บทที่ 59

หญิงสาวไม่รอช้าเดินมุ่งหน้าเข้ามาในหมู่บ้าน ..ในระหว่างที่เดินมาก็คิดถึงทุกครั้งเวลาที่เขาตั้งวงดื่มเหล้า ก็จะมีผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่เคียงข้าง

"ทำไมวันนี้มึง ดูแปลกๆ วะ" เสกสรรถามเพื่อน ที่เอาแต่ดื่มเอาดื่มเอาจนเหล้าไม่พอกิน

"กูแปลกตรงไหน? ตรงไหนที่กูแปลก!!"

"อ้าวไอ้นี่..พูดแค่นี้ก็ต้องใส่อารมณ์ด้วย"

"สั่งแม่ค้าไปนานแล้ว ทำไมถึงยังไม่มาอีก" พอเหล้าหมดพวกเขาก็จะตะโกนไปร้านค้าที่อยู่ใกล้ๆ เพื่อสั่งให้แม่ค้านำมาส่งให้

"ไอ้พวกนี้เมาแล้วชอบเสียงดัง" มันคือเสียงป้าร้านค้าที่กำลังเตรียมกับแกล้ม และชุดโซดาพร้อมเหล้าน้ำแข็งกำลังจะเดินมา เพราะติดลูกค้าคนอื่นอยู่

"ป้าจะไปไหนคะ"

"ก็เอาไปให้ไอ้เสกกับไอ้เหนือนั่นแหละ"

"เดี๋ยวฉันเอาไปให้"

"ไม่เป็นไรหรอกลำบากเอ็งเปล่าๆ"

"เอามาเถอะป้า เดี๋ยวฉันเอาไปให้" ว่าแล้วตั๊กแตนก็แย่งของในมือป้ามา เพราะสายตามองไปที่เสาไฟส่องสว่างเห็นใครบางคนกำลังเดินมาพอดี

"ทำไมไม่ชวนกันบ้างล่ะคะ" เดินเข้ามาถึงตั๊กแตนก็รีบเข้าไปนั่งข้างเหนือตะวัน ซึ่งตอนนี้แอลกอฮอล์ได้เข้าสู่ร่างกายไปเยอะแล้ว

"ไอ้เหนือเมียมึงมา"

"เมียที่ไหน..เหอะมึงจะเอาคืนกูล่ะสิ!" ว่าแล้วเหนือตะวันก็จับเหล้าแก้วที่ตั๊กแตนเพิ่งจะชงให้ขึ้นมาใส่ปาก แล้วแถมตั๊กแตนยังนั่งเอาแก้มแนบกับไหล่ มือคล้องแขนของเขาไว้

"กูไม่ได้จะเอามึงคืนเลยนะเว้ย มึงหันไปดูสิเมียมึงอยู่ข้างหลังนี่เอง"

เขาหันกลับไปในขณะที่แก้วเหล้ายังอยู่ในปาก

พ๊วด!

"ว๊ายยย" แต่ฝั่งที่เขาหันมีตั๊กแตนนั่งเบียดอยู่ก็เลยโดนเข้าไปเต็มๆ

"มิลาน" เขารีบลุกออกจากตั๊กแตน แล้วเดินตรงเข้าไปหาเธอ

"สนุกไหม"

"มะ..ไม่เลยจ้า"

"แต่ดูท่าทางคงจะสนุกนะ กินเหล้าเคล้าผู้หญิงแบบนี้" สายตางามมองไปที่วงเหล้า แต่ที่จริงไม่ได้มองวงหรอก มองผู้หญิงที่กำลังเช็ดเหล้าออกจากเนื้อตัวของตัวเองมากกว่า

"ตั๊กแตนก็เพิ่งมา ไม่นานนี้เอง"

"ถ้าฉันไม่มาเห็นคงจะนานกว่านี้ใช่ไหมล่ะ" ทำไมเธอจะไม่เห็นตอนที่ตั๊กแตนรีบถือเหล้าเข้ามาในวงของเขา และมิลานก็รู้ดีว่าตั๊กแตนคงเห็นเธอแล้วถึงทำท่าทางแบบนี้เพื่อยั่วอารมณ์

"จะรีบเก็บไปไหน" ตั๊กแตนถามเสกสรรเพราะเห็นกำลังเก็บของบนโต๊ะ

"ไม่เห็นหรือไงว่าวงแตกแล้ว"

"พี่เหนือคะไม่กินต่อแล้วเหรอ" นี่แหละมันคือสิ่งที่ตั๊กแตนอยากจะเห็น ..ตั๊กแตนเริ่มสุมไฟเข้าไปอีก เพราะร้อยทั้งร้อยผู้หญิงถ้าเห็นแบบนี้คงรับไม่ได้อยู่แล้ว

"แตนทำอะไร" เสกสรรสะกิดตั๊กแตนไว้ เพราะเห็นว่าผัวเมียเขากำลังมีปากเสียงกัน

"ยังไงคะจะกลับไปกินต่อไหม" เธอหันมาพูดกับเขาที่ดูจะแคร์เธอมากกว่า

"อย่าใจแคบมากนักเลยผู้ชายเขากำลังสนุกสังสรรค์เฮฮากัน มีเมียมาตามแบบนี้ก็หมดสนุกน่ะสิ" ตั๊กแตนจงใจพูดให้มิลานอารมณ์ขึ้นด้วยเหตุผลบางอย่าง..เพราะ

"ขอบใจนะที่ยังจำได้ว่าฉันเป็นเมียของเขา แต่เธอล่ะเป็นอะไรกับเขา"

"เมื่อกี้ลูกว่าอะไรนะ?" ทั้งสองรีบหันไปมอง เพราะเสียงนั้นเธอจำได้แม่นว่าเป็นเสียงของใคร

"คุณพ่อ?"