บทที่ 1127 นิวาสสถานของประมุขที่อลังการที่สุดในประวัติศาสตร์

“สหายร่วมเส้นทางเยี่ยนมีความคิดเช่นนี้ ทั้งยังช่วยเหลือข้า ฟู่ถิงซาบซึ้งยิ่ง”

ฟู่ถิงพูดพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “เพียงแต่คนอื่นๆ ในโลกซ้อนโลก ใช่ว่าจะมีความคิดเหมือนกัน”

เห็นได้ชัดว่านางพิจารณาแล้ว ว่าในการต่อสู้ของจักรพรรดิแพรขาวดำนี้ ยอดฝีมือระดับสุดยอดคนอื่นๆ บนโลกซ้อนโลกใช่ว่าจะสนับสนุนจักรพรรดิแพรอาภรณ์ขาว

ดูจากมุมมองด้านการพัฒนา การคบหากับจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำจะได้ประโยชน์ในอนาคตมากกว่า ถึงอย่างไรนั่นก็เป็นว่าที่กษัตริย์

ส่วนจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำอนาคตจะมุ่งไปยังทิศทางใด เกรงว่าตัวเขาก็ยังไม่รู้

น้ำใจของจักรพรรดิผู้หนึ่งย่อมล้ำค่า แต่ว่าเทียบกับน้ำใจของกษัตริย์ผู้หนึ่งแล้ว กลับด้อยกว่า

“คนส่วนใหญ่จะรักษาท่าทีคอยดูอยู่ด้านข้าง” เยี่ยนจ้าวเกอยักไหล่ “คนที่จะหาเรื่อง เกรงว่าจะเป็นคนที่ก่อนหน้านี้มีความขัดแย้งด้วย แน่นอนว่าไม่นับเฉินเฉียนหัว”

เขามองเมิ่งหว่านที่อยู่ด้านข้าง “อืม พวกเจ้าคุยกันเถอะ ข้าจะออกไปคุยกับท่านพ่อ”

ฟู่ถิงกับเมิ่งหว่านมองกันไปมา สายตาซับซ้อนถึงขีดสุด

แต่ทั้งสองก็เป็นคนเยือกเย็นและมีเหตุผล เยี่ยนจ้าวเกอจึงไม่ห่วงว่าปล่อยให้พวกนางอยู่เพียงลำพังแล้ว จะมีใครสักคนในนี้สร้างความลำบากให้แก่อีกฝ่าย

การไม่มีคำพูดจะกล่าว อาจเป็นสถานการณ์ที่ควรเกิดขึ้นมากที่สุด?

สุดท้ายก็ต้องมีวันนี้ ในสถานการณ์เช่นนี้เยี่ยนจ้าวเกอไม่อาจก้าวก่าย

เพียงแต่ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน ไม่มีคนที่สามอยู่รอบๆ อาจจะส่งผลดีต่อการสนทนาของพี่น้องต่างมารดาคู่นี้ก็เป็นได้

เมฆแปลงกำเนิดบานออกเหมือนกับดอกบัว เยี่ยนจ้าวเกอกระโดดออกมาจากด้านใน ตกลงด้านหน้าเยี่ยนตี๋

“ดูจากเรื่องที่จักรพรรดิแพรลงมือกับข้าในนพยมโลก การคาดเดาก่อนหน้าของข้าถือว่าถูกต้องแล้ว”

เยี่ยนจ้าวเกอมองเยี่ยนตี๋ กล่าวว่า “เขาเดินบนเส้นทางไร้รัก คิดจะก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น จำเป็นต้องหลอมเปลี่ยนเมฆแปลงกำเนิดของท่าน”

เจตนาร้ายต่อเยี่ยนจ้าวเกอในนพยมโลกเกิดขึ้นเพราะต้องการเด็ดปีกของเยี่ยนตี๋ กำจัดอุปสรรคของแผนการ

“ต่อให้ข้าจะปกป้องบุตรีของเขาหรือไม่ เขาก็จะมาหาเรื่องอยู่ดีหรือ” เยี่ยนตี๋ได้ยินดังนั้นสีหน้าก็ไม่แปรเปลี่ยน เพียงพยักหน้าเงียบๆ

เยี่ยนจ้าวเกอว่า “วันนี้จักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำกับอาภรณ์ขาวสะกดซึ่งกันและกัน กลับช่วงชิงเวลาให้กับพวกเรา ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดย่อมเป็นจักรพรรดิแพรอาภรณ์ขาวชนะ แต่ว่าไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเขาไปอยู่ที่ใด แต่ก็ไม่มีวิธีการอะไร ได้แต่คอยดูการเปลี่ยนแปลงอย่างสงบ กลับเป็นคนอื่นๆ บางทีนอกจากจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำแล้ว อาจจะมีคนประสงค์ร้ายต่อฟู่ถิงกับเมิ่งหว่าน จำเป็นต้องป้องกันไว้ก่อน”

ชายหนุ่มแจ้งเรื่องที่ตนได้เจอตอนที่เข้าไปในนพยมโลกครั้งนี้ และเรื่องที่ได้ไปเจอมรกตท่องฟ้าหลังจากนั้นให้เยี่ยนตี๋ฟัง

“หลังจากจัดการภารกิจในมือเสร็จ ต้องหาเวลาไปที่มรกตท่องฟ้าสักเที่ยวหนึ่ง” เยี่ยนตี๋มีสีหน้าเสียดายอยู่บ้าง

เขามองเยี่ยนจ้าวเกอ เอ่ยว่า “เรื่องของศิษย์หลานเฟิง รอกษัตริย์เร้นลับออกฌาน หรือรอศิษย์พี่เยว่กลับมาก่อนค่อยตรวจสอบ บางทีพวกเขาอาจจะมีข่าวสารเบาะแสของราชันพระราหูในอดีตมากกว่า เป็นประโยชน์ต่อการตามหาศิษย์หลานเฟิงของพวกเรา”

เยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้าอย่างเงียบงัน

ความจริงบนโลกซ้อนโลกในตอนนี้ มีตัวเลือกที่เป็นไปได้ตัวเลือกหนึ่ง

ครั้งกระโน้นประมุขปฐวีหวังเจิ้งเฉิงเป็นคนที่เคยติดต่อกับราชันพระราหูด้วยตัวเอง ทว่าชายชราผู้นี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้หวังดีกับฝ่ายตนเอง การไปหาข่าวสารที่เขาเท่ากับเป็นการขอหนังจากเสือ

หลังจากจักรพรรดิไร้จำกัดกลับโลกซ้อนโลก คงได้บอกสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับหวังเจิ้งเฉิงแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เยี่ยนจ้าวเกอไปแจ้ง

เปรียบกันแล้ว ถ้าต้องหวังให้หวังเจิ้งเฉงช่วยเหลือ เยี่ยนจ้าวเกอมิสู้อดทนรอกษัตริย์เร้นลับออกฌาน หรือกษัตริย์กระบี่กลับมาจากมิติต่างแดน

แน่นอนว่า ความคิดเหล่านี้ได้แต่เรียกว่าเป็นเรื่องของใครของมัน

เรื่องของเฟิงอวิ๋นเซิง ขึ้นอยู่กับตัวนางเอง คนอื่นๆ คิดช่วยเหลือกลับไม่อาจทำได้

เยี่ยนจ้าวเกอรู้เรื่องนี้อยู่เต็มอก แต่เขาไม่ต้องการไปขบคิด ได้แต่หาวิธีที่ตนสามารถทำได้อย่างสุดกำลัง