บทที่ 34

"เจ็บ" ที่จริงมันจุกมากกว่า ไม่รู้จะบอกยังไง เพราะเขาเล่นกระแทกรัว ..เขาคงคิดว่าเธอกับพ่อของเขามีอะไรกันแล้ว ถึงทำกับเธอเหมือนไม่สนว่าจะเจ็บไหม

"อ้าาา ซี๊ดดด" ชายหนุ่มแทบจะไม่ได้ยินเสียงที่เธอพูดออกมาเลย เพราะความต้องการในตัวเธอมันมากมายเหลือเกิน ปากอาจจะพูดไม่ดีแต่สวนทางกับความรู้สึกมาก

คนตัวโตยังคงขยับท่อนล่างต่อไป โดยการจับร่างบางตะแคงข้างพร้อมกับส่งแก่นกายเข้าไปในท่าที่คร่อมขาเรียวไว้ข้างหนึ่ง มันยิ่งทำให้เธอจุกมากขึ้น เพราะความใหญ่โตของเขาดันท้องน้อย

"โอ๊ย..นายเหนือ ฉันเจ็บ" มือเรียวพยายามผลักดันหน้าท้องอันแข็งแกร่งของเขาไว้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะช่วยอะไรไม่ได้เลย เขายังคงทำแบบนั้นกับเธอต่อไป ตอนนี้ไม่รู้ว่าไอ้ที่มันฉีกขาด กับตรงที่ยอดปลายมันกระแทกเข้ามาตรงไหนเจ็บมากกว่ากัน

ทุกสิ่งอย่างที่เขาทำกับเธอ เพราะต้องการทำลายสิ่งนี้ ไม่ให้เธอได้เก็บมันไว้เพื่อล่อหลอกพ่อของเขาอีกต่อไป

ชายหนุ่มยังคงกระแทกต่อไปโดยไม่สนใจว่าร่างกายของเธอจะเกร็งมากแค่ไหน

"อ๊าาา สะ..สะ..เสียวว" หลังจากที่มันเสียดสีกันหนักเข้า ความรู้สึกเสียวซ่านก็ได้ประดังเข้ามา จนเจ้าของท่อนเอ็นลำใหญ่เริ่มจะทนไม่ไหว จับหญิงสาวร่างบางให้นอนหงาย แล้วกระแทกซ้ำอีกหลายที

มือหนายื่นไปบีบเคล้นทั้งสองเต้า ก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดลง..

"นาย!!!" มิลานก็แอบลุ้นอยู่ว่าเขาจะชักมันออกมาปล่อยข้างนอกตอนไหน เพราะว่าทั้งสองไม่มีอะไรป้องกันเลย

ตุ๊บ!! ตุ๊บ!! มือเรียวรั้วเข้าที่ลำตัว ให้เขารีบเอามันออก

"อะไรของเธอ!"

"ทำไมนายต้องปล่อยเข้าไปข้างในด้วย!"

"รู้ไหมว่าแตกในมันฟินกว่าเอาออกมาแตกข้างนอกเยอะ"

"ไอ้เลว!!" หญิงสาวรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ เพื่อที่จะชะล้างสิ่งโสโครกที่เขาทิ้งไว้ในร่างกาย

"หึ!" สายตาคมมองตามร่างระหงที่เข้าห้องน้ำ แล้วก็ยื่นมือไปเปิดไฟที่หัวเตียง เพื่อจะเก็บห้องคืนให้เพื่อนเหมือนเดิม "เลือด?" พอเห็นว่ามีเลือดติดอวัยวะเพศของตัวเอง สายตาคมก็เลยมองผ่านไปที่ห้องน้ำอีกครั้ง

วันนั้นไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เห็น เพราะเลือดของเธอติดความใหญ่โตของเขาเยอะมาก และเหนือตะวันก็รู้ดีว่าตัวเองคงจะผ่าไฟแดงเข้าให้ ..ร่างหนายันกายลุกขึ้นแล้วหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ เขาเปิดประตูออกมาในขณะที่เธอยังอยู่ในห้องน้ำ

"ซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างล่างมีอยู่ใช่ไหม"

"มี..มึงจะไปซื้ออะไรตอนนี้" มกรามองไปดูนาฬิกาใกล้จะวันใหม่เข้ามาทุกทีแล้ว แต่ตอนนี้เขาก็ยังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานด้านนอก ส่วนอีกสองคนนอนเกลื่อนห้องอยู่

"ไปซื้อของ" ว่าแล้วเหนือตะวันก็เดินลงมาข้างล่าง เขาเข้าไปในร้านสะดวกซื้อที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง ..พอได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็รีบกลับขึ้นมา

"มันไปซื้ออะไร" มกราแอบมองตามถุงที่เพื่อนถือขึ้นมาด้วย

แกร็ก~ ชายหนุ่มค่อยๆ เปิดประตูเข้ามาด้านใน สายตามองไปที่เตียงนอน ซึ่งตอนนี้มีคนตัวเล็กนอนคลุมโปงอยู่

"นี่..เอาไปใส่สะ" มือหนายื่นสิ่งที่ซื้อมาให้ เพราะรู้ดีว่าเธอคงจะยังไม่หลับ

หญิงสาวลืมตาขึ้นมามองดูว่าเขาเอาอะไรมาให้

"ฉันหายแล้ว" พอเห็นว่ามันคือผ้าอนามัย เธอก็เลยไม่สนใจที่จะรับมันมา

"หายแล้ว?" ก็คิดอยู่ว่าทำไมเธอถึงจะเป็นประจำเดือนนานจัง เพราะรวมจนถึงวันนี้ก็ 5 - 6 วันเข้าไปแล้ว ..แล้วเลือดที่ติดท่อนเอ็นของเขาอยู่มันคืออะไร?

ใช่แล้วเขาเห็นเลือด ที่ติดอยู่ท่อนเอ็นตอนเอาออกมาจากร่างกายของเธอ เหนือตะวันก็เลยคิดว่าประจำเดือนเธอคงจะยังไม่หมด และห้องนี้ก็คงไม่มีผ้าอนามัยให้ยืม ชายหนุ่มก็เลยลงไปซื้อมาให้กลัวว่าประจำเดือนจะเลอะที่นอนของเพื่อน

เช้าวันต่อมา..

"คุณ คุณตื่นได้แล้ว" หญิงสาวตื่นมาตั้งแต่เช้ามืด เพราะวันนี้มันเป็นวันที่พ่อของเขาบอกว่าจะนำพ่อเธอไปฝากขัง

"อืม.. ยังเช้าอยู่เลยจะกวนทำไม" ชายหนุ่มงัวเงียพูดแล้วก็หลับไป

"ไหนคุณสัญญากับฉันแล้วไงว่าจะช่วยพ่อของฉัน" หญิงสาวยังพยายามปลุกเขาต่อไป

"เอ๊อ.. เดี๋ยวช่วย แต่ตอนนี้ขอนอนก่อนได้ไหม" เขาพูดออกมาเหมือนรำคาญ

แต่เธอร้อนรุ่มมาก เพราะกลัวว่าจะช่วยพ่อไว้ไม่ทัน

"โอ้ย" คนร่างบางลุกขึ้นยืนแบบยากลำบาก เพราะมันเจ็บหน่วง ที่เจ็บคงเพราะเกิดจากเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ ..คิดว่าเขาได้มันไปแล้วจะมีความกระตือรือร้นที่จะช่วยพ่อของเธอบ้าง..แต่ไม่เลย

แกร้ก!

"นั่นเธอจะไปไหน" ถึงกับตาสว่างเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง