ตอนที่ 1711
บทที่ 1722 บทเพลงมหามรรคาสูงส่ง สุญญตาสะกดมหาชาล!
October 22, 2026
เยี่ยนจ้าวเกอยังไม่เหยียบทำลายภัยพิบัติฟ้ากำเนิด แก่นเซียนยากทำร้ายเซียนสวรรค์มหาชาล
แต่หนอนเก้าเศียรกลับไม่กล้ารับการโจมตีของเขาตรงๆ ยังคงป้องกันสุดพลัง ดึงสภาพเลวร้ายกลับมา
เขาไม่ได้ลืมว่า เยี่ยนจ้าวเกอมีอาวุธเซียนมหาชาลอย่างกลองไต่สวรรค์และลูกตุ้มโกลาหลในมือ
ถ้าหากถูกเยี่ยนจ้าวเกอทำลายท่าป้องกัน และโดนฉีกแนวป้องกันโดยสมบูรณ์ ถึงตอนนั้นลูกตุ้มโกลาหลฟาดลงมา กันเอาไว้ไม่ได้ หนอนเก้าเศียรจะเดินตามรอยมารเงาทันที
เขาคิดจะเคลื่อนย้ายมิติเวลาหลบหลีก รักษาระยะห่างกับเยี่ยนจ้าวเกอเพื่อตั้งหลักใหม่
เงาร่างกะพริบกลางความว่างเปล่า เหมือนกับเกิดเงาของหนอนเก้าเศียรมากมายในพริบตาเดียว
แต่ว่าแทบจะเป็นก่อนเขาก้าวหนึ่ง บนศีรษะเยี่ยนจ้าวเกอปรากฎกลองไต่สวรรค์ซึ่งเป็นอาวุธเซียนมหาชาล
เสียงกลองเดี๋ยวดังเดี๋ยวไม่ดัง เหมือนมีเหมือนไม่มี
หนอนเก้าเศียรเห็นดังนั้น ก็ทราบว่าการดีดลูกคิ้วรางแก้วของตัวเองไม่ถูกต้อง
กลองไต่สวรรค์ขอแค่หยุดเขาได้อึดใจเดียว เยี่ยนจ้าวเกอก็ไล่ตามมาใหม่ได้ทันที
ตอนนี้เขามีแต่ต้องป้องกันสุดกำลัง ไม่ให้เยี่ยนจ้าวเกอยึดครองโอกาสรุกและความได้เปรียบต่อ จึงค่อยมีโอกาสพลิกจากแพ้เป็นชนะ
เยี่ยนจ้าวเกอได้เปรียบ ชิงแทรกไปชิดกับหนอนเก้าเศียร ต่อสู้ระยะประชิด
พลั่วพระธรรมขนาดมหึมาในมือหนอนเก้าเศียรกลับควงไม่สะดวก ยากจะใช้ออก
แต่ว่าจอมปีศาจตอนนี้ก็มีฝีมือ พลั่วพระธรรมที่ตอนแรกมีสองหัว หักจากตรงกลาง แบ่งหนึ่งเป็นสอง
หนอนเก้าเศียรถือพลั่วพระธรรมในมือข้างละเล่ม กลายเป็นแสงจันทร์สองกลุ่มในมือ ม้วนพายุขึ้นหลายกลุ่ม ห้อมล้อมจากทั้งซ้ายและขวา ฟันใส่เยี่ยนจ้าวเกอ
“เปิด!” เยี่ยนจ้าวเกอยืนตระหง่านกับที่ ผลักสองแขนออกไปข้างลำตัว
พลังงานที่โจมตีออกไปสองด้านเหมือนกับฉีกเอกภพ กระแทกพลั่วพระธรรมสองเล่มของหนอนเก้าเศียรออกอย่างเหี้ยมหาญ!
พายุที่น่ากลัวถูกทำลายกระจัดกระจาย
กลับเป็นหนอนเก้าเศียรแขนสองข้างสั่นไหว ดีดออกไปสองด้าน เกิดอันตรายที่ตรงกลางเปิดออก จุดอ่อนที่หัวใจเผยต่อหน้าเยี่ยนจ้าวเกอ
หนอนเก้าเศียรแม้อยากเปลี่ยนกระบวนท่า แต่เยี่ยนจ้าวเกอรวดเร็วและดุดันกว่า
ชายหนุ่มไขว้สองมือ หุบสองมือที่กระแทกออกไปสองข้าง เดินบนเส้นขนาน พุ่งใส่ทรวงอก ส่งการโจมตีที่สองเหมือนสายฟ้าฟาด ผลักใส่หนอนเก้าเศียร!
หนอนเก้าเศียรใช้พลั่วพระธรรมสองเล่มกันด้านหน้าไว้ได้ทัน
แต่ว่าเขาช้ากว่าเยี่ยนจ้าวเกอก้าวหนึ่ง การเคลื่อนไหวเร่งร้อน พลังล่องลอย
เยี่ยนจ้าวเกอโอบสองหมัดเป็นวงแหวน หนึ่งหมัดปัดเปิดพลั่วพระธรรมสองเล่มที่หนอนเก้าเศียรยกกัน อีกหมัดหนึ่งกระทุ้งใส่อกของเขา
หนอนเก้าเศียรรอบนี้เปลี่ยนกระบวนท่าป้องกันไม่ทัน พลั่วพระธรรมสองเล่มในมือลอยจากมือ พุ่งใส่ใบหน้าเยี่ยนจ้าวเกอ
เยี่ยนจ้าวเกอเอียงร่าง หลบพลั่วพระธรรมเล่มหนึ่งได้ ยกอีกมือหนึ่งขึ้นกันเล่มที่สอง
แต่หมัดของเขายังคงไม่ปรานี พุ่งเข้าหาหนอนเก้าเศียรต่อ
ในสายตาสิบแปดข้างบนศีรษะหนอนเก้าเศียรเปล่งประกายดุร้ายไม่หยุด ส่งเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนแก้วหูแทบฉีกออกมา
เขาส่ายร่างเปลี่ยนแปลง ใช้วิชาเลียนแบบฟ้าดิน รูปร่างกลายเป็นนกประหลาดเก้าเศียร
พริบตาเดียวเพียงเห็นปีกนกสีดำบดบังท้องฟ้าและดวงตะวัน ศีรษะทั้งเก้าส่งเสียงร้อง ดึงดูดดวงดาวตกลงด้านล่าง จักรวาลรอบๆ ปรากฏภาพประหลาดของฝนดาวตก
พายุสวรรค์ยิ่งใหญ่ไพศาลม้วนเข้าหาเยี่ยนจ้าวเกอด้วยสภาวะบ้าคลั่งรุนแรง
พายุหลายสายถึงกับถักสานกลางอากาศ กลายเป็นอักขระยันต์อาคมที่เก่าแก่ลี้ลับ ความหมายยากหยั่งคาดตัวหนึ่ง
หนอนเก้าเศียรอาศัยอักขระยันต์อาคม ในที่สุดก็ต้านหมัดนี้ของเยี่ยนจ้าวเกอไว้ได้
ยันต์อาคมแหลกสลาย กลายเป็นพายุเหลือคณานับที่เหมือนกับคมดาบอีกครั้ง โอบล้อมเยี่ยนจ้าวเกอ
หนอนเก้าเศียรฉวยโอกาสถอยหลัง รักษาระยะห่างกับเยี่ยนจ้าวเกอ เพื่อจะได้ตั้งหลักอีกครั้ง
ทว่าเยี่ยนจ้าวเกอรวมสองกำเนิดก่อนกำเนิดแห่งเอกพิสุทธิ์เป็นหนึ่ง ขณะเดียวกันก็รวมหกคัมภีร์หลังกำเนิดแห่งหยกพิสุทธิ์เป็นหนึ่ง สองการป้องกันหนุนพลัง ฟันฝ่าขวางหนาม ทะลวงความว่างเปล่าในพายุหลายกลุ่มนั้น