บทที่ 24

“ให้คนไปเชิญหมอหลวงเถิด ข้าไม่อยากให้เรื่องนี้มากระทบต่ออนาคตของผู้บังคับการเหอ”

ให้เจ้าดู?

ล้อเล่นอะไร!

ข้าไม่ได้บาดเจ็บจริงสักหน่อย!

นอนอยู่บนพื้นก็เพื่อขูดรีดเจ้า!

เหอชิงอวิ๋นร้อนรนแล้ว

พูดซะเหมือนข้าไม่ดู

ผู้อื่นก็จะไม่คิดว่าเรื่องนี้เป็นความผิดของข้า!

“องค์ชาย กว่าหมอหลวงจะมาถึงต้องใช้เวลาอีกสักพัก แม้กระหม่อมไม่เชี่ยวชาญการแพทย์ แต่ก็สามารถดูอาการเบื้องต้นพ่ะย่ะค่ะ”

เหอชิงอวิ๋นกล่าวพลางจะยื่นมือไปเลิกเสื้อฉู่หนิง

จ้าวอวี๋แค่นเสียงเย็น ‘ฮึ่ม’ ก็พลันควงทวนหนึ่งรอบ ใช้ปลายทวนขวางมือของเหอชิงอวิ๋นไว้

“หากผู้บังคับการเหอคิดจะไร้มารยาท ลองถามทวนในมือข้าก่อน!”

“ฮึ่ม เจ้าเป็นแค่องครักษ์คนหนึ่ง กล้าขวางข้าหรือ?”

เหอชิงอวิ๋นโกรธจัด กลิ่นอายอันดุดันพลันปะทุขึ้น คันธนูในมือก็เล็งไปที่จ้าวอวี๋เช่นกัน