บทที่ 1008 ภรรยาตระกูลเยี่ยน

ตอนที่เพิ่งมาถึงทะเลหวงเจียเป็นครั้งแรก เยี่ยนจ้าวเกอยังมีพลังฝึกปรือต่ำต้อย มีพลังไม่มากนัก

ตอนแรกสำนักแสงสว่างซึ่งเป็นศัตรูที่ร้ายกาจมีความเป็นไปได้ที่จะส่งผลคุกคามต่อเขากว่างเฉิง มีดแล่เนื้อลอยอยู่เหนือโลกแปดพิภพ พร้อมจะตกลงมาตลอดเวลา

ในตอนนั้นเยี่ยนจ้าวเกอเปลี่ยนแปลงทิศทางระหว่างขุมกำลังใหญ่ในทะเลหวงเจีย ขยายพื้นที่ในการเคลื่อนไหวให้แก่ตัวเอง

ระหว่างนี้เขาทำลายการวางค่ายกลสืบทอดฟ้าของราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋อง ในขณะเดียวกันก็ยังสังหารคนของอีกฝ่ายไปมากมาย ความแค้นจึงยิ่งมายิ่งล้ำลึก จนอยู่ในขั้นเจ้าตายข้ารอด

ในตอนนั้นเยี่ยนจ้าวเกอไม่สนว่าไฉนจักรพรรดิเอกภพกำเนิดจึงลองให้พวกผู้วิเศษเซิงมาวางค่ายกลสืบทอดฟ้าบนทะเลหวงเจีย และไม่สนว่าเหตุใดจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่คนนั้นจึงยึดติดการตามหามารดาแห่งแผ่นดิน หนึ่งในสี่เทวราชแห่งสำนักเต๋าในตำนานนัก

นั่นเป็นปัญหาที่ประมุขอาคเนย์เฉาเจี๋ยก็ใคร่ครวญเช่นกัน

สิ่งที่เยี่ยนจ้าวเกอจำเป็นต้องพิจารณามีแค่จะเพิ่มพลังของตัวเอง และจะรับมือการคุกคามที่ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องนำมาอย่างไร

แต่เมื่อมาถึงตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิเอกภพกำเนิดตรงๆ ค่ายกลสืบทอดฟ้าที่ตอนแรกเขาไม่ได้ใส่ใจก็กลายเป็นจุดรวมศูนย์อีกครั้ง

เหตุใดจักรพรรดิเอกภพกำเนิดจึงส่งคนมาว่างค่ายกลสืบทอดฟ้า

เหตุใดสถานที่วางค่ายกลจึงคล้ายกับต้องเป็นทะเลหวงเจียในเขตตะวันอาคเนย์เท่านั้น

เหตุใดหลังจากได้รับการขัดขวางแล้ว จักรพรรดิสำนักเต๋าผู้นี้จึงถือสาเช่นนี้ ไม่ยอมปล่อยวางเช่นนี้

นอกจากจักรพรรดิเอกภพกำเนิดแล้ว ปฏิกิริยาของคนอื่นก็แปลกประหลาดเช่นกัน

ประมุขอาคเนย์เฉาเจี๋ยเป็นผู้ฝึกกระบี่ แต่ว่าหลายๆ ครั้งล้วนเยือกเย็น ใช้ท่าทีถ้าผู้คนสะดวกสบายตนก็สะดวกสบาย แต่ในฐานะที่เป็นผู้ปกครองเขตหนึ่ง และเป็นผู้ฝึกกระบี่คนหนึ่ง หากถูกยั่วยุขึ้นมาจริงๆ จะกลายเป็นคนยอมหักไม่ยอมงอ

แม้ว่าจะต้องเผชิญกับจักรพรรดิเซียนจริงแท้ที่ได้ผลักเปิดประตูเซียน ก็ไม่ยอมรับความอัปยศ ทว่าหลังจากที่ทราบถึงการดำรงอยู่ของค่ายกลสืบทอดฟ้าแล้ว เฉาเจี๋ยยังคงอนุญาตให้พวกคังผิงแห่งราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องวางค่ายกลบนทะเลหวงเจียต่อ

เพียงแต่ว่าการดำรงอยู่ของเยี่ยนจ้าวเกอและเขากว่างเฉิง ทำให้ราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องล้มเหลวตั้งแต่ต้นจนจบ

เยี่ยนจ้าวเกอกับเขาโถงทองมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ในที่ลับของเขาโถงทองก็มีคนเอนเอียงมาทางเขากับเขากว่างเฉิงอยู่บ้าง โชคดีที่เขตตะวันอาคเนย์และเขตเพลิงทักษิณเกิดสงครามขึ้น และเนินต้นจักรพรรดิก็อยากกำจัดเยี่ยนจ้าวเกอให้เร็วที่สุด

ตอนที่จักรพรรดิเอกภพเปิดสงครามระหว่างฝั่งตะวันออกเฉียงใต้กับฝั่งทิศใต้ ขณะที่สะกดประมุขอาคเนย์เฉาเจี๋ย และอาศัยประมุขทักษิณจวงเซินจัดการจอมยุทธ์ฝั่งตะวันออก ก็จัดการเยี่ยนจ้าวเกอกับเขากว่างเฉิงไปด้วย

การกระทำนี้กลับสะกิดความโกรธของประมุขอาคเนย์จวงเซิน เขาขอความช่วยเหลือจากจักรพรรดิแพร สุดท้ายกดดันจักรพรรดิเอกภพและประมุขทักษิณจวงเซินให้ถอยไปได้

ยอดฝีมือระดับสุดยอดที่เหลืออยู่บนโลกซ้อนโลกไม่สนับสนุนและไม่ก้าวก่ายเรื่องนี้

ตามเหตุผลแล้ว การตามหามารดาแห่งแผ่นดินที่ไม่มีข่าวคราวมาโดยตลอด ถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรบสำนักเต๋าทั้งหมด

เยี่ยนจ้าวเกอเชื่อว่าคนที่มีวิธีในหมู่ยอดฝีมือที่สุดยอดที่สุดของสำนักเต๋าล้วนลองออกตามหา แต่ในสายตาของยอดฝีมือระดับสุดยอดคนอื่นๆ บนโลกซ้อนโลก การกระทำของจักรพรรดิเอกภพกำเนิดกลับดูเหมือนเรื่องส่วนตัวมากกว่า

ดังนั้นจึงมีแต่จักรพรรดิแพรงามที่สอดมือเข้ามาในเรื่องนี้ เพราะความสัมพันธ์ส่วนตัวกับประมุขอาคเนย์เฉาเจี๋ย

ในเมื่อเป็นเรื่องส่วนตัว แล้วสาเหตุแรกคืออะไร

ในตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกอที่ต้องเผชิญหน้ากับความคมกล้าของจักรพรรดิที่กลายเป็นเซียนผู้นั้นตรงๆ กำลังรู้สึกสนใจในเรื่องนี้ยิ่ง

“เรื่องนี้ข้าจะรับผิดชอบเอง” เยี่ยนตี๋รู้สึกสนใจเช่นกัน เขาเก็บหยกชิ้นนั้นไว้

เยี่ยนจ้าวเกอลุกขึ้น “เช่นนั้นข้าข้าตัวลงไปยังโลกผืนสมุทรก่อน”

เยี่ยนตี๋พยักหน้า “อืม วางใจเถอะ”

“ว่ากันตามตรง ยังวางใจไม่ได้ แต่ไม่ใช่ไม่วางใจที่นี่” เยี่ยนจ้าวเกอหัวเราะอย่างหนักใจ “แม่นางกวนอวี่ลั่วทางฝั่งเหนือส่งข่าวกลับมาว่า ‘ประตู’ ที่อวิ๋นเซิงเข้าไป อย่างน้อยต้องใช้เวลาอีกหลายปีจึงจะมีโอกาสเปิดขึ้นใหม่”