บทที่ 3

จู่ๆ สาวน้อยใบหน้างามจิ้มลิ้มก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา นางดูประหลาดใจแกมยินดีที่พบหลินเหยียน

“นายน้อย ในที่สุดท่านก็กลับมาเสียที ข้านึกว่าท่านหายไป ข้ากังวลเหลือเกิน!”

จู๋เซียงหอบหายใจ แต่เมื่อหญิงสาวเห็นหลินเหยียนแล้ว นางก็ดูโล่งใจกว่าเดิมมาก

หัวใจหลินเหยียนอ่อนยวบยามจ้องมองจู๋เซียง นางน่าจะเป็นคนเดียวในตระกูลหลินอันยิ่งใหญ่ที่ห่วงใยเขา

สีหน้าจู๋เซียงค่อยๆ หมองลง

"นายน้อยเจ้าคะ ตระกูลหลินตัดเบี้ยหวัดและสวัสดิการของพวกเราแล้ว การเงินของเรา..."

จู๋เซียงไม่ได้เอ่ยปากต่อ แต่หลินเหยียนเข้าใจดีว่าพวกเขากำลังมีปัญหาทางการเงิน

ทั้งคู่ต้องรีบหาวิธีหาเงินโดยเร็ว ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัวชายหนุ่ม หลินเหยียนหยิบโอสถออกมาจากกระเป๋าเสื้อทันที

โอสถเม็ดหนึ่งเปล่งแสงสีฟ้าจางๆ จรุงกลิ่นสมุนไพรหอมเย้ายวน

มองปราดเดียวจู๋เซียงก็จดจำโอสถนี้ได้ นางหน้าซีดเอ่ยประท้วงว่า

“นายน้อย ไม่ได้นะเจ้าคะ! โอสถชำระไขกระดูกเป็นโอสถที่ล้ำค่ามาก มีไว้เพื่อเพิ่มพูนพลังยุทธของท่าน ไม่ใช่เพื่อแลกเป็นเงิน!”

ตระกูลหลินมอบโอสถชำระไขกระดูกให้หลินเหยียนตอนที่เขายังเป็นผู้สืบทอดตระกูล โอสถนี้มีค่าสำหรับชายหนุ่มมาก

มีแค่หลินเหยียนและหลินเทียนโย่ว ผู้สืบทอด 2 คนเท่านั้นที่ได้รับโอสถหายากเช่นนี้ทุกๆ 6 เดือน

ตระกูลหลินมีครอบครองแค่ 6 เม็ด

เนื่องจากนักแปรธาตุหาได้ยากยิ่ง ผู้มีพรสวรรค์จึงถูกสำนักใหญ่ดึงตัวไปร่ำเรียน

นักแปรธาตุไร้สำนักไม่เคยปรากฏในมณฑลซุนมาก่อน รวมถึงทั้งแคว้นเยว่หมิงด้วย

แม้บางครั้งโอสถชำระไขกระดูกจะมีขายในท้องตลาดมณฑลซุน ตระกูลมั่งคั่งเฉกเช่นตระกูลหลินก็จะกว้านซื้อทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

โอสถทุกเม็ดที่วางขายล้วนมาจากสำนักทั้งสิ้น ดังนั้นโอสถชำระไขกระดูกที่อยู่ตรงหน้าหลินเหยียนจึงมีมูลค่าสูงลิ่วอย่างน้อยหลายร้อยทีเดียว

"ไม่ต้องห่วงจู๋เซียง ข้ามีแผนการแล้ว!"

หลินเหยียนยิ้มแย้ม ขณะความคิดหนึ่งปรากฏในหัว

เงาบุรุษกลืนกินมังกรในคุกลึกลับคือของวิเศษซึ่งช่วยถอดรหัสและมีประโยชน์นานัปการ บางทีมันอาจสามารถถอดรหัสสูตรหลอมโอสถก็เป็นได้

หลินเหยียนพลันรู้สึกตื่นเต้นที่คุยเรื่องนี้กับจู๋เซียง เขาตั้งตารอเรื่องน่าประหลาดใจไม่คาดคิดที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต

"จู๋เซียง วางใจเถิด ข้าจะแก้ปัญหาเรื่องเงินเอง!"

หลินเหยียนหาสถานที่ห่างไกลแห่งหนึ่งเพื่อเข้าไปในคุกกลืนกินมังกร คุกแห่งนี้ยังคงเหมือนเดิมไม่เแปรปลี่ยน อากาศก็ร้อนอบอ้าวเช่นเดิม

หลินเหยียนหยุดยืนเบื้องหน้าเงาบุรุษกลืนกินมังกร และพยายามหาวิธีใช้งานมัน

พอชายหนุ่มหยิบโอสถชำระไขกระดูกออกมา โอสถก็เริ่มสั่นไหวทั้งที่ไม่มีกระแสลม จากนั้นเม็ดโอสถพลันลอยขึ้นกลางอากาศ

เงาบุรุษกลืนกินมังกรยื่นมือออกมา ใช้สองนิ้วคีบโอสถชำระไขกระดูกประคองในฝ่ามือ ทำให้หลินเหยียนตกตะลึงพรึงเพริดอย่างสิ้นเชิง

เขากำลังประสบพบปาฏิหาริย์

เงาบุรุษกลืนกินมังกรยกมือขึ้นสูง แสงส่องสว่างวูบหนึ่ง หม้อหลอมโอสถสีขาวอมเทาปรากฏขึ้นในมือ

ขณะเดียวกันมืออีกข้างของเงาบุรุษกลืนกินมังกรกำลังโบกสะบัดกลางอากาศ

ลำแสงหลากสีสันพุ่งปรี่จากด้านหลังของเงา แสงมากมายเต้นระริกยามที่เปิดเผยความลับอันน่าตื่นตาตื่นใจ

ภายในแสงเหล่านั้นคือสมุนไพรหลายชนิดที่หลินเหยียนไม่รู้จักมาก่อน

ก่อนที่หลินเหยียนจะมีปฏิกิริยา เงาบุรุษกลืนกินมังกรก็ยกหม้อหลอมโอสถขึ้นสูง เปลวไฟพวยพุ่งจากด้านล่างหม้อ มันลุกไหม้อย่างต่อเนื่อง

เงาขยับเคลื่อนไหว บรรจงเทวัตถุดิบสมุนไพรลงในหม้อตามลำดับ

มันควบคุมความร้อนเคี่ยววัตถุดิบ แล้วหลอมโอสถเป็นเม็ด

หลินเหยียนเฝ้ามองการเคลื่อนไหวของเงาบุรุษกลืนกินมังกรและรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว ถึงชายหนุ่มจะไม่เคยหลอมโอสถมาก่อน แต่เขารู้ดีว่ากระบวนการเหล่านี้ยุ่งยากซับซ้อนแค่ไหน

นักแปรธาตุหาได้ยากเพราะมี 3 สิ่งที่พวกเขาต้องควบคุมให้แม่นยำ

การควบคุมความร้อนคือการควบคุมขนาดไฟในการเล่นแร่แปรธาตุให้อยู่ในอุณหภูมิที่เหมาะสม