บทที่ 477 สถานการณ์กลับตาลปัตร

พวกเยี่ยนตี๋รุกคืบไปด้านหน้าตลอดทาง โดยมีการส่งเสริมจากค่ายกลไท่อี่ถล่มทลาย

พลังแห่งค่ายกลกลายเป็นโลกที่มีแสงสีขาวเข้มข้น ซึ่งเคลื่อนตัวไปด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง ปะทะกับโลกที่กลายเป็นทะเลเพลิง

เขตแดนของโลกทั้งสองต่างเบียดใส่กันและกันอย่างไม่หยุดยั้ง

กลิ่นอายปีศาจอัคคีที่ถูกครอบคลุมอยู่ด้านในแสงสีขาวพลันเปลี่ยนเป็นเชื่องช้าลง จากนั้นไฟก็แหลกสลายอย่างต่อเนื่องภายใต้การโจมตีของพวกเยี่ยนตี๋

พวกปีศาจอัคคีส่งเสียงร้องติดต่อกัน ขณะเดียวกันก็ถูกพวกเยี่ยนตี๋กดดันให้ถอยหลังไม่หยุด

ในโลกเปลวไฟนี้ ปีศาจอัคคีครองความได้เปรียบจากด้านสถานที่ มีพลังเพิ่มขึ้นมามาก

แต่ว่าเมื่อพลังของค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายไปถึง ก็ได้ทำลายความได้เปรียบทางด้านสถานที่ของปีศาจอัคคีเรื่อยๆ

แสงสีขาวชำระล้างเพลิงปีศาจเหมือนกับใช้น้ำดับไฟ ทำให้ฟ้าดินของโลกแปดพิภพที่ถูกเพลิงปีศาจกัดกร่อน ฟื้นฟูกลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้ง

สำหรับปีศาจอัคคีแล้ว เมื่ออยู่ในบริเวณของแสงสีขาว เวลาคล้ายกับกำลังจะหยุดลง

แต่สำหรับพวกเยี่ยนตี๋ที่อยู่ภายในแสงสีขาว ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีหรือการป้องกัน ต่างก็แม่นยำขึ้นกว่าเดิม จนปีศาจอัคคีลงมือตอบโต้

มหาราชันปีศาจอัคคีตัวนั้นคำรามด้วยความโกรธ พาปีศาจอัคคีทั้งหมดถอยร่นไป จนกระทั่งไปถึงประตูทางเชื่อมเขตแดนที่เชื่อมระหว่างโลกแปดพิภพกับโลกปีศาจอัคคี

เยี่ยนตี๋ใช้ความได้เปรียบโจมตีต่อ จากนั้นก็เห็นประตูทางเชื่อมเขตแดนที่เป็นสีแดงฉานไปทั้งผืน

ทางเชื่อมเต็มไปด้วยหินหนืดและเปลวไฟ พวกมันทะลักออกมาจากในประตูทางเชื่อม ไหลเข้ามาในโลกแปดพิภพอย่างต่อเนื่อง

เมื่อตั้งใจมอง จะพบว่านั่นมิใช่หินหนืดและเปลวไฟทั่วไป แต่เป็นลวยลายอาคมสีแดงจำนวนนับไม่ถ้วนที่รวมตัวกัน ทำให้ดูเหมือนหินหนืดและเปลวไฟ

พลังไฟอันไร้สิ้นสุดส่งออกมาจากด้านใน แล้วจับตัวกัน ก่อนจะทะลักเข้ามาในมหาอำนาจแปดพิภพ เปลี่ยนแปลงภาพของฟ้าดินบริเวณรอบๆ

ทั้งสี่ทิศเต็มไปด้วยกลิ่นอายทำลายล้างกับภัยพิบัติ แม้แต่ฟ้าดินยังสั่นสะเทือน

เมื่อพวกปีศาจอัคคีถอยไปถึงประตูทางเข้าแล้ว ก็หยุดยั้งครู่หนึ่ง จัดตั้งกระบวนทัพใหม่ ไม่ถอยต่ออีก

ณ ที่แห่งนี้ พวกมันไม่ต่างอะไรกับการอยู่ในโลกปีศาจอัคคี

ถึงแม้มหาราชันปีศาจจะเดือดดาลขนาดไหน แต่ตอนนี้ก็ไม่โจมตีพวกเยี่ยนตี๋อย่างหน้ามืดตามัวอีก เริ่มกระตุ้นให้เพลิงปีศาจจากโลกปีศาจอัคคีกลืนกินฟ้าดินของโลกแปดพิภพ

เปลวไฟสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง ปีศาจอัคคีเคลื่อนไหวโดยใช้เพลิงผลาญไร้สิ้นสุดตบตายอดฝีมือเผ่ามนุษย์ ที่ทำให้พวกมันหวาดกลัว

เยี่ยนตี๋ไม่กริ่งเกรงแม้แต่น้อย ยังคงนำค่ายกลไท่อี่ถล่มทลายเคลื่อนไปเบื้องหน้า กดดันใส่ประตูทางเชื่อมเขตแดน เปิดสงครามแห่งยุคกับเผ่าพันธุ์ปีศาจอัคคี

เมือมาถึงตอนนี้ ทั้งสองฝ่ายได้ใช้ความสามารถที่แท้จริงประหัตประหารกัน ทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยการต่อสู้

หลังจากมหาราชันปีศาจต้องล่าถอยเพราะการโจมตีของเยี่ยนตี๋ ในที่สุดจอมยุทธ์เผ่ามนุษย์ก็พลิกสถานการณ์บนมหาสมุทร เปลี่ยนจากอันตรายให้กลายเป็นปลอดภัยได้แล้ว

ยอดฝีมือด้านวรยุทธ์เผ่ามนุษย์จากแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ เริ่มโต้กลับอย่างเต็มที่ พากันล้างบางปีศาจอัคคีที่กระจายกันเคลื่อนไหวหลังจากรุกรานเหล่านั้น

ปีศาจอัคคีจำนวนมากถูกสังหาร ยังมีส่วนอื่นๆ ถูกกดดันจนต้องถอยกลับมายังบริเวณทะเลชั้นนอกของทะเลตะวันออก คิดยืมความได้เปรียบด้านสถานที่ที่เต็มไปด้วยเปลวไฟ เพื่อต่อสู้กับพวกจอมยุทธ์เผ่ามนุษย์ที่ไล่เข่นฆ่าพวกมัน

การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายมาถึงขั้นดุเดือดแล้ว

ตราบใดที่มหาราชันปีศาจอัคคียังมีชีวิตอยู่ จอมยุทธ์เผ่ามนุษย์ก็ไม่กล้าผ่อนคลาย หากไม่กำจัดเพลิงปีศาจที่รุกรานโลกแปดพิภพ มันก็จะส่งผลกระทบอย่างไร้ที่สิ้นสุด

ถ้าไม่ถึงนาทีที่กำจัดการคุกคามจากปีศาจอัคคีได้โดยสิ้นเชิง ก็ยากจะนึกถึงโชคชะตาของโลกแปดพิภพ

ที่ประตูทางเชื่อมเขตแดน ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์กับยอดฝีมือเผ่าปีศาจอัคคีจำนวนมากได้เปิดศึกกันแล้ว

สงครามนี้ยังไม่ถึงช่วงตัดสิน

แต่โชคดีที่ช่วงเวลาที่ยากลำบากและอันตรายที่สุดผ่านพ้นไปแล้ว ในตอนนี้พวกจอมยุทธ์เผ่ามนุษย์จึงมีความหวังมากขึ้น

สถานการณ์ของทะเลตะวันออกได้เปลี่ยนนจากอันตรายเป็นปลอดภัย รอจนหยวนเจิ้งเฟิงและเฉินลี่ซึ่งเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์แก้ไขวิกฤติการณ์ที่ปฐพีพิภพเสร็จ แล้วตามมาสนับสนุนที่นี่ สถานการณ์จะเป็นต่อให้โลกแปดพิภพมากขึ้น