บทที่ 25

เหอชิงอวิ๋นโมโหมาก!

เขาอยากใช้ดาบฟันฉู่หนิงที่นอนอยู่บนพื้นให้ตายเสียเดี๋ยวนี้

เจ้าบัดซบนี่คิดจะส่งเขาไปตายที่แนวหน้า!

ตนแค่ใช้ธนูขู่ให้เขาตกใจ ไม่ได้ลงมือสักหน่อย

แต่เจ้าหมอนี่กลับนอนอยู่บนพื้นไม่ยอมขยับ และยังจะเรียกหมอหลวงเพื่อทำให้เรื่องราวบานปลาย

แต่ที่น่าโมโหกว่านั้นคือ ทั้งที่เขารู้ว่าฉู่หนิงจะขูดรีดตนเอง แต่กลับไม่กล้าพูดออกมา

หากเรื่องนี้บานปลายขึ้นมาจริงๆ ฉู่หนิงจะต้องยืนกรานไม่ไปแนวหน้าเพราะบาดเจ็บ และให้เขาไปแทนแน่นอน

ตอนนี้เขาทำได้เพียงเกลี้ยกล่อม และพยายามตอบสนองความต้องการของฉู่หนิง

เหอชิงอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ของตนเอง

“องค์ชาย!”

เหอชิงอวิ๋นกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เรื่องที่ท่านต้องออกรบ เป็นการตัดสินพระทัยของฝ่าบาท ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงโดยพลการ…