บทนำ

"เลว" นอกจากคำนี้เธอไม่รู้จะเอาคำไหนมาบัญญัติได้อีกแล้ว เพราะพ่อกับลูกก็ไม่ต่างอะไรกันเลย

"ขอบคุณครับที่ชม.. ค่ำแล้วไปดีกว่า" ชายหนุ่มทำเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร ลุกขึ้นได้เขาก็เดินตรงมาที่ประตู ซึ่งมีเธอยืนอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น

มือเรียวยื่นไปคว้าแขนของเขาไว้โดยที่ไม่มองสบตา และไม่ได้หันหน้าไปทางเขาเลยด้วยซ้ำ

"คุณต้องการอะไรเพื่อแลกกับทุกอย่างของพ่อฉันคืนมา" เวลานี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับครอบครัวของเธออีกแล้ว เพราะเธอรู้ดี ว่าพ่อหวงสิ่งที่มีอยู่มาก หวงยิ่งกว่าตัวเธอสะอีก

สายตาคมมองตั้งแต่ใบหน้า ต่ำลงไปจนถึงปลายเท้า แล้วก็มองกลับขึ้นมาอีกครั้ง

"..ก็ลองเสนอมาก่อนสิ เผื่อฉันจะเก็บไปพิจารณา"

"ฉันขอร้อง..ขอให้คุณช่วยพ่อของฉัน ช่วยให้ท่านพ้นคดีความ ช่วยให้ท่านได้ทุกอย่างคืนกลับมา ตัวฉันอาจจะไม่มีค่าอะไรมากพอ แต่ฉันก็มีแค่ตัวที่จะขอแลกกับทุกสิ่ง" ถึงแม้ว่ามันจะกระดากปากอยู่มาก แต่มันมีแค่สิ่งเดียวเท่านั้น ที่เธอจะแลกกับทุกอย่างได้ในตอนนี้

และมันก็ทำให้เขาดูถูกเธอมากขึ้น เพราะเธอคงจะใช้วิธีนี้กับพ่อของเขามาแล้ว ท่านถึงหลงเธอหัวปักหัวปำ ยอมแม้กระทั่งจะหย่ากับภรรยาหลวงซึ่งเป็นแม่ของเขาเพื่อมาอยู่กับเธอ