บทที่ 58

???? ตอนนี้ไม่รู้ว่าผลออกมาเป็นยังไง แค่มิลานกลั้นขำได้ก็ถือว่าดีมากเท่าไรแล้ว ที่เขาเอาไปอมไว้ในปากแบบนั้น

"แล้วมาวัดไข้อะไรกันตรงนี้"

"วันนี้คุณพ่อกับคุณแม่กลับมาเร็วนะครับ" ชายหนุ่มแกล้งพูดไปเรื่องอื่น และค่อยๆ จับที่วัดไข้ ไม่ใช่สิ..จับที่ตรวจครรภ์ออกมาจากปากแล้วก็เอายัดเข้าไปไว้ในกระเป๋ากางเกง

"กลับเร็วตรงไหน อีกนิดเดียวก็จะไม่เห็นทางเดินแล้ว" ภูธรพูดพร้อมกับเอาของที่ถือมาด้วยไปวางไว้

"ถ้างั้นผมกลับก่อนนะครับ" พูดจบเขาก็เดินกลับมาที่บ้านของตัวเอง พอมาถึงมือหนาก็ล้วงเอาสิ่งที่ยัดเข้าไปไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมาดู

"สองขีด??!!" เขาจำได้แม่นเลยที่คนขายบอกว่าถ้ามันขึ้นสองขีดหมายถึงว่าแฟนของเขากำลังตั้งครรภ์ ชายหนุ่มเงยหน้ามองไปที่บ้านหลังนั้น เห็นเธอกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ที่บ่อน้ำ

"หำอยู่นี่เองเหรอลุงว่าจะ....เอ้าา มันจะรีบไปไหนของมัน" ลุงพงษ์ได้แต่มองตามหลังหลานชายที่รีบวิ่งไปบ้านหลังนั้น

"ทำอะไรของเธอ"

"นายมาทำไม" ได้ยินเสียงของเขาเธอก็รีบหันไปมองที่บันได กลัวว่าพ่อจะลงมาเร็ว เพราะท่านแค่ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

"เอาเชือกมานี่"

"ฉันทำเองได้"

"ทำเองได้ยังไงเอามา" เขาแย่งเชือกมาจากมือของเธอแล้วก็สาวน้ำขึ้นมาให้

พอเขาตักน้ำใส่ถังจนเต็ม มิลานกำลังจะมาหิ้วไปใส่ตุ่ม แต่เหนือตะวันก็ห้ามไว้อีกครั้ง

ชายหนุ่มหิ้วน้ำมาเทใส่ตุ่มรอบที่สาม พ่อของเธอก็ลงมาเพราะยังไม่ได้ทานข้าวเย็นกัน

แต่เขาก็ไม่สนใจยังตักน้ำให้เธอต่อจนเต็มตุ่ม

"ไอ้หนุ่มคนนี้มันขยันดีนะคุณ"

"ใครเขาก็ทำได้แค่ตักน้ำ"

มิลานถึงกับหันไปมองหน้าของผู้เป็นพ่อ ..นี่ขนาดท่านยังไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ถ้ารู้อะไรมันจะเกิดขึ้น

พอทำเสร็จเขาก็เห็นว่าไม่มีอะไรที่หนักอีก เหนือตะวันก็เลยเดินออกมาพร้อมกับถังที่ใช้สำหรับตักน้ำ ถ้าทิ้งมันไว้ที่บ่อเธอคงจะตักมันอีกแน่

หญิงสาวเดินมาดูว่าเขาเอาไปทำไม สายตามองต่ำลงไปเห็นข้อความที่เขาใช้ถ่านไฟดำๆ เขียนไว้ข้างบ่อน้ำ มิลานรีบหาอะไรมาลบรอยที่เขาเขียนออก เพราะกลัวว่าพ่อจะมาเห็น

21 : 00 น. ถ้าเป็นกรุงเทพฯก็คงจะยังไม่ดึก แต่ที่นี่แค่ทุ่มหรือสองทุ่มก็ดึกมากแล้ว และเวลานี้พ่อกับแม่ของเธอก็นอนหลับไปแล้ว เพราะทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน ส่วนลูกสาวค่อยๆ ย่องลงมาข้างล่าง

"อุ๊ย" หญิงสาวตกใจเท้ายังไม่ถึงพื้นเลยก็ถูกใครบางคนคว้าเข้าไปกอด "นายนัดลงมามีอะไร" ใช่แล้วข้อความที่เขาเขียนไว้ ก็คือให้เธอลงมาหาตอนที่พ่อของเธอหลับไปแล้ว

"อะไร" มิลานมองดูว่าเขายื่นอะไรมาให้

"ก็ที่วัดไข้น่ะสิ พูดผิด..ที่ตรวจครรภ์" เขายังเอามันไว้ในกระเป๋ากางเกง และก็ส่งมันให้เธอดู

ถึงแม้ว่าจะไม่มีแสงไฟ แต่ก็ยังพอมีแสงจากดวงดาวและดวงจันทร์ให้เห็นอยู่บ้าง

"มันคงจะคลาดเคลื่อนตอนที่นายอมมันเข้าไป" เธอไม่อยากจะยอมรับว่าตัวเองกำลังท้อง เพราะเห็นได้ชัดว่ามันขึ้นสองขีด

"พรุ่งนี้เราจะไปตรวจที่โรงพยาบาลกัน"

"ฉันไม่ไป"