บทที่ 6 : น่ารังเกียจและไร้ยางอาย

เมื่อเห็นโรสลีเดินเข้ามาพร้อมกับมีดในมือ ดลธีรีบพยุงตัวเองขึ้นและปีนออกจากเตียงโดยหลบมีด เธอเอาหลังพิงกับกำแพงและพูดอย่างเยาะเย้ยว่า “โรสลี เธอล้มเหลวในการต่อสู้ของเรามาตลอด แม้ว่าตอนนี้ฉันจะท้องแล้ว เธอคิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้นที่จะฆ่าฉันเหรอ?”

“เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นหรือ ชีวนัยจะมองว่าฉันเป็นคนเลวถ้าฉันฆ่าเธอ”

โรสลีโบกมีดในมือของเธอและหัวเราะอย่างมีชัย ทันใดนั้น เธอแทงมีดคมเข้าที่ท้อง แทงเข้าไปลึกสองนิ้ว

เลือดสีแดงสดพุ่งออกมาจากบาดแผลที่ท้องของเธอ ชุดขาวของเธอกลายเป็นสีแดงทันที มันเป็นภาพที่น่าสยดสยอง

เมื่อถึงจุดนั้น ดลธีก็เข้าใจทุกอย่างในที่สุด

โรสลีเกลียดสีขาวมาโดยตลอด เธอเลือกที่จะสวมชุดสีขาวไปที่วอร์ด เพื่อที่ชีวนัยจะสังเกตเห็นสภาพที่น่าสังเวชของเธอในทันที ทำให้ดลธีเป็นแพะรับบาป

หลังจากทราบแรงจูงใจที่ซ่อนเร้นของโรสลี ดลธีก็ขดริมฝีปากเยาะเย้ย

ด้วยการแสดงที่แย่เช่นนี้ ชีวนัย สามารถมองทะลุผ่าน โรสลี ได้อย่างง่ายดาย ถ้าเขาใส่ใจในรายละเอียดมากขึ้นอีกเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม ชีวนัยไม่เคยสนใจดลธีเลย เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับดลธีที่จะถูกทำให้เป็นแพะรับบาปเพราะทำร้ายโรสลี

สำหรับ ชีวนัย การแทรกแซงของ ดลธี ทำให้เขาต้องแยกจากคนรักของเขา เขาถือว่าดลธีเป็นผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวและไร้ความปราณีมาโดยตลอดที่ฉีกเขาและโรสลีให้แตกแยก

ตอนนี้โรสลีได้รับบาดเจ็บ สิ่งต่างๆ ก็มีแต่จะแย่ลงไปอีก ตอนนี้เธอจะกลายเป็นคนที่พยายามฆ่า

ขณะอยู่ในภวังค์ ดลธีได้ยินเสียงกรีดร้องของโรสลี

“พี่สาว ทำไมถึงทำเช่นนี้ ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอแทงฉันด้วยมีดนั้น! เราเป็นพี่น้องกัน…”