บทที่ 432 ตระกูลเถียนเริ่มลงมือ

“บัดซบ ใครช่างกล้าอยู่ในเมืองหลวง กล้าลงมือปู้ยี่ให้ตายในที่ของตระกูลเทียนของเรา？”

ในคฤหาสน์ตระกูลเถียน มีชายวัยกลางคนคำรามถึงปู้ยี่ เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเถียนปู้ยี่ และเป็นบุคคลสำคัญในสายเลือดของพ่อของเถียนปู้ยี่

และตอนนี้การเสียชีวิตของเถียนปู้ยี่ ก็เท่ากับการถูกโจมตีอย่างหนักสำหรับพวกเขา อย่างน้อยสำหรับพวกเขาแล้วเป็นอย่างนั้นจริง

สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีความสามารถมาก แต่เมื่อไม่มีลูกหลานแล้ว ก็อาจกล่าวได้ว่าเป็นข้อบกพร่องอย่างร้ายแรง

ตอนนี้หลานชายคนนี้จากไปแล้ว งั้นตนเองก็คงจะอยู่ภายใต้ที่จะโชคร้าย หลายคนก็ส่ายหัวไปมา เหมือนอยากจะพูดอะไร แต่อีกซักพักก็พูดไม่ออก ในเรื่องนี้คนอื่นได้แต่ส่ายหัวเช่นกัน

สิ่งต่าง ๆมันเกิดขึ้นกะทันหันไปแล้ว

มันไม่ใช่เรื่องตลกเลย

สำหรับหลายๆคนแล้ว พวกเขาสามารถทำได้แค่ควบคุมทุกอย่างให้ได้ในเวลาอันสั้น ก็ยังมีบางอย่างเป็นไปได้อยู่

ตอนนี้ถึงแม้เถียนปู้ยี่จะตายแล้ว แต่ก็ยังมีโอกาสคลอดลูกได้อีก อย่างไรก็ตามขอแค่เขาควบคุมอำนาจของเขาไว้ และรอให้เด็กใหม่เติบโตขึ้น ยังคงรักษาตำแหน่งของพวกเขาได้

เป็นเพียงแค่คำพูด แต่ก็ไม่สามารถทำแบบนี้ได้

“กล้าโจมตีคุณชายปู้ยี่ในที่ของเรา คนๆนี้ต้องมีเบื้องหลังใหญ่ไม่ใช่น้อย ไม่เช่นนั้นถ้าดูทั้งราชวงศ์ถัง ใครจะกล้าโจมตีเราได้ล่ะ？”

“เว้นแต่จะเป็นสามตระกูลนั้น ไม่งั้นแม้แต่ตระกูลที่มั่งคั่งอื่น ๆ ก็ไม่กล้ากระทำการต่อเราอะไร”

“ใช่แล้ว ฉันถึงบอกว่าสิ่งนี้มันอุกอาจมาก คนธรรมดานึกไม่ออกถึงสิ่งนี้เลย และพวกเขาไม่สามารถทำอะไรแบบนี้ได้”

คนเหล่านี้ก็พูดมากเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขายังเข้าใจในระดับหนึ่งว่าคนที่กล้าก่อปัญหามีที่มาไม่ธรรมดาแน่นอน

แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงต้องล้างแค้นให้เถียนปู้ยี่

“เมืองหลวงแห่งนี้คือที่พำนักของสิบตระกูลที่มั่งคั่งที่สุดของเรา หากกล้ามาหาเรื่องที่นี่ งั้นต้องถูกลงโทษอย่างสาหัส ไม่เช่นนั้น พวกเราจะไม่เสียหน้าตระกูลเถียนเหรอและปล่อยให้ตระกูลเทียนเสียหน้าไปทั่วเหรอ？”

ลุงของตระกูลเถียนได้พูดอีกครั้ง “พี่ ทำไมคุณไม่ให้คนผมสักสองสามคน แล้วผมจะไปจัดการกับผู้ก่อกวนเดี๋ยวนี้”

“คุณอยากแก้ปัญหายังไง？”

เถียนเวยผู้ซึ่งไม่เคยพูดมาก่อนก็เปิดปากพูดและยิ้มเยาะเย้ย "ความแข็งแกร่งของคนคนนั้นไม่ได้ด้อยเลย ถ้าคุณต้องการที่จะต่อสู้กับคนแบบนั้น ฉันเกรงว่าคุณจะยังมีความคิดเพ้อฝันอยู่บ้าง "

“แน่นอน ฉันจะไม่รั้ง ถ้าหากคุณอยากจะลงมือจริงๆ ฉันจะจัดคนให้เพียงพอสำหรับคุณ ไม่ต้องพูดถึงสองสามคน แม้จะกี่ร้อยคนหรือหนึ่งพันคนก็ตาม สามารถให้ได้ แต่คุณต้องคิดให้ดีแล้ว เขาอาจจะเป็นปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ และยังเป็นปรมาจารย์ที่อายุน้อยด้วย นี่มันหมายความว่าอย่างไร ฉันคิดว่าฉันไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากไปกว่านี้”

คราวนี้ลุงของตระกูลเถียนหุบปากไปเลย

ทุกคนรู้ว่านั่นหมายถึงอะไร