ตอนที่ 1712
บทที่ 1723 ศีรษะแม้มาก ไม่พอให้ข้าฟาด
October 22, 2026
คนที่อยู่รอบๆ ได้ยินเพลงมหามรรคาสูงส่งดังขึ้น จะมากจะน้อยต่างก็ได้รับผลกระทบอยู่บ้าง
เฟิงอวิ๋นเซิง นาจา ลู่ยาเต้าจวิน มารจิตแรกเริ่มได้รับผลกระทบค่อนข้างน้อย แทบจะไม่ต้องพูดถึง
แต่พิจารณาว่าตนแค่ชมดูอยู่ข้างๆ มิใช่สู้ตรงๆ กับเยี่ยนจ้าวเกอเหมือนหนอนเก้าเศียร ลู่ยาเต้าจวินกับมารจิตแรกเริ่มก็ยังคงมีสีหน้าเคร่งขรึม
ส่วนคนอื่นๆ ขณะมองเยี่ยนจ้าวเกอที่ตอนนี้สองบุปผารวมกันบนศีรษะ ยังเป็นเซียนกำเนิด ล้วนมีสีหน้าจริงจัง
นี่มิใช่เรื่องประหลาดอีกแล้ว แต่เป็นเรื่องที่เรียกได้ว่าน่าขนลุก
ผู้ชมยังเป็นอย่างนี้ หนอนเก้าเศียรที่เผชิญความร้ายกาจของเยี่ยนจ้าวเกอตรงๆ ย่อมไม่ต้องพูดถึง
ท่าไม้ตายที่เขาใช้พลิกจากแพ้เป็นชนะ ถูกร่างมรรคาสูงส่งของเยี่ยนจ้าวเกอแก้ไข
ตัวเขากลับเชื่องช้าลงเพราะผลกระทบจากเสียงมหามรรคาสูงส่ง
เยี่ยนจ้าวร่างกลายเป็นความว่างเปล่า ทะลุพายุอัคคีสีแดงทอง ฝีเท้าไม่มีหยุดชะงักแม้แต่น้อย พริบตาเดียวบรรลุถึงด้านหน้าหนอนเก้าเศียร ตบไปฝ่ามือหนึ่ง
หนอนเก้าเศียรหลบไม่ทัน ได้แต่เอียงร่างเล็กน้อย ยกพลั่วพระธรรมเล่มหนึ่งขึ้นต้าน
ทว่าพริบตาที่สองฝ่ายสัมผัสกัน สภาพเหมือนลวงเหมือนจริงรอบตัวเยี่ยนจ้าวเกออยู่ๆ ก็หายไป ร่างมรราคาสูงส่งสูญหาย
กลับเป็นร่างของหนอนเก้าเศียรแสดงสภาพว่างเปล่าโปร่งแสง ขอบเขตพร่ามัว
เหมือนกับสองฝ่ายแลกเปลี่ยนสภาพของตัวเองในชั่วพริบตา
แต่ว่ามิได้เคลื่อนไหวได้เป็นอิสระอย่างตอนที่เยี่ยนจ้าวเกอเพิ่งใช้ร่างมรรคาสูงส่ง ตอนนี้ร่างที่เหมือนลวงเหมือนจริงของหนอนเก้าเศียรกับชะงักอยู่กับที่
เขาสายตาแข็งค้าง เหมือนกับสูญเสียประกายชีวิต ว่างเปล่าสับสน
“หือ?” พวกลู่ยาเต้าจวินกับมารจิตแรกเริ่มต่างสายตาเคร่งขรึม
ลักษณะของหนอนเก้าเศียรในตอนนี้ เหมือนคนที่อยู่ต่ำกว่าระดับเซียนลี้ลับสงบนิ่ง ถูกเสียงมหามรรคาของเซียนกำเนิดสุญญตาสะกด ถูกกดดันให้ตกสู่สภาพไร้หนทางไร้ความคิด จิตใจว่างเปล่า!
เยี่ยนจ้าวเกอเซียนกำเนิดเพียงคนเดียวถึงกับสะกดความคิดจิตใจของมหาเทวะเผ่าปีศาจตนหนึ่งได้จริงๆ!
ยังดีที่เป็นแค่ชั่วพริบตา หนอนเก้าเศียรส่ายร่าง กลับคืนสู่ร่างจริงอีกครั้ง
สายตาของเขาที่สูญเสียจุดศูนย์รวมและประกาย ขณะที่สั่นไหว ก็กลับมามีพลังชีวิตใหม่
กระนั้นในพริบตาสั้นๆ นี้ เยี่ยนจ้าวเกอยกมือแล้วตบลง ทำลายวิชาเลียบแบบฟ้าดินของหนอนเก้าเศียรในฝ่ามือเดียว
เงาแสงนกประหลาดเก้าเศียรขนาดมหึมาถูกทำลาย ปรากฏนกเก้าเศียรที่ตัวเล็กกว่าเดิมมากตัวหนึ่งจากด้านใน เป็นร่างเดิมของมหาเทวะเก้าเศียรนั่นเอง
เยี่ยนจ้าวเกอจับปีกของหนอนเก้าเศียรไว้ไม่ปล่อย จากนั้นในมือซ้ายเพิ่มลูกตุ้มโกลาหล ก่อนจะฟาดใส่อีกฝ่าย!
ศีรษะแปดข้างของนกประหลาดส่งเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวดเหลือแสน กลับมีศีรษะข้างหนึ่งถูกเยี่ยนจ้าวเกอทุบกระจัดกระจาย!
“หัวแรก” เยี่ยนจ้าวเกอพูดพลางทุบลูกตุ้มโกลาหลลงอีกครั้ง พลันฟาดศีรษะอีกข้างของหนอนเก้าเศียรจนกระจัดกระจาย!
หนอนเก้าเศียรส่งเสียงร้องคำราม ออกแรงขัดขืน
เยี่ยนจ้าวเกอยังคงจับปีกของเขาไว้มั่น พลังที่ตรงกันข้ามกันของคนทั้งสองขณะฉีกขาด ขนปีกหลุดร่วงราวกับฝนตก
หนอนเก้าเศียรเพิ่มแรงขึ้นอีก ถึงกับฉีกปีกข้างหนึ่งของตัวเองจนขาดไป!
เขารีบร้อนถอยหลัง คิดจะหลบหนี
ถึงก่อนหน้าจะนัดแนะว่าการต่อสู้วันนี้เป็นศึกเป็นตาย แต่ว่าตอนนี้หนอนเก้าเศียรไม่มีความกล้าในการสู้กับเยี่ยนจ้าวเกออีกต่อไป
หากสู้ต่อไป ก็จะต้องตัดสินเป็นตายจริงๆ ผู้ตายมีแต่เขา มิใช่เยี่ยนจ้าวเกอ
ในเสียงคำรามโกรธเกรี้ยว หนอนเก้าเศียรพัดพายุยิ่งใหญ่ไพศาล เป่าใส่กลองไต่สวรรค์บนศีรษะเยี่ยนจ้าวเกอเป็นอันดับแรก
จากนั้นเขาวูบไหวร่าง ในความว่างเปล่าเกิดภาพเงาเป็นชั้นๆ เหมือนกับอยู่ตรงจุดทุกจุดในมิติเวลา
แสงสว่างสีเขียวมรกตเกาะเกี่ยวเป็นอักขระอาคมในม่านตาของเยี่ยนจ้าวเกอ ส่องแสงระยิบระยับ
เขาโยนปีกของหนอนเก้าเศียรที่ฉีกขาดทิ้ง ในพริบตาที่หนอนเก้าเศียรหนีสุดชีวิต ในมือก็เพิ่มวัตถุอย่างหนึ่งแล้ว จากนั้นก็ชิงเซ่นก่อนก้าวหนึ่ง