ที่แท้จริง ไม่ใช่คนธรรมดาที่จะสามารถแข่งกันได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จิตใต้สำนึกของทุกคนมองไปที่เฉินอี พวกเขาทั้งหมดรู้สึกว่าภายใต้การกดขี่อันรุนแรงของปรมาจารย์ผู้นี้ ชายหนุ่มคนนี้จะก้มศีรษะของเขาอย่างโดยดี แต่สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปในไม่ช้า เพราะสำหรับพวกเขาแล้ว ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้น

“เวร!”