บทที่ 1701 ท่านปล่อยเป็นไปตามวาสนา ข้าก็เช่นกัน

มารจิต​แรกเริ่ม​ลงมือ​ เท่ากับ​ช่วย​คลาย​วงล้อม​ให้​แก่​ทีปังกร​พุทธะ​

นพ​ยมโลก​ย่อม​ไม่อาจ​ออกแรง​เปล่าๆ​ ช่วย​ทีปังกร​พุทธะ​รับมือ​การ​ท้า​รบ​ของ​นา​จา ย่อม​ต้องหา​วิธี​ได้​ผลประโยชน์​ที่​สอดคล้องกัน​

ตอนนี้​หา​วิธี​เปลี่ยน​จิต​มาร​ของ​นา​จา กลายเป็น​ผู้​เข้มแข็ง​สะท้าน​โลก​ที่​เท่า​เทียบ​กัน​ เป็นหนึ่ง​ใน​เนื้อหา​การ​แลกเปลี่ยน​

แตกต่าง​กับ​ซุน​เห้งเจีย​ใน​ตอนนั้น​ที่​ยังอยู่​ใน​ระดับ​สุญญตา​ นา​จาใน​ตอนนี้​เป็นยอด​ฝีมือ​ระดับ​สุดยอด​ใน​ขอบเขต​มหา​ชาล​ นพ​ยมโลก​คิด​จะวางแผน​เล่นงาน​เขา​ ย่อม​ไม่ง่ายดาย​

เพียงแต่ว่า​ตัว​นา​จามีปัญหา​อยู่แล้ว​ ยาก​จะไม่มอบ​โอกาส​ให้​อีก​ฝ่าย​ฉกฉวย​

ก่อนหน้านี้​เขา​ปนเปื้อน​ความเหี้ยมโหด​สำนึก​ฆ่าฟัน​ที่​เข้มข้น​ หมื่น​ปี​เกิดขึ้น​น้อย​ครั้ง​ ถ้าหาก​จมลง​สู่ทะเล​เลือด​จริงๆ​ เช่นนั้น​ยัง​บ้าคลั่ง​ดุร้าย​ และ​ไร้​สติปัญญา​ยิ่งกว่า​จอม​มาร​แห่ง​นพ​ยมโลก​

ปัจจุบัน​ถึงนา​จาจะหลุด​ออกมา​ได้​แต่แรก​ แต่ว่า​ต้นตอ​ที่​ทำ​ทุก​อย่างนี้​ยัง​คงอยู่​

ห​ลี่​จิ้งตาย​แล้ว​ ทีปังกร​ยังอยู่​

ความแค้น​และ​โกรธ​ของ​นา​จามิได้​รุนแรง​บ้าคลั่ง​อีกต่อไป​ แต่ว่า​เหมือน​ราก​หยั่ง​ลึกล้ำ​ต้น​แข็งแกร่ง​

ตอนนี้​กำลัง​ต่อสู้​กับ​ทีปังกร​พุทธะ​อยู่​ มีการ​จัดการ​ใน​ที่ลับ​ของ​ทีปังกร​พุทธะ​กับ​แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​ มารจิต​แรกเริ่ม​จึงมีโอกาส​ลงมือ​

นา​จาคราง​หนัก​ๆ คำ​หนึ่ง​ บน​ร่าง​มีควัน​สีดำ​ที่​ต่อเนื่อง​ไม่ขาดสาย​ลอย​ขึ้น​ จากนั้น​กระจาย​กลางอากาศ​ ก่อน​จะหาย​ไป​

ควัน​ดำ​เหล่านี้​นค​ล้าย​หาย​ไป​ด้วย​การ​สาดส่อง​ของ​แสงพุทธ​ ทว่า​พวก​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​เพ่ง​ตา​มอง​ไป​ กลับ​ไม่เห็น​การปะทะ​กัน​ของ​ควัน​ดำ​และ​แสงพุทธ​

หยาง​เจี่ยน​ยื่นมือ​ออกมา​กวัก​ไป​ทาง​นา​จาเบา​ๆ ร่าง​นา​จาลอย​ถอยหลัง​ มาถึงตรงหน้า​หยาง​เจี่ยน​

เขา​ยื่นมือ​ออกมา​กด​บน​อก​ของ​นา​จา นา​จาหลับตา​ ทว่า​บน​ร่าง​ยังคง​เห็น​ควัน​ดำ​หลาย​สาย​ลอย​วนเวียน​

“สภาพ​ใน​ตอนนี้​ของ​เขา​ ดูเหมือน​ไม่เหมาะ​จะลงมือ​อีกแล้ว​” ทีปังกร​พุทธะ​ยิ้ม​เล็กน้อย​ “สงคราม​ใน​วันนี้​ไม่สู้เลิกรา​เท่านี้​ ตัดสิน​ว่า​เสมอ​ก็​พอ​ ไม่ทราบ​สหาย​ร่วม​เส้นทาง​ทุกท่าน​มีความเห็น​ว่า​อย่างไร​? ไม่ว่า​ทุกท่าน​จะต้องการ​หยุด​มารจิต​แรกเริ่ม​หรือไม่​ สามารถ​ออก​ไป​จัดการ​ได้​ อภัย​ที่​อาตมา​ไม่ส่ง”

หยาง​เจี่ยน​มอง​ท่าน​ “ไฉน​รีบร้อน​ไป​? ศิษย์​น้อง​นา​จาไม่สะดวก​ พวกเรา​สอง​คน​สู้กัน​ก็​พอ​ ท่าน​ยังคง​เรียก​มารจิต​แรกเริ่ม​มาช่วย​ท่าน​ได้​”

“ขออภัย​ที่​อาตมา​ไม่น้อม​สนอง​ต่อ​แล้ว​” ทีปังกร​พุทธะ​พนมมือ​ เปล่งเสียง​สรรเสริญ​คุณ​

นักบวช​ศาสนาพุทธ​อย่าง​วัช​รอ​ภิณฑ์พุทธะ​กับ​พระโพธิสัตว์กวนอิม​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง​ต่าง​เคลื่อนไหว​เหมือนกัน​

แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​พลัน​เกิด​แสงพุทธ​เจิดจ้า​ พุทธ​เกษตร​นับไม่ถ้วน​ใน​ความว่างเปล่า​ไพศาล​ สาด​แสงสว่างไสว​พร้อมกัน​

ประกาย​แสงรวมกัน​ กีดกัน​พวก​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​และ​หยาง​เจี่ยน​ ต้องการ​ส่งพวกเขา​ออก​ไปนอก​แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​

ไม่ว่า​จะเป็น​หยาง​เจี่ยน​กับ​นา​จาที่อยู่​ใน​ระดับ​มหา​ชาล​ หรือว่า​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​กับ​เยี่ยน​ตี๋​ที่อยู่​ใน​ระดับ​สุญญตา​ วินาที​นี้​ต่าง​รู้สึก​ได้​ว่า​มีแรงกดดัน​อัน​มหาศาล​ ดัน​ตัวเอง​ถอยหลัง​

นั่น​เป็น​การเคลื่อนไหว​ของ​แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​ทั้งหมด​ ถึงแม้ว่า​จะไม่ทำร้าย​พวก​เยี่ยน​จ้าว​เก​อ​ กลับ​ก่อเกิด​เป็น​พลัง​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เหมือน​มิอาจ​ปฏิเสธ​

อา​มิตา​ภพุทธเจ้า​ไม่ได้​ลงมือ​ ทว่า​แดน​สุขาวดี​แห่ง​นี้​สุดท้าย​แล้ว​ยัง​เป็นแดน​ศักดิ์สิทธิ์​สูงส่งที่​ท่าน​สำเร็จ​

หยาง​เจี่ยน​ตา​เป็นประกาย​เล็กน้อย​ กระดูก​ทั่ว​ร่าง​สั่น​ไหว​เบา​ๆ

ขณะ​สั่น​ไหว​ แสงพุทธ​ที่​สาด​บน​ร่าง​เขา​ถึงกับ​ถูก​ตัดออก​ไป​

ได้รับ​ผลกระทบ​เช่นนี้​ แสงพุทธ​แห่ง​แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​ก็​รวมตัว​ด้าน​เขา​ด้วยตัวเอง​ ต้องการ​ส่งเขา​ออก​ไป​ให้จงได้​

ทว่า​หยาง​เจี่ยน​ยืน​อยู่​ที่​เดิม​ ไม่ขยับเขยื้อน​

อา​มิตา​ภพุทธเจ้า​ไม่ได้​ลงมือ​ แดน​สุขาวดี​ตะวันตก​ทั้งหมด​กดดัน​ลงมือ​ ถึงกับ​เหมือน​ยังคง​ทำ​อะไร​หยาง​เจี่ยน​ไม่ได้​