บทที่ 476 ค่ายกลไท่อี่ถล่มทลายของเยี่ยนจ้าวเกอ!

ค่ายกลทรงกลมทั้งสี่ที่มีเยี่ยนตี๋ ผู้อาวุโสม่อ หวงกวงเลี่ย และซ่งอู๋เลี่ยงเป็นศูนย์กลางกำลังลอยขึ้นสู่ฟากฟ้า

บัดนี้ทุกค่ายกลทำมุมหนึ่งยื่นออกมา และประกอบกันขึ้นเป็นกระบวนทัพรูปสี่เหลี่ยม

กระบวนทัพที่ใช้แกนศิลาวิญญาณชั้นยอดมากมายสร้างขึ้นลอยอยู่ในค่ายกลขนาดใหญ่ ตรงจุดเชื่อมของแต่ละค่ายกล เชื่อมต่อกันเป็นลวดลายกระบวนทัพหลายสาย

แสงวิญญาณสีขาวพุ่งขึ้นมา ขับไล่เพลิงโหมที่อยู่ใกล้ในชั่วพริบตา ทำให้ฟ้าดินถูกครอบคลุมอยู่ในแสงสีขาว

ลวดลายอาคมอันพิสดารจำนวนนับไม่ถ้วนลอยอยู่กลางฟ้าดินที่กลายเป็นสีขาว สลักใส่อากาศ

จากนั้นลวดลายอาคมสว่างขึ้น ฟ้าดินสั่นไหวในทันใด

อย่าว่าแต่คนอื่นเลย แม้แต่ผู้อาวุโสม่อ หวงกวงเลี่ย และซ่งอู๋เลี่ยงต่างรู้สึกหวาดหวั่น ‘ในอดีตโลกแปดพิภพไม่เคยมีกระบวนทัพที่แข็งแกร่งและอัศจรรย์ขนาดนี้มาก่อน!’

บริเวณที่แสงสีขาวสว่างขึ้นเริ่มขยายออกไปรอบๆ

ครั้นประกายแสงส่องถึง ไฟอันยิ่งใหญ่ซึ่งอยู่ระหว่างฟ้าดินก็เริ่มสลายไปอย่างต่อเนื่อง

มหาราชันปีศาจอัคคีตัวนั้นส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น พุ่งกรงเล็บทั้งสองเข้าหาค่ายกล!

ถึงแม้จะรู้สึกได้ถึงพลังอันน่าประหวั่นพรั่นพรึงในค่ายกล แต่เผ่าพันธุ์ปีศาจอัคคีมีนิสัยบ้าคลั่งและรักการต่อสู้ เมื่อเจอคนแข็งแกร่งไม่แสดงความอ่อนแอ

ความน่ากลัวของค่ายกล กลับสะกิดนิสัยดุร้ายและความโกรธของมหาราชันปีศาจอัคคีตัวนั้น กดดันให้มันลงมือต่อสู้โดยใช้พลังทั้งหมด

ขณะมองเยี่ยนตี๋ที่อยู่ในค่ายกล เพลิงโทสะและจิตสังหารที่อยู่ในดวงตาของมันโชติช่วงจนสุดขีด ไม่ว่าด้านหน้าจะมีใครขวางอยู่ มันก็จะฆ่าเยี่ยนตี๋ให้ได้

เพลิงผลาญอันน่าพรั่นพรึงทิ้งร่องรอยไว้ระหว่างฟ้าดิน ถึงขั้นเผาทะลุอากาศได้เลยทีเดียว

เปลวไฟอันรุนแรงหดตัวลง จนถึงขั้นหยุดเคลื่อนไหว การรวมตัวเต็มไปด้วยพลังทำลายล้างชนิดทุกสิ่งต้องมอดม้วย

ทันใดนั้นเกิดระเบิดสะเทือนเลือนลั่น มีอานุภาพรุนแรงกว่าเดิม!

แต่หลังจากเพลิงผลาญนี้เข้าไปในเขตแดนของแสงสีขาวแล้ว พลันของไฟพลันถูกจำกัด เคลื่อนไหวเชื่องช้าขึ้นมาทันที

ระหว่างที่เปลวไฟโหมไหม้ เพลิงผลาญคล้ายกับเชื่องช้ามาก เบื้องหน้าของพวกเยี่ยนตี๋ที่มีแสงสีขาวครอบคลุมอยู่ ก็เหมือนกับเกิดภาพช้า

เป็นเพลิงผลาญที่รุนแรงสุดขีดแท้ๆ แต่ขณะที่เปลวไฟสั่นไหว กลับดูเฉื่อยและหนักอึ้งยิ่ง

ราชันปีศาจอัคคีตัวอื่นพุ่งเข้ามาโจมตีใส่พวกเยี่ยนตี๋พร้อมกันอย่างบ้าคลั่ง

แต่ว่าครั้นพวกมันโจมตีเข้าไปในมิติที่แสงสีขาวครอบคลุมอยู่ ก็พลันเปลี่ยนเป็นเชื่องช้าขึ้นมา

เปลวไฟลุกไหม้ที่ราชันปีศาจอัคคีจำนวนมาก ซึ่งมีระดับพลังเทียบเท่ากับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่หนึ่งใช้ ต่างถูกหยุดไว้กลางอากาศ!

ไม่ว่าพวกมันจะพยายามเพียงใด เปลวไฟด้านนอกแสงสีขาวจะคลุ้มคลั่งเพียงใด แต่เมื่อเข้าไปในขอบเขตที่มีแสงสีขาวเป็นเส้นแบ่ง เพลิงอันบ้าคลั่งก็พลันหยุดนิ่งลง!

เปลวไฟที่ขยายตัวออกไปรอบๆ อย่างต่อเนื่องทั้งระเบิดและสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง ครั้นเข้าไปในอาณาเขตพลังจากค่ายกลของพวกเยี่ยนตี๋ครอบคลุมอยู่ ก็พลันหยุดนิ่งลงเช่นกัน

เพลิงที่ก่อนหน้านี้ยังรุนแรง ยามนี้กลับคล้ายกับภาพวาดที่วาดไว้บนกระดาษ

พวกมันสมจริงราวกับมีชีวิต วิจิตรงดงาม เพียงแต่หยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหว ขัดต่อหลักความเป็นจริง

สถานการณ์ของราชันปีศาจอัคคีชั้นที่สองเช่นพวกจิ่งจงค่อนข้างดี หลังจากการโจมตีของพวกมันเข้าไปในอาณาเขตของแสงสีขาวแล้ว ก็ไม่ได้หยุดลงโดยสิ้นเชิง ยังคงเคลื่อนไหวได้อยู่

แต่ว่าความเร็วก็เชื่องช้ายิ่ง พลังทำลายที่น่ากลัวของพวกมันสลายอย่างต่อเนื่อง

เพราะแบกรับภาระการโจมตีจากราชันปีศาจอัคคีตัวอื่น เพลิงปีศาจอันยิ่งใหญ่ที่มหาราชันปีศาจอัคคีตัวนั้นส่งออกมา จึงเคลื่อนไหวได้มากขึ้นเล็กน้อยในแสงสีขาว

แต่ว่าภายใต้การครอบคลุมของแสงสีขาว ก็ยังคงติดขัดและเชื่องช้าอยู่ดี

ด้านในค่ายกล เยี่ยนตี๋กล่าวอย่างราบเรียบว่า “ข้าจะโจมตีเอง หากมุทะลุไปบ้าง ทุกท่านโปรดให้อภัยด้วย”

พูดจบเขาก็ไม่รีรอ ฟันดาบหนึ่งออกทันที!

ประกายดาบที่แข็งกร้าวไร้เทียมทานชนิดฟันฟ้าดิน พุ่งมหาปีศาจอัคคีจำนวนมากในชั่วพริบตา

ท่ามกลางแสงสีขาว การโจมตีของปีศาจอัคคีเชื่องช้ายิ่งนัก

กระนั้นประกายดาบของเยี่ยนตี๋ กลับได้รับการส่งเสริมจากค่ายกล ทำให้มันรวดเร็วสุดขีด แค่ในพริบตาเดียวก็พุ่งมาถึงด้านหน้ามหาราชันปีศาจอัคคีแล้ว!

แม้มหาราชันปีศาจอัคคีจะมีพลังอันแข็งแกร่ง ทว่าเผชิญหน้ากับดาบที่รวดเร็วถึงเพียงนี้ก็ยังรับมือไม่ทัน