บทที่ 1007 ตำนานบทใหม่ หรือดาวตกที่ปรากฏครั้งเดียว

เยี่ยนจ้าวเกอปลดดาบอีกาทองผลาญฟ้าของเขาสามขา แส้มังกรดำของชิงซู่จื่อ อาภรณ์เต๋าครองสติของนักพรตเซียนหลาน ยึดอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงเจ็ดชิ้นมาจากมือของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ทิศใต้

ยังไม่พูดถึงคนที่เขาสังหาร แค่นำสินสงครามเหล่านี้ออกจากทิศใต้ ก็ทำให้เขตเพลิงทักษิณได้รับความเสียหายอย่างใหญ่หลวงแล้ว

ภายใต้การนำของเขาโถงทอง การโจมตีฝั่งทิศใต้ตามหลังของจอมยุทธ์เขตตะวันอาคเนย์ราบรื่นถึงขีดสุด

ไม่ใช่แค่เขากว่างเฉิงสะกดเนินต้นจักรพรรดิอย่างสมบูรณ์เท่านั้น จอมยุทธ์ฝั่งตะวันออกเฉียงใต้คนอื่นๆ ก็ได้เปรียบในการต่อสู้กับจอมยุทธ์ทิศใต้เช่นกัน

โดยเฉพาะเส้นทางที่มุ่งหน้าไปทางตะวันตกเลียบเขารอบวง เทือกเขาสันติภาพ และที่ราบกว่างเย่ว์ เมื่อเดินบนเส้นทางที่เยี่ยนจ้าวเกอใช้กลับฝั่งตะวันออก จอมยุทธ์ทิศตะวันออกเฉียงใต้ก็เคลื่อนไหวได้อย่างผ่อนคลายและมีความสุข

จอมยุทธ์ทิศใต้ที่ถูกเยี่ยนจ้าวเกอถอนรากถอนโคนรอบหนึ่ง ยากจะรวมกลุ่มกันต้านทานอย่างมีประสิทธิภาพได้อีก

‘คุณสมบัติไม่เลว’ เยี่ยนจ้าวเกอมองพัดห้าหงส์เพลิงในมือ อดหัวเราะขึ้นไม่ได้ ‘ฟุ่มเฟือยจนเคยตัว ลูกหลานล้างตระกูลอย่างข้าเกรงว่าจะเรียกคำด่าทอของผู้คนจำนวนไม่น้อย’

หลังจากพักผ่อนอยู่ระยะหนึ่ง เยี่ยนจ้าวเกอค่อยฟื้นฟูปราณกำเนิดกลับมาได้

ครั้นรู้สึกว่าตัวเองเตรียมตัวดีแล้ว เยี่ยนจ้าวเกอก็ส่งพัดห้าหงส์เพลิงเข้าไปในรูบนกงจักรมหาประกายกาฬที่สลักวิชากลืนกิน

ตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกอไม่จำเป็นต้องใช้วิธีโจมตีเพื่อกระตุ้นให้กงจักรมหาประกายกาฬโต้ตอบเพราะถูกกดดันอีก

ขณะนี้เขากับกงจักรมหาประกายกาฬได้เริ่มสร้างการเชื่อมโยงส่วนหนึ่งขึ้นแล้ว

เขาสั่งความคิด กงจักรมหาประกายกาฬพลันสั่นไหวเบาๆ แม้ว่าจะไม่ได้ฟังคำสั่งของตนทั้งหมด แต่ว่าครั้งนี้มันก็กลืนกินพัดห้าหงส์เพลิงที่มาหาด้วยตัวมันเอง

จิตแห่งพลังที่แฝงอยู่ในพัดห้าหงส์เพลิงกลายเป็นเงาแสงหงส์เพลิงด้านในที่ว่างกลางจักรวาล ด้านในรูบนกงจักรมหาประกายกาฬ

กงจักรมหาประกายนกาฬมีการเคลื่อนไหวเล็กน้อย แต่ไม่ได้รุนแรง

เยี่ยนจ้าวเกอทราบว่า วิชาธรรมประกายในสิบสองวิชาประกายกาฬกำลังทำงานอยู่

ธรรมประกาย วิชาอันดับที่แปดในสิบสองวิชาประกายกาฬ

วิชาแสงสว่างสาดส่องในคัมภีร์ของสำนักแสงสว่างที่เคยอยู่บนทะเลหวงเจียก็มีที่มาจากมัน

วรยุทธ์อย่างร่างแสงสว่างไร้วันดับ และฝ่ามือแสงสว่างไร้สิ้นสุดก็เกิดขึ้นจากมันเหมือนกัน

แสงสว่างสาดส่อง เป็นอนันต์ไร้วันดับ

ผู้ฝึกปรือจะมีลมหายใจยาวยิ่ง ญาณจริงแท้เปี่ยมล้น ถนัดการต่อสู้ยืดเยื้อ ขณะเดียวกันก็มีพลังป้องกันแข็งแกร่งถึงขีดสุด

จุดเด่นส่วนหนึ่งที่อยู่ในจิตพลังมีส่วนคล้ายกันกับม้วนคัมภีร์ร่างหงส์เพลิงของเนินต้นจักรพรรดิ ถึงแม้จะสู้ม้วนคัมภีร์ร่างหงส์เพลิงไม่ได้ แต่ก็โดดเด่นถึงที่สุด

กระนั้นแม้จุดเด่นภายนอกจะคล้ายกัน แต่ว่าหลักการภายในกลับแตกต่างกัน

ดังนั้นหลังจากกงจักรมหาประกายกาฬสั่นไหวเสร็จ มันก็สงบลงอีกครั้ง

วิธีการเซ่นหลอมอาวุธเซียนชิ้นนี้ คือการศึกษาและหลอมผสมจิตแห่งหลักการจากวรยุทธ์ชนิดอื่นๆ สุดท้ายเพิ่มระดับตัวเอง ไม่ได้แยกวรยุทธ์อื่นๆ ออกเป็นส่วนๆ

เพราะฉะนั้นในตอนที่เป้าหมายไม่อาจเพิ่มระดับของตัวมันได้ มันก็จะไม่เคลื่อนไหว

พัดห้าหงส์เพลิงในตอนนี้กับกระบี่ทะเลม่วงเมื่อครู่ ต่างเป็นเพราะสาเหตุนี้

เพียงแต่ว่าเยี่ยนจ้าวเกอเดิมทีคิดใช้พัดห้าหงส์เพลิงเป็นสะพานและสื่อกลาง เพื่อมอบจิตแห่งวรยุทธ์ของตัวเองให้แก่กงจักรมหาประกายกาฬ

เพียงแต่ไม่ใช่คัมภีร์นภาไร้ขอบเขต

เหตุผลไม่ใช่สิ่งอื่นใด แต่เป็นเพราะคัมภีร์นภาไร้ขอบเขตสูงล้ำเกินไป

ข้อแรก เยี่ยนจ้าวเกอยังศึกษาทำความเข้าใจมันอย่างต่อเนื่อง ข้อสอง คัมภีร์นภาไร้ขอบเขตเหนือกว่าวิชาไร้ขอบเขต ซึ่งเป็นวิชาสุดท้ายในสิบสองวิชาประกายกาฬมากเกินไป

หากผสมมั่วซั่ว สุดท้ายคัมภีร์นภาไร้ขอบเขตอาจเปลี่ยนจากแขกเป็นเจ้าบ้าน

แต่ว่าพื้นฐานของกงจักรมหาประกายกาฬท้ายที่สุดแล้วก็อยู่ที่สิบสองวิชาประกายกาฬ

ตัวเยี่ยนจ้าวเกอที่มีคัมภีร์นภาไร้ขอบเขตเป็นรากฐาน แต่ไม่ได้ผลักเปิดประตูเซียน ไม่อาจเซ่นหลอมอาวุธเซียนสำเร็จได้

ผลลัพธ์สุดท้ายจากการที่แขกชิงตำแหน่งของเจ้าบ้านคือ สองฝ่ายจะได้รับบาดเจ็บ ความสัมพันธ์ถูกตัดขาด

แต่พร้อมกับที่พลังฝึกปรือของเยี่ยนจ้าวเกอยิ่งมายิ่งมากขึ้น กงจักรมหาประกายกาฬก็ยิ่งมายิ่งเข้าใกล้ความสมบูรณ์ ให้ดีที่สุดก่อนที่จะเก้าเท้าก้าวสุดท้ายเข้าประตู เรื่องราวอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี