บทที่ 469 สงครามใกล้เข้ามาแล้ว

เฉินฉวนจวินกล่าวต่อ: “ตระกูลของแกเคยรุ่งเรื่องที่สุดในช่วงหนึ่งและมันเป็นการดำรงอยู่ที่ทรงพลังที่สุดในประเทศต้าถัง”

“แต่แกก็รู้ว่า บางครั้งทันที่ทำอะไรผิดเรื่องหนึ่งก็จะไม่มีวันที่จะกลับมาฟื้นฟูได้อีก”

“ตอนนั้นบรรพบุรุษของแกทำผิดเรื่องหนึ่ง เขาทำให้ใครบางคนขุ่นเคือง และตัวตนของคนๆนี้ยากที่เราจินตนาการได้หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นคนหนึ่งที่ไม่มีใครรู้จัก”

“การดำรงอยู่นี้เองที่ทำลายทุกสิ่งในที่สุดและกระทั่งทำให้ตระกูลเฉินของแกเสื่อมโทรม…”

“ตระกูลโจวหรือ?”

คิ้วของเฉินอีกระตุกมากขึ้นกว่าเดิม คราวนี้เฉินชวนจุนส่ายหัวและกล่าวว่า “ตระกูลฉินในสมัยนั้นไม่ได้บอกว่าพวกเขาอยู่เหนือตระกูลโจวแต่พวกเขาก็ดำรงอยู่ในระดับที่แน่นอน ส่วนตระกูลโจก็เป็นแค่สุนัขรับใช้ของผู้ไร้ตัวตนเท่านั้น..."

“……”

ตระกูลโจวเป็นเพียงสุนัขรับใช้ของผู้ไร้ตัวตน นั่นก็แสดงว่ามีกองกำลังเหนือตระกูลโจวและเบื้องหลังกองกำนั้นคือผู้ไร้ตัวตน?

“ถูกต้อง เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้แต่ไม่มีใครรู้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องบนของตระกูลโจวคืออะไร มันเป็นการดำรงอยู่ที่แม้แต่ตระกูลรอธไชลด์ก็ยังกลัว นับประสาอะไรกับตระกูลระดับสูงสุดตระกูลนั้นแค่ชี้นิ้วก็สามารถบดขยี้กองกำลังตระกูลของเราได้”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฉินชวนจุนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เห็นได้ชัดว่าเขาก็รู้สึกเสียใจอย่างมาก แต่เขาจะทำอย่างไรในสถานการณ์แบบนี้ คงทำได้แค่ปล่อยให้ค่อยเป็นค่อยไปก็ถือว่าไม่เลวแล้ว นอกเสียจากว่าจะเป็นเรื่องอื่น

แต่โชคดีเฉินอีไม่ได้ถามคำถามเพิ่มเติม และนิสัยแบบนี้ก็ทำให้เฉินชวนจุนชื่นชมอย่างมาก

หากเป็นคนพวกนั้นในตระกูลเฉินเกรงว่าป่านี้คงอาละวาดกันจนสลัดตัวออกมาไม่ได้ แค่นี้ก็มากพอที่จะแสดงให้เห็นว่าเฉินอีแตกต่างคนรุ่นเดียวกันอย่างมากคน นี่คือบุคคลที่โดดเด่นอย่างแท้จริง

“เอาล่ะ ต่อไปแกควรเริ่มคิดได้แล้ว หากตระกูลหลิวแห่งเทียนฮั่นมาสร้างปัญหาจะจัดการอย่าง”

เฉินชวนจุนให้คำแนะนำว่า "อย่าคิดว่าตระกูลหลิวแห่งเทียนฮั่นมีเก่งกาจมาก ความจริงแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับตระกูลโจวต่างเป็นสุนัขรับใช้ของตระกูลนั้น และตอนนี้ความขุ่นเคืองที่แกทำให้ตระกูลตระกูลหลิวแห่งเทียนฮั่นตอนนั้นยังพอแก้ไขได้ แต่ถ้าถูกตระกูลนั้นหมายตาก็คงแย่แน่ๆ..."

เฉินอีพยักหน้าเล็กน้อย

สำนักเซวียนหยวนกองกำลังนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน น่าจะเป็นกองกำลังต่างชาติเมื่อร้อยปีที่แล้ว อีกทั้งถูกจัดตั้งขึ้นที่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทรซึ่งคล้ายกับกองกำลังชายฝั่งของเขา

แต่ช่องว่างระหว่างสองฝั่งนั้นใหญ่มาก มันเป็นพลังที่ทำให้ตระกูลรอธไชลด์และตระกูลใหญ่ๆอีกหลายตระกูลไม่กล้าต่อสู้กับกองกำลังนี้ คงต่างจากกองกำลังชายฝั่งของเขามาก

คาดว่าน่าจะอยู่ในระดับเดียวกับสำนักมังกรลับในปัจจุบัน แต่เนื่องจากเฉินเซวียนหยวนในตอนนั้นที่สามารถสร้างสำนักเซวียนหยวนที่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทรได้ นั่นแสดงว่าความสามารถของเขาอยู่ไกลเกินกว่าระดับของฉันในปัจจุบันงั้นหรือ?

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ศัตรูที่ฉันจะต้องเผชิญในเร็ววันนี้เกรงว่าจะแข็งแกร่งเกินจะคาดเดาได้…”

แต่สิ่งที่เฉินอีไม่รู้ก็คือทุกอย่างที่เขาทำอยู่ในขณะนั้นกำลังถูกจับตามองอยู่

“เฉินอี คนของตระกูลเฉินในเมืองหู้ก็คือเศษซากของตระกูลเฉินในประเทศต้าถังในตอนนั้น แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเจ้าสำนักนักมังกรลับ”

ระเบียงบ้านเดี่ยวสุดหรูริมทะเล ชายหนุ่มคนหนึ่งฟังอย่างเฉยเมยและแสดงความคิดเห็นของตัวเอง

“มันก็แค่เฉินอี ฉันไม่สนใจหรอก แต่ตอนนั้นเราเคยลิดรอนการควบคุมสำนักมังกรลับของพวกเขาได้ และตอนนี้พวกเขาก็เริ่มเข้ามายุ่งเกี่ยวอีกแล้วนี่มันจะไม่หมิ่นพวกเราเกินไปหน่อยหรือ?”

“คนแบบนี้ต้องถูกลงโทษอย่างหนัก ไม่เช่นนั้นหน้าพวกเราจะเสียหน้า!”

ชายหนุ่มยังคงพูดต่อไป ในขณะที่ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆพยักหน้าและรีบออกคำสั่งทันที

คำสั่งฆ่าสูงสุดของเว็บมืด เป้าหมาย เฉินอี!

ในเวลานี้เฉินอีก็ได้รับข่าวนี้แล้วเช่นกัน และรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองเขาอยู่

แต่ใครกันที่จ้องมองเขาอยู่?