ตอนที่ 8 ข่มขู่รอบสอง

ห้องนอน

หลังจากอาบน้ำชำระล้างกายตัวเองจนสะอาด อริศรานั่งเช็ดผมเปียกหน้ากระจก พลางนึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนๆ

นายอังกูรครับ พอก่อนมีคนขับรถเข้ามาในบ้าน

สะดุ้งตัวโหยงจากเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้ง

“อังกูร อังกูร คนที่คุณป้าพูดถึงว่าเป็นตระกูลมาเฟียเก่า ฆ่ากันตายเพราะสมบัติ และก็เป็นพี่ชายของอังเปา แฟนไอ้โย”

พูดกับตัวเองและเป็นห่วงเพื่อนชายอย่างมาก

ครืด~ครืด

แมสเซนเจอร์ดังขึ้น มีข้อความปริศนาส่งเข้ามา อริศรารีบเปิดอ่าน แทบช็อกกับข้อความบนจอ

ล้มเลิกงานแต่งให้ไวที่สุด ไม่อย่างนั้น นางน้ำอุ่น…….

จบประโยคที่ส่งมา มันต้องเกิดอะไรขึ้นกับแฟนสาวแน่ๆ อริศราพิมพ์ตอบ

แกเป็นใคร

แกเป็นใคร?

ไม่มีข้อความตอบกลับ ความร้อนใจจิ้มเบอร์ต้นทางกดโทรออก ปลายสายโทรติดและหวังว่าจะมีคนรับ

“รับสิ!!! รับสิโว้ย” ไม่มีคนรับสาย เธอร้อนใจอย่างมากกลัวแฟนสาวจะไม่ปลอดภัย ตัดสายทิ้งจากเบอร์ปริศนาและกดต่อสายหาน้ำอุ่นที

Rrrrrrrrrrr

“ว่ายังไงคะที่รัก โทรมาดึกจัง”

เสียงงัวเงียลอดเข้าลำโพง

“น้ำ อยู่ไหน”

“อยู่บ้านหม่าม้าที่ต่างจังหวัด ที่รักมีอะไรหรือเปล่า”

“ตัวเองโอเคใช่ไหม มีใครไปกวนใจหรือเปล่า”

“โอเค แต่ทำไมถามแปลกๆ”

“เปล่าหรอก เขาแค่คิดถึง ขอโทษที่โทรหาดึกไปหน่อย ตัวเองนอนต่อไปเลยนะ ฝันดีนะคะ”

“เช่นกันค่ะ จุ๊บ”

โล่งใจไปหนึ่งเปราะแฟนสาวยังปลอดภัยและไม่มีใครไปกวนใจ แต่ตัวเองกลับยังกังวลกับคนแปลกหน้าที่เริ่มก่อกวนหนักขึ้นๆ

Rrrrrrrrrr

Rrrrrrrrr

นึกว่านาฬิกาปลุกที่ไหนได้มี miss call ประมาณ 5 สาย อริศราคว้ารับยกแนบหูตาก็ยังไม่เปิด มันเช้าเกินไปจริงๆ

“ฮัลโหล”

“อริศ แกตื่นหรือยัง” เสียงคนคุ้นเคยวาโยเพื่อนรักโทรมาปลุกแต่เช้า

“แกโทรมาทำไมแต่เช้าว่ะ มันเพิ่งจะ 6 โมง”

โมโหขึ้น คนกำลังนอนหลับสบายดันโทรมาแต่เช้า

“ฉันมีเรื่องสำคัญ

“เรื่องอะไร”

“คุณแม่ได้ฤกษ์แต่งงานมาแล้ว”

“ห๊ะ” ดีดตัวลุกนั่งบนเตียงพร้อมกับเปลือกตาที่เปิดอ้าโฟกัสสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

“ฤกษ์แต่งงานได้มาคือวันที่ 18 เมษายน”

หญิงสาวหันมองปฏิทินตั้งโต๊ะ ก่อนจะตาเบิกโพลงอย่างหนัก เมื่อฤกษ์แต่งงานมาไวอย่างกับโปรไฟไหม้

“ทำไมมันเร็วขนาดนี้ไอ้โย อีกสองอาทิตย์เองนะเว้ย”