บทที่ 1622 เหมือนกันโดยมิได้นัดหมาย

เหล่า​พุทธ​ยืน​เรียง​กัน​ตรงหน้า​ทีปังกร​พุทธะ​ ท่าทาง​แตก​ต่างกัน​ไป​

พอ​ได้ยิน​คำพูด​ของ​ทีปังกร​พุทธะ​ นักบวช​ศาสนาพุทธ​ทั้งหมด​ต่าง​พยักหน้า​รับ​อย่าง​เงียบๆ​

สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ได้รับ​ค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​ มีความมั่นใจ​จะต่อสู้​กับ​ขุม​กำลัง​อื่นๆ​ ไม่ต้อง​หลบซ่อน​ รอ​ถูกกระทำ​ค่อย​ดิ้นรน​อีกต่อไป​

ตอนนี้​พวกเขา​รุก​ถอย​ได้​ตามใจ​ สามารถ​ตั้ง​รับ​และ​โจมตี​ เปลี่ยน​จาก​ถูกกระทำ​เป็น​ฝ่าย​กระทำ​

รุก​สามารถ​วางแผน​ด้วยตัวเอง​ ถอย​สามารถ​เร้น​กาย​เก็บตัว​ ค่อยๆ​ วางแผน​พัฒนา​ต่อไป​

ไม่เหมือนกับ​โถงเซียน​และ​แดน​สุขาวดี​บัว​ขาว​ คิด​จะหา​ความก้าวหน้า​ ต้อง​ขยับขยาย​ดินแดน​ เพิ่มจำนวน​ประชากร​ รวบรวม​พลัง​ศรัทธา​ ไม่อาจ​หลีกเลี่ยง​ความขัดแย้ง​กับ​ขุม​กำลัง​อื่นๆ​

เป็น​เพราะ​เดิน​บน​เส้นทาง​ที่​คล้าย​กัน​ ระหว่าง​พวกเขา​เป็น​ทั้ง​คู่แข่ง​โดยตรง​ และ​เป็น​เป้าหมาย​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​อีก​ฝ่าย​

สงคราม​สร้างเสริม​และ​รวบรวม​ความศรัทธา​ได้​เช่นกัน​

ใน​มุมมอง​หนึ่ง​ สงคราม​ขนาดใหญ่​ที่​ทุกๆ​ ร้อย​ปี​โดยประมาณ​จะเกิดขึ้น​ครั้งหนึ่ง​ระหว่าง​เส้นทาง​นอกรีต​สอง​ฝ่าย​ ต่อให้​กลัว​ว่า​จะแบ่ง​ผล​แพ้ชนะ​สุดท้าย​ไม่ได้​ แต่​ก็​ต้อง​กระทำ​ เพราะ​มีความจำเป็น​ต่อ​การดำรงอยู่​

เป็น​เพราะ​สาเหตุ​หลายอย่าง​ ถ้าสงคราม​ระหว่าง​โถงเซียน​กับ​แดน​สุขาวดี​บัว​ขาว​ต่าง​เข้าสู่​ช่วง​ตัดสิน​ชัยชนะ​จริงๆ​ แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​กับ​เผ่า​ปีศาจ​ยาก​จะนั่ง​มอง​อยู่​เฉย​ๆ

สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ซึ่งก่อนหน้านี้​แทรก​อยู่​ตรงกลาง​คอย​มองหา​โอกาส​รอด​ หลังจาก​ครอบครอง​ค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​ ก็​สามารถ​นั่ง​อยู่​บน​แท่น​ตกปลา​ คอย​มองดู​เสือ​สู้กัน​ได้​แล้ว​

เทียบ​กับ​แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​กับ​เผ่า​ปีศาจ​แล้ว​ สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ใน​ปัจจุบัน​ย่อม​มีอิสระ​กว่า​มาก​

“ก้าว​หนึ่ง​ผิด​ ก้าว​ต่อมา​ก็​ผิด​” วัช​รอ​ภิณฑ์พุทธะ​กล่าว​อย่าง​แช่มช้า “ก่อนหน้านี้​มองข้าม​ผู้สืบทอด​สามพิสุทธิ์​เกินไป​ ตอนนี้​เหมือน​หาง​ใหญ่​ส่าย​ไม่ได้​[1] ต่อให้​คิด​จะร่วมมือ​กับ​เผ่า​ปีศาจ​จัดการ​พวกเขา​ก่อน​ ก็​คล้าย​เลี้ยงลูกเสือลูกจระเข้​แล้ว​”

ไม่ว่า​จะยินดี​หรือไม่​ สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ใน​ปัจจุบัน​ก็​เป็น​ขุม​กำลัง​ยิ่งใหญ่​ระดับ​เดียว​กับ​แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​ และ​เขา​ดารา​ทะเล​ดวงดาว​ใน​ระดับ​หนึ่ง​

ต่อให้​หลาย​ฝ่าย​ร่วมมือ​กัน​ การ​ทำลาย​ขุม​กำลัง​ยิ่งใหญ่​แบบนี้​ ราคา​บางอย่าง​ก็​เป็น​สิ่งที่​จำเป็นต้อง​จ่าย​

ปัญหา​อยู่​ที่​ ผู้ใด​จะแบกรับ​ราคา​นี้​?

ไม่ว่า​ฝ่าย​ไหน​ต่าง​รับ​ฝั่งเดียว​ไม่ได้​

ถึงแม้ใน​สถานการณ์​ที่​ไม่ได้​ตก​ตาย​พร้อมกับ​สำนัก​เต๋า​สาย​หลัก​ ปราณ​กำเนิด​ได้รับ​ความเสียหาย​ใหญ่หลวง​ ต่อจากนี้​ยาม​เผชิญหน้า​กับ​ขุม​กำลัง​อื่นๆ​ ก็​ยาก​จะต้านทาน​ หลีกเลี่ยง​ความล้มเหลว​ไม่ได้​

พูด​ถึงที่สุด​ ระหว่าง​พวกเขา​มีความเกี่ยวข้อง​เป็น​คู่ต่อสู้​กัน​

“เป็น​อาตมา​โลภมาก​ คิด​ช่วงชิง​ค่าย​กล​ลงทัณฑ์​เซียน​สมบูรณ์​ กลายเป็น​ว่า​เลี้ยง​เสือ​ขึ้น​เป็น​ภัย​” ทีปังกร​พุทธะ​ยอมรับ​อย่าง​ตรงไปตรงมา​ “อารมณ์​โลภ​โกรธ​หลง​ อาตมา​ยัง​ทำลาย​ไม่ได้​”

วัช​รอ​ภิณฑ์พุทธะ​ส่ายหน้า​ “อดีต​พุทธะ​กล่าว​หนัก​ไป​แล้ว​ เพียงแต่​ต่อจากนี้​ต้อง​ควบคุม​ความขัดแย้ง​ระหว่าง​โถงเซียน​กับ​บัว​ขาว​นอกรีต​ ไม่อย่าง​น้อย​มีแต่​จะมอบ​โอกาส​ให้​ผู้สืบทอด​สามพิสุทธิ์​ได้​ฉกฉวย​มากกว่า​เดิม​ พวกเรา​รอคอย​ภัยพิบัติ​นพ​ยมโลก​ก่อน​ จากนั้น​ค่อย​ตัดสิน​แพ้ชนะ​กับ​เผ่า​ปีศาจ​ และ​กำจัด​พวก​เดียร​ถีเส้นทาง​นอกรีต​”

“เพียงแต่​ตอนนี้​โถงเซียน​เผชิญ​กับ​บัว​ขาว​เส้นทาง​นอกรีต​ กลับ​อ่อนแอ​ลง​ส่วนหนึ่ง​แล้ว​…”

นักบวช​ศาสนาพุทธ​ต่าง​พนมมือ​ เปล่ง​คำสรรเสริญ​คุณ​

ทีปังกร​พุทธะ​ถอนใจ​ยิ้ม​ขึ้น​เช่นกัน​ “เริ่มต้น​ช้าไป​แล้ว​ ที่​มีสถานการณ์​ใน​ตอนนี้​ ก็​หา​ยาก​มาก​พอแล้ว​”

“ทาง​เมตไตรย​ได้​เก็บ​สารีริกธาตุ​ชิ้น​หนึ่ง​ของ​พระ​ศรี​ศากย​มุณีพุทธเจ้า​ไว้​เช่นกัน​ ถ้าหากว่า​เกลี้ยกล่อม​มหา​วิทย​ราช​มยุรี​ได้​ โถงเซียน​ก็​อันตราย​แล้ว​” เวลานี้​พระโพธิสัตว์กวนอิม​กล่าวว่า​ “ในที่สุด​พวกเรา​ยังมี​ธงวิเศษ​บัว​เขียว​ สามารถ​ต้านทาน​มหา​วิทย​ราช​มยุรี​ได้​ แต่​ยังคง​ต้อง​ระวังตัว​ หาก​มีช่องโหว่​ว​นิดเดียว​ สถานการณ์​อาจ​พังพินาศ​โดย​สมบูรณ์​”

ธงวิเศษ​บัว​เขียว​เหมือนกับ​ธงเหลือง​โบ่ว​กี้​ สามารถ​ป้อง​กันแสง​ศักดิ์สิทธิ์​ห้า​สีของ​มหา​วิทย​ราช​มยุรี​ได้​

แต่ว่า​ใน​ด้าน​การป้องกัน​ กลับ​สูญเสียการ​รุก​โดยธรรมชาติ​

รับมือ​คนอื่น​ยัง​ใช้ไม่เปลี่ยนแปลง​รับมือ​หมื่น​เปลี่ยนแปลง​ได้​ แต่​ว่าการ​รับมือ​ยอด​ฝีมือ​อย่าง​มหา​วิทย​ราช​มยุรี​ ถ้าไม่ระวัง​นิดเดียว​ สถานการณ์​อาจจะ​กลาย​เป็นน้ำ​ไหล​พัน​ลี้​[2] ใน​ระยะเวลา​ที่​สั้น​สุดขีด​ ไม่มอบ​โอกาส​ให้​คน​เปลี่ยนแปลง​