บทที่ 428 เสียงเงียบของความตาย

เถียนปู้ยี่นึกไม่ออกจริงๆ ว่าผู้ชายคนนี้มาจากไหน เขาก้าวร้าวมาก ท่าทางอยากจะฆ่าเขาให้ตาย

เขาเชื่อว่าถึงแม้เขาจะหาเรื่องคนมาจำนวนไม่น้อยเลย แต่ก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดนี้ บางทีสำหรับใครหลายๆ คนแล้ว สถานการณ์ปัจจุบัน มั่นคงมากกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

แต่ผู้ชายคนนี้ กลับกล้าที่จะลงมือตนเองโดยตรง และเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะเห็นว่าคนๆนี้ไม่ได้ธรรมดาจริงๆ

“บางทีคนส่วนใหญ่รู้ระดับความลำบากมากแค่ไหน แต่ก็ไม่น่าจะทำเกินไปขนาดนี้”

“มีคนไม่กี่คนที่กล้ามาหาเรื่องในสถานที่อย่างเมืองหลวง แม้แต่คนที่ไร้สมองก็ยังไม่กล้าที่จะมาหาเรื่องที่นี่ เพราะเมื่อเขาทำให้ใครที่นี่โกรธ มันมีทางเดียวคือทางตายจริงๆ”

“แต่ตอนนี้ ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าฉันดูเหมือนจะไม่ได้ล้อเล่นกับฉันเลย”

“ถ้าอย่างนั้น หลังจากรู้ตัวตนที่แท้จริงของฉันแล้วยังกล้าที่จะมาหาเรื่อง ซึ่งก็เพียงพอแล้วที่แสดงว่าที่มาของคนๆนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน แล้วเขาคือเทวดาที่ไหน？”

ในช่วงเวลาหนึ่ง ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจของเขา เถียนปู้ยี่ไม่สามารถคิดเหตุผลได้จริงๆ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกัดฟันและพูดว่า “ท่านเจ้าคุณ จุดประสงค์ของคุณคืออะไร？”

“ฉันไม่ได้มีจุดประสงค์อย่างใด ฉันแค่อยากจะบอกคุณ สถานะขอคุณและเบื้องหลังมั่งคั่งของคุณ นั่นคือต้นทุนที่คุณสามารถมีจุดเริ่มต้นที่ดีกว่า แต่มันไม่ใช่ความมั่นใจที่จะทำชั่วได้ทุกอย่าง”

เฉินอีไม่ขอพูดไร้สาระอีก หักแขนของเถียนปู้ยี่โดยตรงและถามด้วยเสียงต่ำว่า “ฉันถาม คุณพูดสิ”

“ได้ได้ได้”

“สวีหลิงอยู่ที่ไหน？”

“หา？”

ชั่วขณะหนึ่ง เขาสับสนเล็กน้อย เฉินอีได้แต่ยิ้มเล็กน้อย แล้วหักแขนอีกข้างของชายคนนั้นอย่างเด็ดขาด

“อ๊ะ!”

เสียงร้องดังก้องไปถึงสวรรค์เลย ชั่วขณะหนึ่ง เถียนปู้ยี่ลูกชายคนโตของตระกูลขุนนาง ผู้ชอบกดขี่ข่มเหงที่ไม่สนใจสิ่งใด ๆ ในเวลานี้เกือบจะหลั่งน้ำตาและเขาก็รีบไปหาเถียนปู้เอ้อทันที แล้วพูดคำราม ：“คนอยู่ที่ไหน？”

เขาไม่รู้จริงๆว่าสวีหลิงนี้เป็นใคร แต่เขาต้องบอกว่าสิ่งนี้ต้องเกิดจากลูกน้องของเขาเป็นแน่ ดังนั้นเขาจึงถามคำถามโดยตรงโดยไม่ลังเลใดๆ

สำหรับคำพูดของนายตัวเองแล้ว เถียนปู้เอ้อไม่กล้าที่จะรอช้า และรีบจัดการให้คนสอบสวนทันที และผลลัพธ์ก็กลับมาในไม่ช้า

“มันคือคนที่มีแผลเป็นเสือได้พาคนไปจับผู้หญิงได้หลายคน และพวกเขาเป็นนักศึกษาหญิงทุกคนหนึ่งในนั้นชื่อสวีหลิง”

“แล้วคนล่ะ？”

เถียนปู้ยี่ได้ยินคำตอบแล้ว แต่เขาไม่เห็นสวีหลิง ดังนั้นเขาจึงรีบร้อน “ตอบเหี้ยอะไร รีบไปพาคนมาที่นี่ด่วน!”

ในตอนนี้เขาเป็นปลาที่อยู่ใต้มีด ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับเฉินอี เขาต้องให้เกียรติโดยธรรมดาอยู่แล้ว และแม้แต่ความคิดที่ไม่ดีเพียงเล็กน้อยก็ไม่ได้

ในเรื่องนี้ เฉินอีพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วกล่าวว่า “ได้ ตอนนี้คุณทำตามที่ฉันพูด และถ้าคุณกล้าทำอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี งั้นฉันจะเอาชีวิตของคุณเป็นแน่”

“คุณ น่าจะเข้าใจความหมายของฉันใช่ไหม？”