บทที่ 26

แต่ฉู่หนิงกลับร้อง ‘โอ๊ย’ แล้วหันหน้าหนี ทำราวกับว่าข้าไม่เห็นอะไรเลย

เหอชิงอวิ๋นก็โกรธทันทีแล้ว

เขายอมคุกเข่าขอโทษแล้ว ฉู่หนิงยังต้องการอะไรอีก?

เฝิงมู่หลานก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดเช่นกัน

ฉู่หนิงผู้นี้น่ารังเกียจจริงๆ เหอชิงอวิ๋นยอมคุกเข่าขอความเมตตาแล้ว เจ้าจะใจกว้างหน่อยไม่ได้เลยหรือ?

มีเพียงเสิ่นหว่านอิ๋งเลิกคิ้วงามเบาๆ และแววประหลาดใจก็แลบผ่านใบหน้า

เผิงไหลจวิ้นอ๋องท่านนี้มีความต้องการสูงนัก!

เหอชิงอวิ๋นช่างโง่เขลาจริงๆ ฉู่หนิงอยากได้อะไรก็มองไม่ออก

ฉู่หนิงไม่ต้องการชื่อเสียงจอมปลอม สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงผลประโยชน์เท่านั้น

เสิ่นหว่านอิ๋งอยากรู้นัก ฉู่หนิงต้องการอะไรจากเหอชิงอวิ๋นกันแน่

แม้เหอชิงอวิ๋นเป็นผู้บังคับการ แต่ไม่ได้มีอิทธิพลมากนัก ตามหลักแล้ว…